Æ @nelloscuritta - Tumblr Blog

#nelloscuritta

Hallederim ya (şüpheli)

#nelloscuritta

hallederizyavrum

beni kaybetmeyi göze almis biri icin fazla üzüldüm

@ophrenias eski hesabın mı?

Evet

Yolumu kaybettim güzelim, sen olmayınca.

#nelloscuritta

ophrenias-deactivated20160203

Biz birbirimizin hayatına giremeyen, çıkmayı da beceremeyen iki kişiyiz sadece.

Sanırım bu mağlubiyet, benim en güzel zaferim.

#nelloscuritta

Bir ipin gerilip gerilip en ince yerinden kopuvermesi gibi sessiz, ama içimde yankısı çığlık çığlığa bir kopuş bu.

Şimdi burnuma taze deniz kokusu geliyor; hırçın dalgaların kayalara çarpıp bıraktığı o tuzlu, serin esinti. O akşamüstü serinliği var, hafifçe ürpertiyor beni. Ama içimdeki o sızı, dışarıdaki soğuktan çok daha derin. Gözlerimi kapatıyorum; kulağımda uğuldayan rüzgarın sesi, gitgide uzaklaşan bir geminin uğultusuna karışıyor. Sanki benden giden ne varsa, o geminin güvertesinde bir gölge gibi kayboluyor.

Avuçlarımı sıkıyorum. Parmaklarımın ucunda sadece boşluğun o hissiz, soğuk dokunuşu kalmış. Bir zamanlar sıcacık olan ne varsa, şimdi rüzgarın savurduğu bir avuç kum gibi dağılıp gidiyor parmaklarımın arasından.

Gözlerimi açtığımda karşımdaki o uçsuz bucaksız mavilik bile dar geliyor ruhuma. Her şey yerli yerinde duruyor; deniz, dalgalar, kıyıdaki banklar... Ama içimdeki o bağ bir kez koptu ya; şimdi nereye baksam yarım, nereye dokunsam eksik hissettiriyor. Canımdan bir can gitmiş gibi, derin bir sessizlikle bekliyorum kıyıda.

#nelloscuritta

En güvendiğim limanın halatları birer birer sıyrıldı elimden. Şimdi sadece serin bir alacakaranlık kaldı geriye.

Hava gitgide kararıyor, gökyüzünün o derin laciverti denizin siyahıyla birleşiyor. Gözlerimi kapattığımda burnuma vuran o keskin, yosunlu deniz kokusu şimdi daha da ağır, daha da gerçek. Rüzgar, saçlarımın arasından süzülüp ensemden aşağı sızarken tenimde buz gibi bir iz bırakıyor. Bu serinlik canımı acıtmıyor, aksine içimdeki o sıcak sızıyı uyuşturuyor, sakinleştiriyor.

Kulağımda sadece dalgaların o ritmik, amansız çarpışmaları var. Sanki deniz de benimle birlikte aynı hüzünlü şarkıyı mırıldanıyor, "geçti" diyor, "koptu ve bitti." Parmaklarımın ucunda, o ıslak bankın ahşap dokusu var; soğuk, pürüzsüz ve kimsesiz. Tıpkı şu an benim hissettiğim gibi.

Bu mavi sessizlikte, gidenin arkasından dökülmeyen gözyaşlarımın rüzgarla kuruyup gittiğini hissediyorum. Eksiliyorum evet, ama bu serinlikte her şey o kadar sade, o kadar maskesiz ki... Bu hüzünlü serinliğe sığınıyorum; çünkü biliyorum ki bazen insan, ancak kendi ayazında tamamen çıplak kaldığında kendini yeniden bulabilir.

#nelloscuritta