Λαβύρινθους που φτιάχνουμε
ή που μας επιβάλουνε
και τρέχουμε από δαίμονες,
ιδέες έμμονες κι ανθρώπους.
Μας τρώει κάτι μέσα μας
και χάνουμε τη μπέσσα μας.
Κι αυτοί που δεν αντέξαμε
και καταρρεύσαμε στα ψέυτικα του κόσμου,
οι πιο ακριβοθώρητοι,
σκληροί, σχεδόν αόρατοι
μπορέσαμε να γίνουμε,
για να μείνουμε καθ’ ένας ο εαυτός του.
Τη γαλήνη ψάχνουμε,
μεγάλη λέξη άκου με
και πάμε πάντα τρέχοντας,
έχοντας για όλα συγχωροχάρτι.
















