@niggaornigga - Tumblr Blog

lhlovelyeuphoria-blog

goktugeminsafli

dobladim

annewithane-deactivated20220811

gokyuzuprensesi

gifovea

atmutehasisi-deactivated2017092

ozzyys-deactivated20181226

2lem

AŞLKSGJŞSLGJSAŞLGJŞSLGJŞSLDGAŞSLGJSLKŞGŞSGASLKLŞ

biruzayliarkadas-deactivated201

Zicöüalg0alfiaçfüşfaüüsüd

zirvedecamasirasangenc

CÖGOEĞGŞGÇVMWİWÜTLGMCMAMDNCJTIRPQŞDMFKWÇÖÜĞPŞQZZAİŞOÜ

garipbipencereden-deactivated20

ULANSHXJJDJCUSJXJSMDLSNHDKDPXÖAŞDMJDLF

beyoglupici-deactivated20180306

hicanlatamadim

Eğer hayatımı anlatmaya başlayacaksam en başından başlamalıyım sana, uzun uğraşlar sonucu dünyaya gelen garip bir insancığım. Ailemin tek çocuğuyum zaten. Babam asker olduğu için çok fazla gezdim çocukluğumda. Tatlı bir bebektim cidden ego kasmak için demiyorum yakışıklı bir çocukmusum, hatta hatırlarım ilk defa bir kız benden hoşlandığını söyleyip beni öptüğünde 6 yaşındaydım ve çok korkmuştum çünkü öpüşülünce evlenilir sanıyordum. Neyse okula ilk başladığım zamanlar olmaya başladı herşey insanların anladığı şeyeri anlayamıyordum veya daha derin anlıyordum ayrıltılara takılıyordum. 7 yaşında Gölcükte Askeri Hastanede ileri düzey “DEHB” teshişi ve üstün zekalılıkla ödüllendirildim. Ödüllendirildim diyorum çünkü hiç bunu bir hastalık olarak görmedim hep bir farklılık olarak gördüm. Teshiş sonucunda şuan milletin cebinde leblebi olan o zamanlar ise pek bilinmeyen “Ritaline” kullanmaya başladım 7 yaşında ilaca başladım. Günde 2 tane alıyordum ve bu beni hayata gayet optimize ediyordu fakat aldığım ilaçlar dikkat eksikliğini giderirken bir konuda bana daha fazla etki sağlıyordu zaten hali hazırda verdikleri “dahi” sıfatı bu ilaçla birlikte hayatımı cehenneme çevirdi. 8 yaşındayken yani ikinci sıfa geçmeye hazırlanırken orta okul seviyesinde işlemler yapabiliyor ve derslerde çok sıkıldığım için günde 20 bine kadar sayıyordum. Tabi hızlı bir şekilde başta geri zekalı bu çocuk dedikleri ben okulda yükselmiş ve göze çarpan bir öğrenci olmuştum. Peki diyeceksin ki bu neden kötü? Anlatayım zaten hiperaktif olduğum için çevremdekilerden farklıydım ve çocukluğum yalnız olarak geçti ve ilacı aldıktan sonrada yaşıtlarımdan aşırı derecede artan bu kavrama kabiliyetim fark koyuyordu ve gene yalnız kalıyordum. Çok iyi hatırlarım çamurla oynamayı çok severdim ama size şunu soyleyim kuzenlerim kanal açıp oluktan su akıtırken ben köprüler barajlar ve basınca dayalı sistemlerle şehirler yapıyordum çamurdan. Benden başka hangi 8 yaşındaki çocuk bundan hoşlanabilirdi ki ? Sonuç yalnız kaldım. O arada 1. sınıf bitti babamda tayinini istedi ve Muğlaya taşındık istanbul hayatım bitmiş ve binbir güçlükle edindiğim arkadaşlarımı kaybetmiştim.

İlkokul hayatım çoğunlukla birinciliklerle 2 tubitak üstün başarı ödülü ve 4 matematik olimpitı birinciliğiyle son buldu. Orta okula başlama zamanımda hala hiçbir arkadaşım yoktu ve daha bır kıza bile sarılmamıştım (ilk öpücük hariç tabi) ve okulun üstün başarısının kanıtı olarak görüldüğüm bir hayatla devam etti. Fakat artık işler sanıldığı gibi değildi kızlardan hoşlanıyordum ve bırak açılmayı konuşamıyordum bile abi konuşacak birşey bile bulamıyordum. Çünkü bilmiyordum onlar benim için tanimadığım bir ırktan ibaretti tabi bu arada ilaç sayısı gittikçe attı kilomla birlikte 8. sınıfı bitirdiğimde günde 7 tane ritaline çıkmıştı ve o arada üretime başlayan “Concerta” ile devam ettim ilaçlarıma daha güçlüydü günde 54 mg alıyordum 7 ritaline eşitti. Lisede dehşet bir düşüş yaşadım çünkü mutsuzdum çok mutsuzdum ve hiçbirşey yapasım gelmiyordu. 498 ile girdigim fen lisesinden 1 haftada ayrılıp anadolu lisesine geçtim. Okula tabiki 1. girdim. Diploma notum 100 dü fakat lisede ilk yıl 9 zayıfla karşılaştım. Yapamadığımdan değil yapmadığımdandı. İlacları almayı bıraktım bir müddet sonra ve aşırı derecede dışlandım kimse tarafından sevilmemenin dibiydim çünkü çok farklıydım yaşıtlarım rap dinlerken ben pink floyd dinliyor piyano çalıyor ve gitarda uzmanlaşmış beste yazıyordum. Biliyormusunuz okulun müzik grubuna katılmadım. Ama müzik hocasıyla batı müziğinin teorik yapısı konusunda kavga edip ölcü sistemlerindeki eksiklikleri açığa çıkartmış ve Muğla Üniversitesi Konservatuarına ilk tezimi vermiştim lise 2. sınıftım. Müdürün kızı tarafından tacize uğradığım için okuldan ayrıldım hala hiç gerçek ilişkim yoktu. Düz Liseye geçiş yaptım. 11. sınıftım ilaçlara geri başladım hızla yükseldim tekrardan. Ve sonunda kızları nasıl tavlayacağımı öğrendim veya öğrenemedim sadece kendim olup merhaba dedim ama merhabayla başlayan konuşmalarımın sonunda hep hüsrana uğradım. Yüzlerce ilişkim oldu tek bir kızla bile el ele yürümedim. Liseyi 64.2 Diploma notuyla bitirdim. Tercih yapmadım. Bu arada 10 sınıfta Twitter hesabımı açtım 11 de tumblrı açtım Twitter hesabımda 120 bin takipçi varken iki yüzlü insanlardan bıkıp kullanmayı bıraktım ve Tumblrda hayat buldum. Çok mutluydum aslında ve bir kızla tanıştım.

Ankaralıydı çok sevdi sandım ben, ilk başlarda yüz vermedim sevemedim zorla sevemiyor insan ama hoşlanıyordum sonra bir gün hiç sevemeyeceğimi farkettim ve ayrıldım. Ankaradan muğlaya geldi. Aşık oldum. Benim için ilk defa biri bir şey yaptı tabiki olurum. Bütün ilklerimi onla yaşadım hepsini derken hepsini. Ben istemedim çoğunlukla o istedi kıramadım yaptım. Babası geldi geri aldı. Özledim çok özledim Ankaraya gittim 2 kere, gün geldi beni aldattı. Çok aşıktım affettim iyiyidik. Ara verelim dedi gitti bekledim geldi tekrar çıktık. Sıkıldım dedi ayrıldı. Perişan oldum. Sonra dediki bu çocuk benle birlikte oldu istekliydim ama pişmanım şimdi. Dava açıldı. Kazandım. Çünkü o istemişti ben yapmak istememiştim. Dayanamadı geri çekti şikayeti. O kadar vicdansız değilmiş demekki. Perişan oldum kendime gelemedim. Yıl dönümümüzdü bekledim yazmadı, Doğum günümdü bekledim yazmadı, doğumgünüydü yazdım iletilmedi. Yaşadığım şehre geldi snapler attı. Beni görmedi. Birlikte ilkkez öpüştüğümüz bara gitti sanki hiç gelmemiş gibi burayıda beğenmedim deni aynı içkiyi içerek. Ben bekledim gelmedi. Yandım çok yandım küllerimden doğdum.

Şimdi ise yaşıyorum, neden dert dinliyorum; yanarken bir kişi beni sevmedi çok istedim birisi öpsün diye, birisi sarılsın istedim… Hiç değilse bir ses duymak istedim hayvan gibi çığlıklarla kabuslardan uyandığımda. Kimse yoktu. Ben bilirim çaresizliği. Ben Büyüdüm. Kimse çaresiz olmasın. Kimse muhtaç kalmasın demek isterdim ama kalıyor, muhtaç kalanada hep sarıldım, bazen karşılıksız bu iyiliğimi hakedenler oldu bazen üstüne bana zarar verenler. Alıştım hayal kırıklıklarına. Yalnızlığıma alıştım. Çok alıştım galiba ölüyorum yalnızlığımda.

Benim gerçek hayat hikayemdir. Gerçekten abartmadan tüm çıplaklığıyla anlattım. Samimiyetime güvenmeyenler varsa özelden yazmasınlar. Bu hikayeyle ilgili sorularınızı da sorabilirsiniz. Veya genç yaşta olup bu ilaçları kullanan biri varsa benle konuşabilir yan etkilerini.