Dümdüz şarkı paylaşıyorum, hop gönderin gözden geçiriliyor uyarısı. Skicem artık Tumblr kurallarını. Bok gibi platform oldu.

blake kathryn

Janaina Medeiros

Origami Around
Peter Solarz
Lint Roller? I Barely Know Her

if i look back, i am lost

❣ Chile in a Photography ❣
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
One Nice Bug Per Day
AnasAbdin
$LAYYYTER
Three Goblin Art
todays bird
almost home
No title available

titsay

izzy's playlists!
Mike Driver

Andulka

tannertan36

seen from Germany
seen from China

seen from Italy
seen from Malaysia
seen from Moldova

seen from Malaysia
seen from Sweden

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Italy

seen from Brazil

seen from Italy
seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Algeria

seen from Philippines
seen from Türkiye
seen from Canada
@nuveda
Dümdüz şarkı paylaşıyorum, hop gönderin gözden geçiriliyor uyarısı. Skicem artık Tumblr kurallarını. Bok gibi platform oldu.
Merhaba çocuklar.
Bu sorum özellikle 10 yıldır burayı kullanan kişilere; kimlerin yazılarını okuyorsunuz? Eskiden olduğu gibi güzel paylaşım yapan kişileri takip etmek istiyorum.
Günaydın demeye geldim, gidiyorum
“Sahi bir gün kendinle karşılaşmak hayaline tutulursan; insanlara olan alışkanlığını, muhtemel bağımlılığını bir kenara koyup benimle ateşi izler ve bulutlara hayret eder misin sadece?”
buralara da geri dönsen keşke…
Eski tadı olsaydı belki
Günaydın karanlık yollardan geçip zehir gibi sular içenler, günaydın self control sevdalıları, günaydın yutkunmadan Atatürk diyenler. Mis gibi bahar 🍀
Would you like to play a game of domination?
Günaydın gamlı hazanlar.
Bilmiyordum nasıl sulanır orkideler, nasıl konuşulur güllerle, şu inatçı kardelenler nasıl uyuyacak bunca sıcakta ve bilmiyordum beyaz zambaklar nasıl kokar, papatyaları tanıyordum sadece gülümsemeleri yüzünde.
Şimdi ilk defa böylesine somut, kelimesiz bir dil konuşuyor benimle. Ben senin gözünde neye benzediğimi bir gülün taç yaprakları dokunurken öğreniyorum dudaklarıma. Saçlarım karışıyor cennetine, sonsuz bir bahara teslimken ellerim.
Kışın içine gizlenmiş bahar olarak bir tek sana geliyorum.
Eskiden bu saatte buraya girince sohbet edip içini dökeceğin birkaç kişi olurdu. (Eski dediğimin en az 7 yılı var) Artık yok.
Bugün karşıma kendimi aldım. Gözlerimin evin içinde hangi noktalarda takılı kaldığına baktım. Daha çok tavana bakan bir ben görmek ürkütücüydü. Yatağıma uzanmış olmamın etkisi büyük, peki ama pencereden dışarısına ne oldu?
Kitaplığımı seyrederdim eskiden. Şimdi okunmuşların önünde okunmayı bekleyenler yığılı, göremiyorum. Hayatım da aynı sonuçla ilerliyor; yaşanmışlıkların önünde hep yaşanmayı bekleyenler yığılı. Bazen ellerimle itesim geliyor bekleyenleri. Kendimde duraklayıp demir atasım geliyor.