🪼

No title available
Fieri Frames

Love Begins
🩵 avery cochrane 🩵
todays bird
Monterey Bay Aquarium
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

Kiana Khansmith
KIROKAZE
No title available
Fai_Ryy
No title available
ojovivo
hello vonnie

@theartofmadeline

Game Changer & Make Some Noise
The Stonewall Inn

pixel skylines

titsay
seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Canada
seen from Ecuador

seen from United States
seen from T1
seen from United States

seen from Germany

seen from United States
seen from Brazil

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Costa Rica
seen from Mexico

seen from Saudi Arabia
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Singapore
@oi-prwtes-lekseis
Αρθρωτές φιγούρες, Πατρίκιος Τίτος
Οι άνθρωποι
σαν αρθρωτές φιγούρες
πιάνονται
συνδέονται για λίγο
κι αποσπώνται.
“Πέντε λεπτά ακόμα” του Κωνσταντίνου Παπαπρίλη - Πανάτσα
θέλω να ξέρει πάντως πως όλες τις νύχτες που κοιμήθηκα στο πλάι της, ακόμα και οι ανώφελοι καβγάδες ήταν ο,τι πιο εξαίσιο
και οι δύσκολες λέξεις που πάντα φοβόμουν να πω μπορούν πια να ειπωθούν:
σε αγαπώ
-5
-αν έχεις νιώσει αυτό το συναίσθημα της γαλήνης...
*gets asked about my future*
Someone: *says something really sweet*
Me: *reads it over and over for a month*
Και τώρα πρέπει να βρω δυο λόγια να σου πω.
Τις βρήκα έτοιμες τις λέξεις. Δεν έφτιαξα καμία μόνη μου. Αυτό είναι άδικο για σένα. Θέλω να βρω κάτι που να είναι μόνο για σένα. Να μην χωράνε μέσα τόσοι και τόσοι. Δεν ήσουνα σαν τόσους και τόσους.
Δεν θέλω να σε ντύσω με φορεμένα ρούχα. Φθαρμένους αγκώνες και γόνατα, θα΄ναι σαν να σε ντύνω με λυγίσματα, σαν να προδίδω πως εγώ τουλάχιστον σε είχα δει να κλαις. Γιατί να τους το πω; Θα καίγονται να μάθουν πως ήσουν ίδιος με κείνους, πως δεν ήσουν δα και κάτι διαφορετικό. Δεν θα τους αφήσω να σε θυμούνται στα μέτρα τους. Αν δεν πονάνε κάθε φορά, αν δεν τους σκοτώνει που δεν σε έζησαν, που δεν ήταν εκείνοι αυτό που ήμουν εγώ για σένα, που δεν θα γίνουν ποτέ αυτό που ήσουν εσύ για μένα, ας μην σε θυμούνται καθόλου.
Στον δρόμο, φεύγοντας, σταύρωσα με δύο παιδιά. Το ένα σου έμοιαζε, σε εκείνη την φωτογραφία με τους γονείς σου σε μία θάλασσα που δεν θυμόσουν.
Και με ρώτησαν: “τι την είχες;”
Ρώτησαν εμένα τι σε είχα..
Τους είπα πως ήσουν το όνομά μου.
Από δω και πέρα πια, μπορούν να με φωνάζουν όπως θέλουν.
Αν δεν κοιμούνται οι ερωτευμένοι αγκαλιά
Πες μου σε ποιον παράδεισο να πιστευω
-μα δεν είναι αδικία αυτό;
Γεννιέται ο κόσμος, όταν φιλιούνται δυό..
[...]
Μέσα στα σπλάχνα σταλάζει λίγο φως, είναι φεγγίτες τα σώματα που σμίγουν.
Oi synaylies tou malama einai psyxotherapeia telos.