İyakşamlar, daha demin bir şeyi sıkarken sağ el baş parmağım kütledi ve ardından ince bir sızlama baş gösterdi. Umarım durduk durmadık yere parmağı sakatlamamışımdır. Neyse, bu öylesine bir şeydi sonuçta burayı böyle saçma şeyler söylemek içinde açık tutuyorum. Şu sıralar böyle karmaşık bir haldeyim, ortamlarımı yabancılıyorum, söze girip açıklama yapmak boşuna geliyor, insanları genel olarak anlamıyor ve anlamlandıramıyorum. Gülünen şeylere genelde iğrenerek bakıyor ve açılan konulardaki anlamsızlıkları ağzım açık bir şekilde izliyorum. Yüzeysel olan her şeyin iyi, derin olan şeylerin sıkıcı olmasından bıkıyorum ve benden gerçekten bir fikir istemeyene bir öneri vermiyor ve samimi olmuyorum. Siz nasılsınız biraz da siz anlatın?
Veba’ya geçmeden önce bu yazıyı böyle aradan çıkması için yazdığımı itiraf etmeyi değerli okuyucularıma bir borç bilirim. Bu yazıyı bitirdikten sonra Micheal Mann’ın Faşistler kitabını okumaya devam edeceğim. Yanına bir bardak kahve almam lazım, belki annemin yeni pişirdiği tarçınlı üzümlü kekten de yanına alırım. Bugün sabah güzel bir kahvaltı yaptım, sonuçta kiloma dikkat etmem gerek, spor falan filan. Uzun bir önsüzün ardından başlıyoruz efenim.
Doktor Bernard Rieux, Cezayir’de Oran şehrinde sıradan bir güne başlarken, kaldığı binada ölü bir fare görür ve bunu kapıcısına haber verir. Kapıcı, böyle bir şey olamayacağını falan geveler fakat bir gün sonra şehrin farklı yerlerinde ölü farelerin bir anda yayılması, şehrin ileri gelenlerinin arasında bir telaşa neden olur. Daha sonra da yaşlı kapıcı ölür ve bunun üzerine Doktor Rieux, bu hastalığı araştıramaya başlar, Hastalığa yakalanmış insanlara bir bir gider ve ortak belirtileri bulmak için çabalar; vücudun çeşitli yerlerinde yaralar, irinler, göğüste bir sancı ve dinmek bilmeyen bir ateş. Daha sonra Rieux’ye yardım etmeye gelen bir grup daha doktor, Valilik binasında toplanır. Rieux’ya göre kesinlikle şehri karantina altına almak gerekir çünkü bu bir veba olabilir; belirtiler klasik bir vebayı andırmasa da temkinli olmakta yarar olduğunu söyler. Rieux, makyevelist bir tutumla ahlaküstü bir davranış segileyerek, insanlara karşı yapılması gereken bütün kısıtlamaları sıralar. Şehir karantina altına alınır. Castel isimli bir doktor da, bu salgına iyi gelecek bir serum üzerinde çalışmaya başlayacağını bildirir.
Veba hızlı bir şekilde yayılmaya devam eder ve bunun çizelgesini Jean Torrou tutmaya başlar. Bu hızlı artışın en büyük nedeni ise, insanlar ailelerinden hasta olanlara evde bakmak istemeleridir ve bu yüzden evdeki herkese bu hastalık bulaşmaktadır. Bu yüzden karantine çadırları kurulur ve hasta olanlar evlerinden zorla çıkartılıp buralara götürülür.
Kitabın başında Cottard isimli bir karakter intahara teşebbüs eder fakat başaramaz. Veba’nın yayılmasıyla birlikte bu duruma sevinir çünkü ancak bu hastalıkla beraber insanlar eşitlenmiş olmaktadır. O’na göre, bir insan aynı anda iki büyük hastalık çekemez; aynı anda hem verem hem de veba olamaz. Bu bir denge durumudur.
Veba ilerledikçe şehirdeki herkesin hal ve hareketleri değişmeye başlar. Akşam evde aniden ateşlenen biri koşa koşa dışarı çıkıp bir adamın üzerine atlar ve “ben veba mıyım?” diye bağırarak adamın elini vücuduna sürmeye başlar. Ölümlerin artması herkeste bir yaşamı sorgulama sürecini başlatır.
Kırılma noktası ise, Castel’in yaptığı serumun bir çocuk üzerinde uygulanmasıdır. Vebaya yakalanmış çocuk serumu yedikten sonra normale göre daha çok direnmiş fakat sonuçta yine ölmüştür. Bu süreçte çektiği acıyı bire bir gören doktorların, hayattaki amaçları, inançları kendi içinde sorgulanmaya başlar.
Şehrin Rahibi Paneloux ise ilk baştaki vaazlarında vebanın insanların günahları için kendilerine musallat olduklarını dillendirirken, ölümlerin artışından sonraki vaazlarında inancına olan güveni azalmış ve kader dediğimiz kavramı sorgulamaya başlamıştır. Hatta klisedeki eski gravürleri açıp incelemiş ve Büyük İspanyol Vebasından sonra klisedeki yirmi beş kişiden sadece beşi hayatta kalmış, bu beş kişiden dördü ise kaçmıştır. Bütün bunlar herkese yeniden hayatı sorgulatmaya yetmiştir.
Ölümler belli bir seviyeye ulaştıktan sonra veba şehirdeki etkisini azaltmaya başlamış ve aniden çekip gitmiştir. Bu ani gidiş sonrasında yaşam ölümün bu kadar iç içe olması ve bu salgından sonra herkesin bir anda sokaklarda hiçbir şey yokmuş gibi dolanması Rieux’e garip gelmiştir. Bu açıdan bakıldığında romanın nihilist bir yönü vardır. Fakat aynı zamanda, bu acımasız istilaya karşı bile durmadan mücadele etmemiz gerektiğini, yaşamın bu hareket duygusuyla bu sorgulama arasında geçtiğini özellikle vurgulamıştır.
Şimdilik bu kadar, kendinizi sevin. Bu arada okuduğum kitap hakkında bir görüşünüz varsa, bir şekilde paylaşın. ortam şenlensin.
theartofmadeline
vaporwave
yousharknotpass
pixelskylines
tangentwithtanner
prguitarman
discoholicmusic
