Onbekomkommerd @onbekomkommerd - Tumblr Blog

Ik ben de kolenbrander

Ik ben als geen ander

De rimpels in mijn gezicht zijn verroet. Stof zit in mijn bloed. Het lot heeft mij gemaakt tot brander. Kolen tot de dood ons scheidt.

Ik kan het niet laten Mijn hoofd gaat er vanzelf naar toe Denkend aan deinend dobberen Was ik maar een zeekoe Een soort rots, een soort grote kei En toch, zachtjes drijvend Over de bodem glijdend Grazen naar Naar wat eigenlijk? Wat eet een zeekoe? Al aten ze elke dag Droge rijst Wat knap is op de bodem van de zee Al aten ze elke dag Friet van gisteren Uit de magnetron Was ik maar een zeekoe Gracieus, haast buitenaards Aan de rand van de wereld

Was ik maar een zeekoe Deinend in het water Deinend in de tijd Alle zorgen zijn voor later

Of, als dat allemaal niet kan Dan wens ik mezelf De wijsheid Van een zeekoe.

weet je wacht echt mijn passie is

komkommers

niet eens om te eten

of om naar te kijken

of om te gebruiken om iets schoon te maken

zouden er mensen zijn die dat doen?

die hun badkamerspiegel schoonmaken met een komkommer?

gewoon dat ze bestaan

dat is genoeg

ik sta op de kade

jij bent op de boot

je hebt zo'n muts op en suspenders aan je broek

ik heb een lange groene wijde jurk en zo'n lullig sjaaltje

ik wapper naar je met mijn zakdoek

ik heb zo'n hoedje ook

ik laat een traan

bon voyage roep ik

jij roept wat???

ik zeg bon voyage zei ik

jij zegt wat sorry ik versta je niet

ik zeg wat?

jij zegt wat?

ik zeg bon voyage

jij zegt ik ga alleen maar even naar gent voor een week

ik zeg wat??

jij zegt gent!

ik zeg oja

ik dep mijn traan met de zakdoek

jij bent op de schip naar gent

de schip vaart steeds verder weg

ik probeer nog n keer bon voyage

maar de boot is al op de horizon

de schip is weg

ik bedoel het schip

whatever je verstaat het toch niet

Uitgaan.

De zomer is van jou Je ruikt naar nootjes en vanille. Naar shampoo en naar H&M. Naar bier, naar geschreeuw, en naar benzine. Je ruikt naar dat je krijgt wat je wilt en doet waar je zin in hebt.

En ik? ik ben er niet. ik ruik misschien naar water. Of naar een steentje, wie weet.

Maar ik gun jullie de zonsopkomst, en dat het jullie maar maar goed mag vergaan. ik denk niet dat ik dat mij ook gun.

Maar ik hoop van wel!

kijk je nou staan bovenop je rots iedereen mooi iedereen trots

en iedereen aardig en iedereen schudt jou de hand want ook iedereen bang dus staan ze aan jouw kant

maar ik hoop dat je weet dat jij wordt gehaat door de mensen om je heen door de mensen op straat

en als je dan sterft zal niemand je missen zelfs je kinderen zullen blij zijn over je graf pissen

en mijn grootste hoop is dat het hiernamaals bestaat want dan is er ook een hel waar jij heen zal gaan

Moet ik hier naar rechts? ik geloof dat ik wel naar rechts kan. ik herken denk ik die wolk. en daar is een meneer. ik was ooit bij een meneer naar rechts gegaan. ik was ooit een meneer. daar aan de waterkant, klapklap. ik geloof dat ik stink, maar zeker weten doe ik het niet meer. hier naar rechts? Links staat een automaat. ik hou van automaten. in het raam kijkt iemand me lang aan. heel lang. ik kijk terug. als ik zwaai zwaait hij terug. daar links is een automaat. ben ik een automaat? ben ik een automaat? ben ik een automaat? ik blijf maar hier. In het midden van alles. heel stil, zodat niemand me ziet totdat iemand me ziet. kan iemand? In het midden van de wereld sta ik. op twee pootjes. ik heb twee pootjes! dat is al heel wat. er klinkt gegiechel. wie was dat? zo op dit uur? op dit ene uur van de dag. dit moment. lange slierten van momenten. in het raam staat een man maar me te gluren. het bloed stroomt dik door mijn aderen, steeds sneller. kun je het zien!! kun je het zien?

Kan je het je voorstellen? Hoeveel dagen ze al rondsjokt? Haar ogen zijn wijd open, maar haar schouders staan op half zeven. De vogels volgen haar geduldig, bedachtzaam, waakzaam. Wanneer valt ze om? Wanneer staat ze niet meer op? Ze rolt een sjekkie, en laadt haar telefoon op met een gestolen powerbank. Hallo? Ja, met mij. Ja. Hallo? Opgehangen. Haar ogen zakken even dicht. Maar dan, weer wijd open. Doorsjokken. Ze valt niet om.

Vaders die verhuizen

Vaders die weggaan

Vaders die verdwijnen

Vaders zonder naam

Vaders zonder handen

Vaders zonder ogen

Vaders zonder stem

Behalve als er wordt gelogen

als de wereld te zwaar wordt

je schouders in stukken scheuren

je benen moe en je armen zwaar

laat ons het dan samen dragen

als de waal overstroomt

en je verzuipt in de druk

als je voeten nat en je longen koud zijn

laat ons het dan samen dragen

als de wind je omver werpt

en je bent medogeloos moedeloos

weet me alsjeblieft te vinden

en we zullen het samen dragen

4

Wil je misschien Met me kijken Naar de struiken In het park

want Daar zijn struiken Die je nog nooit Hebt geroken Of gedacht

3

Regen en Stippen en Donder en Vreten en Zagen en Denken en Gooien en Staan met Maten en Moeten en Zonder en Meten en Lijkt het me Beter als Jullie nu Gaan

2

het mens dacht plots al droom ik nu al droom ik nu en zal ik nooit dan nog zal het me echt niet spijten dan nog zal het me niet voltooid

1

de het zal een keer toch wel niet soms toch wel en soms ook niet

Niemand kan mij vertellen wat die moet doen.

Mijn handen Rood en ontstoken Mijn handen doen pijn van het klikken. WASD. Ik ruik naar muf en naar oudheid, naar houdbaarheidsdatum. Naar eenzaam verlangen, naar dichte gordijnen. Naar de plastikke bakjes van thuisbezorgd. Mijn keel die doet pijn. Nul slokjes water, nul keer gepraat. Behalve die hoi tegen de oranje fietshelm van thuisbezorgd. Overal kleuren en overal geluid. Razende beelden en flitsen, een roes van een week. De spanning op mijn nek is bijna oneindig, het bloed ruist dik door mijn aders. Ik voel het, bij elke hartslag voel ik het. Ik heb al een week niet ontbeten, mijn aders zijn vol met stroop en met klein. Mijn ogen zitten vol schaamte, ik durf niet te kijken. Ik pluk wel wat vel van mijn handen. Ik kan er mee stoppen, morgen Misschien overmorgen Overmorgen stop ik echt.

Als piemels konden baren was abortus legaal

als piemels konden baren was het een ander verhaal

een verhaal wat veel minder verdrietig zou zijn

met een box en een highfive, en zonder schaamte erbij

Als piemels konden baren vond iedereen het best

Werd je ontvangen door liefde in plaats protest

En iedereen wist, dit is heus goed doordacht.

en je werd ook niet door dokters aan het twijflen gebracht.

Als piemels konden baren was abortus legaal

Als piemels konden baren was er zeker een pil

En die kreeg je dan gratis en zonder oordeel

En iedereen begreep je, niemand vond je raar

Gewoon langs de dokter en dan was je weer klaar

Als piemels konden baren was je de baas over je lijf

En werd je bestaansrecht niet door fascisten bedreigd

Werd je fucking bestaansrecht niet door fascisten bedreigd

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Onbekomkommerd