Γιατί ποτέ δεν είδα ένα αντικείμενο πολυτιμότερο από την αγάπη και την ηρεμία.
Misplaced Lens Cap
ojovivo
almost home
🪼
Stranger Things
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

Origami Around
Sweet Seals For You, Always
NASA
YOU ARE THE REASON

ellievsbear

if i look back, i am lost
Sade Olutola

No title available
🩵 avery cochrane 🩵
tumblr dot com
he wasn't even looking at me and he found me
macklin celebrini has autism
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
we're not kids anymore.
seen from Canada

seen from Singapore
seen from Finland

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Pakistan
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
@oneiropolos-af
Γιατί ποτέ δεν είδα ένα αντικείμενο πολυτιμότερο από την αγάπη και την ηρεμία.
Intimacy
If we kissing and i smile in between, we about to sin
I’m proud of me because I’ve survived the days I thought I couldn’t
είναι μερικές φορές κάποια πράγματα που ειναι για να γίνουν και άλλα για να μην γίνουν και αυτο ειναι ενταξει
Έχεις δυό μάτια που κόβουνε γόνατα και μια αγκαλιά που αξίζουνε λίγοι
Παιδιά αλήθεια βαρέθηκα να με θεωρούν δεδομενη. Δεν αντέχω άλλο. Στέλνουν οπότε χρειάζονται κάτι ή θέλουν να πουν κάτι σημαντικό αλλά το να στειλουν για να βγούμε είναι πολύ δύσκολο. Βαρέθηκα να στέλνω πρώτη. Βαρέθηκα ρε φίλε μου. Μετά μην μου λες χαθήκαμε. Ξέρεις ποιος φταίει. Αντε γιατί και πολύ ασχολήθηκα με κάποια ατομα.
Θα ρθει η ώρα που θα με ψάχνεις
να ξανάρθω
να σου πω πως όλα θα πάνε καλά
πως δεν είσαι τόσο απαίσιο άτομο,
πως έφταιγα και εγώ
Θα ρθει η ώρα που θα με ψάχνεις
Θα ζητάς
να σε φέρω πάλι σ' αυτό το σπίτι
να φτιάξω καφέ και να ξαπλώσουμε στο κρεβάτι
καθώς μου μιλάς για τα χάδια
που θες να δώσεις στο σκυλί μου
και για το πόσο ατίθασο είναι το δικό σου
Θα ρθει η ώρα που θα με ψάχνεις
Η ώρα που εκείνη η βόλτα δίπλα στη θάλασσα
που πάντα βαριόσουν να κάνουμε,
τώρα θα είναι
ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι
Θα ρθει η ώρα που θα με ψάχνεις
στον καθένα
τα λόγια μου,
το βλέμμα μου,
τις πράξεις μου,
το άγγιγμα μου
Θα ρθει η ώρα
που θα διαβάζεις τις λέξεις μου για 'σένα
και θα νιώθεις την θλίψη να σε γεμίζει
στη σκέψη οτι
δε θα ξανα μπεις ποτέ στο χαρτί μου
Θα ρθει η ώρα που θα με ζητάς.
Και τότε θα ρθει η ώρα που θα σε δω στον δρόμο και θα κάνω σα να μη σε γνώρισα ποτέ.
(εσύ μου έμαθες να προσποιούμαι τόσο καλά ούτως ή άλλως)
Αναμνήσεις με εσένα δεν ξεχνιούνται...
Αναμνήσεις με εσένα θυμίζονται...
Όταν απομακρύνεις κάποιον πάρα πολύ εκείνος το συνηθίζει
Οι αναμνήσεις μας θα το κρατάνε για πάντα ζωντανό και ας μην είμαστε μαζί πλέον ❤️
Μαλάκες νο τζοουκ αλλά πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός;
Ήσουν μια από τις καλύτερες ψυχές που έχουν περάσει
Οι παλιοί μεγάλωσαν με το αίσθημα της επιβιώσης. Τα χρόνια τότε ήταν δύσκολα, οι μόνοι πόροι για να βγάλεις το προς το ζην ήταν χωράφια και τα ζώα που αν ήσουν τυχερός είχες εναν ικανοποιητικό αριθμό. Τα πάντα γινόταν ακόμα πιο δύσκολα όταν στην εικόνα υπήρχαν και πολλά παιδιά. Ένα παράδειγμα που έχω να δώσω είναι η υπέροχη Γιαγια μου. Παντρεύτηκε και άρχισε την οικογένεια της σε ενα μικρό χωριό. Μια οικογενια που αποτελούνταν από 7 παιδιά και είχε την ατυχία να χάσει τον άντρα ενώ τα παιδιά βρισκόταν σε μια πολυ μικρή ηλικία. Ο ένας ήταν στην ηλικία των 5 και το πιο κοντινό μου πρόσωπο, σε αυτή την ιστορία ο πατέρας μου. Τότε ο άντρας ήταν το στήριγμα της οικογένειας όποτε αναγκάστηκαν να δουλεύουν εις διπλού ολοι μαζί από χωράφια και ζώα μέχρι να έρχονται στην πόλη να πουλήσει κάποια χόρτα. Αυτή η γυναίκα μεγάλωσε με το άγχος να έχει κάποια χρήματα στην άκρη να μην πεινάσουν. Όλο αυτό δυσκολεύει ακόμα περισσότερο όταν αποκτούν αυτό το αίσθημα και τα παιδιά μέχρι που κάποιοι ακόμα και να στραφούν εναντίον σου. Κάποια στιγμή ο Άγγελος αυτός έμεινε μόνος του σε ενα έρημο σπίτι ώσπου η υγεία του σιγά σιγά χειροτέρευε αλλά ακόμα και τότε δεν τα παράτησε στιγμή συνέχισε την δουλειά σαν να είχε ακόμα να μεγαλώσει 7 μικρά παιδιά μονη της σαν να μην άλλαξε τίποτα, μέχρι σήμερα που ήρθε η ώρα της να μας αποχαιρετήσει. Καλο ταξίδι Άγγελε μου, Γιαγια μου ! Θα σε έχω πάντα μέσα μου ως παράδειγμα και με περηφάνεια που φέρω το όνομα σου το ξερω πως στηριζόσουν σε εμένα και συνέχισε να το κάνεις θα τα καταφέρω. Ήρθε η στιγμή σου να ηρεμήσεις από αυτή την ζωή που μέχρι και την τελευταία στιγμή σε αδίκησε από όλες τις πιθανές πτυχές. Χαιρετίσματα στον παππού που δεν πρόλαβες να τον ζήσεις όσο θα ήθελες και εγώ να τον γνωρίσω. Αυτό που με πονάει περισσότερο από όλα ομως είναι ότι η μονη σου παρηγοριά ήταν μια φωτογραφία μου στο τζάκι στην οποία μιλαγες ώστε να μην νιωθεις μονη σου, αυτό ήταν η παρεα σου. Συγνώμη Γιαγια μου που δεν ήμουν εκεί, δεν πρόλαβα να βγάλω το δίπλωμα βλεπεις να έρχομαι να πίνουμε καφέ στο μπαλκονακι σου και να σε ακούω με τις ωρες να μου δινεις συμβουλες για αυτή την άσχημη ζωή. Θα μου λείψεις πολυ, η εγγονή σου.
02/04/22❤️
Ψήστε το να μαζευτούμε όλοι σε μια ταράτσα να πούμε τα ψυχολογικά μας. Ή να πέσουμε, ό,τι κάτσει.
Όπως και να 'χει κερνάω μπύρες.
που και που ευτυχισμενοι