[onsuzlukhecesii]

farkında olmadan birbirimizin hayatını çoğalttığımız arkadaşlıklar. bir söz, içten gelen bir dinleme, bir şiir, buluşulan bir şarkı, sahip olunan alışkanlıklar, bazen bir gülüş bazense bir gülümseme ile.

[onsuzlukhecesii]

[onsuzlukhecesii]

babannem beni okumaya gittim zannetmiş bir süre. kaç çocuğun var diye soruyor şimdi.

[onsuzlukhecesii]

bir öğrencim var. hocam bu oda bana iyi geliyor, diyor her seferinde. bazı duygular çok özel.

[onsuzlukhecesii]

babam diyor ki, oraların soğuğunu merak ediyorum gelesim var. atladığı şey, buraların soğuk değil buz oluşu.

[onsuzlukhecesii]

"karanlık elbet güneşi doğurur."

[onsuzlukhecesii]

"hocam siz konuşmanızla taşı pamuğa çevirirsiniz." <3

[onsuzlukhecesii]

çoğu öğrencimin hayali, hayata dair bir beklentisi yok. gözlerine bir kez olsun gülümseyerek bakılmamış, inanılmamış, ellerinden tutulmamış. gözlerinin biraz olsun parlayabilmesi için olacak bundan sonraki savaşım.

[onsuzlukhecesii]

analog için banyo yapmayan tüm fotoğrafçılara kırgınım.

[onsuzlukhecesii]

siluetlerin içinde kayboluyorum.

[onsuzlukhecesii]

sessizliğin içinden bir ses.

[onsuzlukhecesii]

kırmamak için kırılan olmak, sana ait olmayan hataları bile kendi üzerine giydirmen. herkesi, her şeyi affedebilirmişim de kendime yaptıklarımı affedemeyecekmişim hissi onca zaman geçse de hiç gitmiyor benden.

[onsuzlukhecesii]

iskender abi, sınava hazırlanırken de acımıyorsun.

[onsuzlukhecesii]

toprak kokan şehir, deniz kokan şehir, sevda kokan şehir.

[onsuzlukhecesii]

saksı diye büyütülenler.

[onsuzlukhecesii]

kendimizi cümlelerin içine hapsettik, anlamları arkamızdan ağlıyor.

[onsuzlukhecesii]

özlem dediğin ne geçen zamana aldırış ediyor ne de özlenilene. orada öylece duruyor, yeri geliyor seninle alay ediyor.