ya resmen şu kafamın amına koydunuz
Color Me Curious
The Bowery Presents

bliss lane

oozey mess

blake kathryn
No title available

Andulka
RMH
noise dept.
Mike Driver

ellievsbear
One Nice Bug Per Day

Origami Around
almost home

#extradirty

pixel skylines
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

gracie abrams
The Stonewall Inn
Interview Vampire Daily

seen from Portugal
seen from United States

seen from Azerbaijan
seen from United States

seen from Spain
seen from Italy
seen from Netherlands

seen from United States

seen from Bangladesh
seen from Bangladesh
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Argentina
seen from United States

seen from Brazil
seen from Cameroon
seen from Türkiye

seen from United States
seen from Germany
seen from Germany
@ordinaryyus
ya resmen şu kafamın amına koydunuz
Bir şeyin dile getirilmemesi, var olmadığı anlamına gelmez ve var olan bir şey dile getirilmese de hissedilir.
İhanete verilecek tek cevap hafif bir tebessüm.
İnsan ani bir esintidir, günleri anlık birer gölgedir, ölümü görmeden yaşar ve ruhunu kurtarmak için gökyüzünde saklanır. İnsanın zamanı az, telaşı fazladır, çiçek gibi açar ve çiçek gibi solar.
Hayatta önemli olan başkasının bedbahtlığına sebep olmamaktır. Bir kimsenin, kendisini seven bir insanı perişan etmesi, hiçbir felsefe ve düşünce ile haklı gösterilemez.
ederi kadar anarşi
Ben şimdi şakağıma bir tabanca dayasam sonra o tetiği çeksem, çok mu ağlarsınız? Yapmayın bunu; en fazla üç gün, beş gün, Kimsenin hayatında bir nokta değilim ben, çabuk unutulurum, Üç güne yada beş güne.
yalan olmuş yarınlarım, biraz da acım var.
varlığım yük.
Bak ben bu ev dediğim yerde bir kaçak gibi yaşadım Füsun. Gidecek başka bir kapı yok, bir kapım yok. İçimin kapılarını kapatmışken kim kapısını açardı ki bana? Bir odaya bin acı sığdırdım da bir beni sığdıramadım.
Omurgam acıyor Füsun, öylesine ağır ki bu yükler sırtıma yer etmiş.
korktuğun her anda kendine cesur olmanı fısıldamışsın. güçlü kalmaya zorlamışsın. ağlamana izin vermeyip kahkahalar atmışsın, yüzüne yalan gülümsemeler koymuşsun da durup bir cümleye ağlamışsın.
hayır, hastane köşelerinde değilim. bir morg kapısının önünde titremiyorum. bu hisleri biliyorum. ama şu duvar kenarında, meyve soymayı bırakıp yere düşüşlerimi anlatamıyorum. ölümden de yaşamdan da beter oluşunu kabullenemiyorum.
ne kelimelere dökebiliyorum, ne söküp atabiliyorum şu içimdeki akıl almaz hissi.
As free as a bird, as light as a bird!🖤🤍
@uskuplublog