oryszczyszyn @oryszczyszyn - Tumblr Blog

Zmiana miejsca zamieszkania!

Szanowni Państwo! Od teraz moje różne recenzje i wrażenia z odbioru będę umieszczał przypięte do osobistego bloga i będzie można je czytać pod adresem:

https://radeko.wordpress.com/category/recenzja/

Będzie mi miło.

View On WordPress

Wszystkie błędy Katarzyny Bondy – “Florystka” Przeczytałem "Florystkę" Katarzyny Bondy. Jest to bodaj jedyny na razie kryminał dziejący się w Białymstoku i był to jedyny powód, dla którego zdecydowałem się na lekturę.

#błędy #Dziesięciny #Florystka #Katarzyna Bonda #kryminał #literatura polska #pomyłki

Jak nie śpię, to czytam. A że nie śpię, to dzisiaj o 4 rano skończyłem to. Polecam. Hendrik Groen nie istnieje. Autorem tego zabawnego i momentami wzruszającego dziennika - zapisu trzystu sześćdziesięciu dni pobytu w amsterdamskim domu spokojnej starości jest sześćdziesięciolatek Peter de Smet.

#Amsterdam #dom starcow #dziennik #Hendrik Groen #Holandia #humor #Peter de Smet #społeczeństwo #umieranie #śmierć

Kazik Staszewski i Maciej Maleńczuk. Dwie wielkie sceniczne osobowości. To samo pokolenie, podobne doświadczenia. Około dwudziestki – Solidarność i stan wojenny, około trzydziestki – Okrągły Stół i wolne wybory. Staszewskiego poznałem w czasach, kiedy Kult wydał “Tatę Kazika”. Maleńczuka – dopiero na studiach – kiedy ktoś z roku katował na imprezach te jego uliczne piosenki.

Wywiad – autobiografia Staszewskiego dzieli się na dwie części. Pierwsza trwa do momentu pojawienia się pieniędzy z grania i ta jest momentami ciekawa. To znany mi, choć o dwadzieścia lat wcześniejszy proces odkrywania muzyki i dojrzewania do niej. Pierwsze, chimeryczne i chaotyczne odkrycia i krótkotrwałe fascynacje, szybko kończące się neofickim fanatyzmem. Kazik Staszewski buduje swoją popularność wśród rówieśników możliwością wyjazdów do cioci w Londynie, skąd przywozi setki – niedostępnych w latach 80. w Polsce – płyt i kaset. Był Kazik dzieckiem nieśmiałym i zamkniętym w sobie, acz kreatywnym, poświęcającym się nie tylko muzyce, ale i komiksowi, literaturze i kinematografii. Na początku lat 80. Kazik zakłada swoje pierwsze zespoły, z których najtrwalszym okazuje się znany wszystkim Kult.

Urodziny synów stają się momentem przełomowym w życiu Kazika. Od tego momentu staje się on szefem przedsiębiorstwa przyjmującego różne nazwy: od “Kultu” przez “Tatę Kazika”, “Kazika na Żywo”, samego “Kazika” i wiele innych. Opowieść Staszewskiego staje się od tego momentu dosyć nużącą opowieścią o zarabianiu kasy i ogarnianiu wewnątrz-zespołowych niesnasek.

Dzieciństwo Maleńczuka wyglądało zgoła inaczej. Wychowywany bez ojca w slumsowej dzielnicy Krakowa, inicjację narkotykową przeszedł przed ukończeniem dziesięciu lat. I w zasadzie cała opowieść “Ćpałem, chlałem i przetrwałem” to opowieść o nieustannym, trwającym do teraz, ciągu heroinowo-alkoholowo-marihuanowo-nikotynowo-kwasowym. Ostatnie 30 lat życia Maleńczuka to w jego opowieści nie kończąca się balanga z krótkimi momentami prześwitów. Równie to nużące, co opowieść o biznesie Staszewskiego.

Jedyne, co ciekawe w obu tych wywiadach, to psychologiczny proces przeistaczania się muzycznych naturszczyków-amatorów w ludzi, o których Staszewski i Maleńczuk z dumą mówią “artyści”. Nie ukrywam, że do przemian takich zawsze podchodzę z rezerwą, bo tym, co najpiękniejsze w rock’n’rollu była zawsze dla mnie naturalność, prostota i spontaniczność. I taki był właśnie Maleńczuk grający proste bluesy na ulicy. Taki był również dla mnie Kazik, niekiedy okropnie fałszujący, ale w tym fałszowaniu jakże autentyczny. Ileż kart każdego z tych wywiadów zajmuje uporczywe tłumaczenie jednego i drugiego, na czym polega prawdziwa sztuka, że ten czy tamten perkusista nie trzyma rytmu i że kolejnemu gitarzyście trzeba tłumaczyć, żeby tego Fis nie grał z siódemką.

Podobne wrażenia miałem czytając biografie Krzysztofa Grabowskiego i Muńka Staszczyka. Wszyscy ci rock’n’rollowi partyzanci muszą widocznie w pewnym wieku wyjść z lasu, zakopać karabiny i pójść na daleko idące kompromisy.

Kazik Staszewski “Idę tam, gdzie idę” Maciej Maleńczuk “Ćpałem, chlałem i przetrwałem” Kazik Staszewski i Maciej Maleńczuk. Dwie wielkie sceniczne osobowości. To samo pokolenie, podobne doświadczenia. Około dwudziestki - Solidarność i stan wojenny, około trzydziestki - Okrągły Stół i wolne wybory.

#autobiografia #biografia #Homo Twist #Kazik na Żywo #Kazik Staszewski #Kult #Maciej Maleńczuk #Pudelsi #wywiad

Wojciech Staszewski – ojciec.prl Jest to książka o dwóch sprawach i właściwie nie wiadomo, która z nich jest ważniejsza. Pierwsza sprawa to ojcostwo, a druga sprawa to PRL.

#ojciec.prl #ojcostwo #PRL #Wojciech Staszewski #wspomnienia #życie

Heinrich Bernd – Wieczne życie. O zwierzęcej formie śmierci Po tej zakupionej w promocji książce spodziewałem się informacji o tym, jak zwierzęta znoszą śmierć w sensie psychologicznym: czy o niej myślą, jak się do niej przygotowują, na czym polega lęk zwierząt przed umieraniem itp.

#przyroda #umieranie #zwierzęta #zwłoki #śmierć #życie

Jacek Hugo-Bader – Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak Na początku marca 2013 czterech polskich himalaistów zdobywa zimą Broad Peak. Dwunasty pod względem wysokości ośmiotysięcznik, z którym nikt do tej pory nie dał sobie rady o tej porze roku.

#Berbeka #Broad Peak #Himajaje #himalaizm #Hugo-Bader #sport #wspinaczka

Rafał A. Ziemkiewicz – Jakie piękne samobójstwo W swojej najnowszej książce Rafał Ziemkiewicz zastanawia się, dlaczego Polacy są największymi frajerami na świecie i co z tego wynika.

#historia #II wojna światowa #Jakie piękne samobójstwo #Józef Beck #publicystyka #Ziemkiewicz