uykuhaplarım ve ben

bilinmezcilik

[palyacow]

ilaçlar fayda etmiyor

[palyacow]

böyle yaşayamıyorum

[palyacow]

beynim aşırı uyuşuk

[palyacow]

Aptal insanlara tahammülüm yok

[palyacow]

bir intiharı bile gerçekleştiremeyecek kadar korkağım. öylece oturup ağladım çatıda. tanrım ne zaman göreceksin beni?

[palyacow]

'inancınızı tanrıya gösterin, bana insanlığınız lazım.'

[palyacow]

İnsanlara uzaktan bakınca gördüğüm fotoğraflar güzel, ama yaklaşınca netlik kayboluyor. Doku bozuluyor, fotoğraf parçalanıyor. Renklik sessizleşiyor, kelimeler küçülüyor. İşte bu yüzden her geçen gün uzaklaşıyorum insanlardan. Her geçen gün adım adım yürüyorum kendime.

[palyacow]

Umutsuz değilsin aslında. Sadece bir şeylere iyimser tarafından bakmayalı o kadar zaman olmuş ki, güzel şeylere inanmak zor geliyor.

[palyacow]

Biri kalbinin kıyısında köşesinde bile seni kaybetmekten ve kırmaktan korkmuyorsa beklediğin bütün o gönül almalar telafi etmeler çöp. Sen beklediğin için gelen ve içten olmayan her hareket çöp. Sevilmiyorsan gelmez onlar zorlamanın ya da beklemenin anlamı yok. Söylemenin de.

[palyacow]

Bir şeyleri hissediyorum ama ne olduğu bilmiyorum. Bir yerden kaçıyorum ama nereye olduğu belli değil. Bir şeylerden soğuyorum ama yaşamdan mı insanlardan mı çözebilmiş değilim. Birileri beni üzüyor ama sorsalar isimlerini söyleyemem

[palyacow]

Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.

[palyacow]

haksızlığa karşı durmayı bilmiyorlar. hep karanlıkta yaşamışlar. aydınlık diye bir şeyden haberleri yok. gözleri var ama, gözün ardında, görmelerini sağlayacak ışıkları yok. kulakları var ama, duyduklarını seçecek bilgileri yok.

[palyacow]

içimiz ölmüş gibi.hiç bir his kalmamış canının yanmasına bile alışmışsın o kadar tepki veremiyorsun işte öyle bitmişsin .

[palyacow]

geçerken çok zorlandığım yollardan geçen birini görünce elinden tutmak istiyorum çünkü kimse benim elimden tutmamıştı

[palyacow]

kendini değersiz hissettiğin zamanların üzülme süresi vardır. O süre bittiğinde kendine saygı duyman gerektiğini öğrenirsin, mantığın konuşur. kendine saygı duydukça, hak etmediğine inandığın, değersiz hissettiğin yerden kalkıp gitmeyi öğrenirsin. yürümeyi öğrenmek böyle bir şey.

[palyacow]

eskiden üzüldüğüm şeylere hâlâ üzülebiliyor olmayı isterdim. içimde hâlâ bir şeylerin yaşamaya devam etmesini çok isterdim.

[palyacow]

I just watch the days pass hoping to die