Para Kay Rieu

Mga mensaheng dae na mapapadara sa pinakapinadaba dangan padagos na tigpapadaba kong ex

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

You will find this blog when I'm gone. Maybe in 24 years. Maybe never. I just want to share this to the void.

Gusto ko lang saimo sabihon na sa nakaaging dose na taon, dae ka naglaog sa isip ko na dae ako namundo. The way I coped was weird. I kept telling other people I didn't need you. But when I'm alone, I couldn't—I cannot—stop thinking about you.

Now that you're out of reach, there was no point in telling myself I didn't need you. For the first time in my life, my friends saw me vulnerable. I didn't want that. But I let them see what was really going through my head.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

I was just in Vietnam a week ago. I was, again, alone. While there, I was still think of you. I could have shared every moment with you.

Still thinking of you,

Lo

[parakayrieu]

Apat na bulan na, pero I just feel numbness. I feel like I'm emotionally flat. I feel like nothing matters anymore.

[parakayrieu]

Dae ko maipapangako na yaon ako habangbuhay mo, pero pangako ko saimo na papadabaon taka habangbuhay ko.

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Nagpadara ako saimo kanina ki postcard, omamori para sa aki mo, buda inari lucky charm para saimo. Ultra fail su pagpadara ko. Habo ko kutang may sender's name, pero apparently, you can't do that in Japan.

Huna ko rin makakabakal akong stamp para sa postcard bago ko ikaag sa sadit na envelope, pero dae na man na ako pinabakal nung nasa counter ta ikakaag naman daw sa envelope, so nakatipid ako diit, pero it kinda feels like dae complete su postcard. Sorry.

Someday siguro, postcard na lang ang ipapadara ko, tapos separate na lang ang gifts, para handwritten na rin ang addressee tapos igwa pang stamp. :)

Gusto ko kuta na anonymous na sana ipadara ta habo kong matawan kang chance na ibalik sako. Takot ako sa magiging reaction mo.

Anyway, the entire trip, ika narumduman ko. Kadakol ko dinuman. Sa Tokyo, binakal ko su postcard. Aram kong ito talaga ang postcard ang ipapadara ko. Sabi ko, postcard lang. Pero kang pagpa-Osaka ko, nahiling ko su omamori para sa mga aki, kaya sabi ko, why not magsabay na rin ako para sa aki mo. Pagpa-Kyoto ko naman, pagbisita ko sa Fushimi Inari Shrine, nahiling ko na cute su inari lucky charm. Narumduman ko na igwang omamori para sa aki mo, pero warang para saimo, so sabi ko, let's make it mail count. LOL.

Sa Beppu, tig-isip ko na kung anong ikakaag kong short message lang. Muya ko talaga kuta siya na wara maski anong matao saimo na clue kung sisay ang nagtao ta ang balak ko talaga, i-send saimo na wara sender. Eh di okay, naka-draft na ako message.

Nung may pahingalo ako habang nasa Matsuyama, nagsurat na ako. Halawig pa palan su message kaya dae ko makaag su pangaran mo tsaka address sa postcard. Sabi ko, okay na yan ta may pangaran man sa envelope. Basta dapat may space sa stamp (na dae ko na man nakaag 😭).

Kinaagahan pakasurat ko, ang first agenda ko ay magpa-Japan Post. Dakulaon sindang tabang. Grabe ang patience ninda sako. So the effort really was all thanks to the Japan Post people. Kung wara ang tabang ninda, dae ko masi-send saimo. Kaaaaso nga, ayun, pina-type pa rin ninda sako pangaran ko as sender. 😭 Nag-request ako na dae na ikaag, pero garu dae ninda ako naintindihan. So may 10 percent chance pa man garu na matatanggap mo su parcel na warang pangaran ko. 🤞 Fingers crossed.

May iba pa akong postcards para saimo kaso ngunian lang ako nagkakusog buot. Nung 2013 talaga, may postcards ako para saimo from US and Japan, kaso dae ko man natao. I was an immature person then. Pero yaon pa sako itong mga postcard. Sana balang araw, masuratan ko buda matao pa rin saimo.

Pirmi kang narurumduman,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Napangiturugan taka na naman. I'm in Japan at the moment kaya ika nagasagi ka sa isip ko pirmi. I even bought postcards for you nung Martes tsaka kahapon. I'm debating whether or not to send them to your family shop.

Sa pangiturugan ko, inot kong nahiling su agom mo na nakatalikod buda dara-dara su aki niyo. Yaon daa kamo sa Guinobatan, harani sa dinakulaan kong barangay. Sa harayo siya. Sa mas harayo pa, yaon ka nakaduko buda nagapangadyi kahampang nina Irene buda (not sure kung si Eunice ito). Nung tapos ka na, nagpaaram ka na sainda tapos nung paluwas ka sa gate (date ko aram kung nata may gate, naghinghing ako, "Hiling ka digdi, hiling ka digdi." And then you did.

Pero dae ako handa kang bigla kang nagrani sako, tapos may sasabihon. Sabi ko daa, "No, no, no, no." Tapos nagdalagan ako pabalik sa harong. Pero dae ko man ang yaon duman. Yaon na daa ako da grandstand kang TNHS. Tjghanap niyo daa ako. Nung nahiling niyo ako, sabi niyo na makaskas lang. Sabi ko, dae talaga. "Maghali na kamo." Naghiling ako sa palibot. May mga aki daa buda gurang. "Dakulon man camera crew," sabi ko, meaning dakulon nakikiusyoso.

"Dae man kamo digdi pwede na warang permit sa BU, sir," sabi lang saro. Dae ko aram kung nata BU na.

Pagbaba ta gabos sa grandstand, nainot na naman ako, kay nadangog akong suriyaw hali sa likod. "Kukuwaon daw ni Rieu su relo na sabi ni Sir JC." Napa-wow mali ako. Narumduman ko na may tigpapatao mananggad daa saimo (sa pangiturugan) si sir JC.

"Dapat habang nagalakaw ka paharani, sinabi mo na," sabi ko daa na dagit. Namundo ka daa, pero sabi ko kaagad, "Sorry! Sorry! Sorry na," naglaog ka daa sa saro sa mga kwarto sa TNHS. Harani sa pinto, sabi ko, "Su sabi ko saimong gusto kong maging friends kita ulit, I still mean that. Dae lang ako handa kanina makihuron," sabi ko, dae ko dinagdag na, "Ta yaon digdi ang agom mo." I turned to him and said, "Sorry, bro."

Pakatapos kaito, kinua ko na daa sa kwarto ko su tigpapadara. Sabi ko, "Halat sana kamo digdi ta harani man sana ako." Pero nagsunod ka daa sako. Mas aram mo pa kung sain nakakaag sa kwarto ko su regalo ta nawawara ko daa.

Nainot ka pa rin daw maghali. Nag-stay muna ako diit. Pagbalik ko sa luwas, wara na kamo.

Even in my dreams, you leave.

Always thinking of you,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Kasubagong aga, naisipan ko naman na i-email ka kuta. Kaso dae ko na lang din sinend. Aram kong dae man mapapadumanan ang pagpadara ko saimong mensahe. Dae ka na nga nag-reply sako sa IG, dae ka pa nag-reply sa inot kong anonymous na email, so aram kong dae man na magigibo ang pag-reach out ko saimo.

Tig-iisip ko, proud ako na sa kinahaloy-haloy kang panahon, yaon man giraray ang pagpadaba ko saimo, pero dae ko rin dapat ini ikaogma ta dae man akong ginibo. Talsot akong maaraman na dae mo na ako tig-iisip, kaya dae ko na babaluon pang kahurunon ka.

Dae na man din akong Instagram para i-stalk ang profile mo. Wara na akong ibang paraan para maaraman kung kumusta ka.

Sana maogma ka pirmi. Sana napapalibutan ka ki pagkamoot.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Naaraman ko sa mga barkada ko na may problema ka palan. Namunduon akong maray na dae ka sa maray na kamugtakan. Pirang beses ako nagluha.

Dae ako nagpapangadyi, pero pirang beses ako ngunian na semana naghinghing sa paros na, "Rieu, please find peace and happiness."

Bago ko maaraman na dae ka sa maray na sitwasyon, balak taka kuta send-an na halawig na email. Gusto ko kuta makipaghilingan. Dae ko pa rin aram kung sain ka nakaistar ngunian. Wara sa mga barkada ko ang nakakaaram.

Kung sa Japan ka (ta may Japanese flag sa IG mo), dudumanon taka kuta. Sasabihon ko kuta na kung okay sa agom ko, gusto ko lang makipaghilingan as a friend.

Pero ngunian na nagkakamalabuan kamo, dae ko na ika kayang i-email. Magiging maraot ang hiling mo sako ta iisipon mong bantay-salakay ako.

Pero muya ko. Muya takang i-email. Muya takang apudan. Muya takang send-an pa ki mensahe sa IG. Muya takang padabaon. Muya takang kuguson. Muya takang darahon sa kung sain mo muyang mag-ogma. Pero dae pwede.

Kahapon, nag-send akong anonymous na email. Nasala ako ta pati palan su Yahoo! mo na dae na active, na-send-an ko pa. Dapat palan naka-BCC na lang su mga sinend-an kong email addresses mo. Baka tuloy naaraman mo na ako pa ito.

Pirmi na sana sala ang nagigibo ko. Dae taka dapat chinat sa IG. Dae dapat ako nag-asa na ma-reply ka pa sako.

Dae taka dapat in-email. Aram kong dae ka ma-reply.

Kung mag-reply ka, baka dae taka pa rin kayang utikan na bako ako ito. Bahala na.

Pirmi nagpapadaba,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Pirang aldaw na ako naghihiling ki mga mamundong Japanese movies. Ngunian ko lang na-realize na saro lang palan ang tawong inagihan ko sa pag-court—ika.

After saimo, dae nang court-court.

Baka iyo ang dahilan kung nata dawa kadaklan sainda may mga sadiri nang buhay, saimo pa rin su pinakamakulog.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Aram kong tiguutikan ko lang ang sadiri ko kada taram ko kaito na, "You deserve better." Hanggang ngunian, yan pa ang utik ko sa sadiri ko.

Sa totoo lang, bako man yan ang rason kung nata dae kita nagkabalikan. Ang mga tunay na rason:

- Dangag ako

- Takot ako

- Hambog ako

Huna ko kaya ko. Babalikan palan ako kang kamunduan pakatapos kang lampas doseng taon. Kung nuarin huri na ang gabos.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Unfortunately, magkaibang magkaiba na kitang duwa. Ang trabaho mo, nagagibo ki mga bagay na magahaloy pa hanggang gadan na kita gabos. Ang gibo ko, nagatahi lang ki mga word na habang naghahaloy, nalilingawan.

Garu man siguro su mga ginibo ta para saro't saro. Gabos na ginibo mo, yaon pa nakatatak sa isip ko—mahaloy hanggang gadan na kita pareho. Su mga ginibo o mga sinabi ko, wara na—nalingawan na. Maski ngane ako, dae ko na rin rumdom. Pero aram kong dae ko napamati saimo ang mga dapat na pinamati ko. Sa ibang babayi ko napamati kang magkaharayo na ang distansya ta sa saro't saro.

Maogma man giraray ako para saimo. Siguro, kung naging kita, dae ka man magiging maogma ta dae akong pakiaram sa kwarta, habo kong magkakotse o ibang materyal na bagay. Kang 2020, first time kong mag-abot sa milyon ang net worth ko. Pero anong ginibo ko? Dae ko man kinubra ang crypto ko—hanggang ngunian—ta aanuhon ko ang kwarta? Dae taka siguro mapapaogma ta dae ko saimo matatao ang komportableng buhay, bagay na aram kong natatao saimo kang agom mo. Pero aram kong bako lang komportableng buhay ang matatao saimo kang agom mo. Aram kong natabunan na niya ang mga memorya mo sako. Naggibo na kamong dakol na maogmang bagay na dae mo malilingawan.

Kanina nagabasa akong mga post sa r/unsentletters buda r/offmychestph. Dakol akong nabasa na high school sweethearts sinda—su iba nagkatuluyan, pero su iba dae. Su mga nagkatuluyan, tiga-imagine ko kitang duwa. Kung nagkatuluyan siguro kita hanggang huri, daog ko pa siguro su kaogmahan kang taga-Ligao na nanggana kang kabangang P1 billion sa lotto.

Sana igwang may magsabi sako dawa sa pangiturugan na sa ibang universe, nagkatuluyan kitang duwa. Sana tigtatrato takang tama sa universe na ito. Aram kong sa universe na ini, kung kita kuta nagkatuluyan, aram ko na kung pano ka tratuhon na tama ta namidbidan ko na ang sadiri ko pakatapos kang October 2012. Pero dae. Dae sa universe na ini. Sa iba na sana. Sana.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Yaon pa ini sakuya.

Dae ko malilingawan kung anong klaseng kaogmahan ang namatean ko kang tinawan mo akong mga regalo. Bako lang ini. Pati su mga suminunod pang regalo.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Saro pa sa mga rason kung nata nagbabasol akong maray na dae taka binalikan ay ang pagrumdom na kang dae pa man akong napapatunayan sa buhay, ika ang number one cheerleader ko. Saka lang uminabot ang iba.

Aram kong ika man ang number one cheerleader kang agom mo ngunian ta arog ka kaiyan. Maogma ako para saiya, pero nakukulugan akong isipon.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dae ko na dapat ining mga ini kinaganan password. May mga nagasabi na kapag .docx file, may problema daa palan talaga sa protected files. Dawa aram ko man ang password kaini, dae ko nabubuksan. T_T

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Tighahanap ko sa mga pictures ko su last na aldaw na dae ko na tigsusulat su tinao mo sako na silver bracelet. Basta nahiling ko pa na nung 2014, sulot-sulot ko pa siya dawa pa kang mga panahon na ito, napapansin ko na si Angela.

Siguro ito ang rason kaya nung September 9, 2014, nag-email pa ako saimo para mangamusta. Kaso dae ka nag-reply. Dae ako sigurado, pero garu iyo na rin ito su time na sabi ko, kaipuhan taka nang butasan. Binutasan taka, pero hanggang ngunian, natatago ko pa su tinao mo sako na bracelet.

Puon ngunian, ika-10 kang Marso 2025, hanggang sa magadan ako, dae ko na siya hahalion sa pagkasulot. Naging dakulaon kang parte kang buhay ko, dawa aram kong para saimo, sadiyuton lang akong tuldok sa buhay mo.

Pirmi,

Lo

[parakayrieu]

Dear Rieu

Dear Mi,

Sabi, para maka-move on, kaipuhan mareyalisar kang sarong tawo na wara nang babalikan. Kaipuhan ko rin muna mag-istar sa luwas kang social media. Nag-delete na muna ako kang duwa kong Facebook, duwa kong Messenger, buda kang Instagram.

Aram kong dae ko man dapat inasahan na ma-reply ka. Dawa sa haliputununon na reply na ito, at least aram kong nasa maray ka ngunian. Muya taka kuta pang makahuron pero dae ko na mahalat. Minu-minuto akong tig-a-anxiety kakaisip kung ma-reply ka o dae.

Lampas 24 oras na man nang nahiling mo su message. Sa hiling ko dae na talaga.

Ini na ang puon siguro na dae ako ma-social media. Dahil saimo. Dahil sa pagsuko ko.

Gusto ko nang magadan. Gusto ko nang mapundo ang paghibi ko. Gusto ko nang mapundo ang kulog.

Dae nang nag-aasa,

LO

[parakayrieu]

Dear Rieu,

Dear Mi,

Nasa madali ko na maubos ang mga kanta sa Taylor Swift playlist mo sa Spotify. Muya ko dangugon para malaog ko ang sadiri ko sa isip mo habang tig-iisip mo ang agom mo habang nagandangog sa mga kantang ini.

Habang nagdadangog ako, dinelete ko na ang mga account ko sa Facebook buda Messenger. Garu dae ulit ako mabukas hanggang dae taka nalilingawan.

Puon ngunian, pangako ko sa sadiri kong dae na ako mahibi. Kukusugan ko na ang buot ko. Kaipuhan ko hampangon ang mga masunod na aldaw na dae ka tig-iisip.

Pero padabaunon kang maray,

Lo