Sobrang lungkot ko lang this past few days, sobrang lngkot. Nilalabanan ko naman sya, for the sake of our little youngling kaya lang ang hirap. I am already 6 months preganant. I am emotionally, physically and mentally stressed. Thesis at sabayan pa ng mga kalokohan ng partner mo. Wala kang narinig sa akin, wala. Pumayag ako, na dapat this 2018 wala na munang iba, ako at si baby na lang muna hanggang sa makapanganak ako. Ewan ko, pero gusto ko kasi nasa akin yung attention. Ganito ba talaga pag buntis? Basta yon. Pinalagpas ko yung pag fling mo dun sa pinsan mo kuno, na buti pa sya na-managed mong paloadan, naisip mong i-date sa labas, habang ako nung mga panahon nay un, ayun nakahiga, masakit ang katawan, likod, balakang, hita. Akala ko okay na. Until, lately lang yun nga nabasa ko yung mga messages mo sa ibang girls using your dummy account. You’re flirting, hindi lang isa pero madami. Anong ginawa ko? Wala, tumawa lang ako. Nag-sorry ka pero tumatawa, hindi ko alam kung sincere ba yon or what. Pinalagpas ko yun. Last last night, I saw you, you’re chatting with some stranger sa “Anonychat,” nagsinungaling ka pa, pero nakita ko naman yon. Anong ginawa ko? Pinalagpas ko. Last night, ganon ulit. Nagising ako kasi sumisipa si baby, hindi na ako makabalik sa tulog., and I saw you again, talking to some strangers. Nagkunwari akong tulog, tas nakita kong sinisilip mo ako. Anong ginawa ko? Wala na naman. Bakit ba, wala akong ginagawa? Yan din tanong ko sa sarili ko eh. Ang naisip ko, choice mo nay an eh, napagsabihan na kita, pero di ka naman tumitigil. Now, I just felt na jhindi pa ako enough, hindi pa kami enough. Sabi nila madrama daw talaga buntis. Kaya nga gusto ko happy lang, kaya lang may mga bagay talaga na bigla ka na lang mapapaiyak sa lungkot at sakit. Okay lang sana kung yung sarili ko lang ang pinoproblema ko kaso hindi, sumsabay pa yung partner mo na dapat sya yung happy pill mo, source of strength mo kaso sya pa ‘tong source of pain and stress mo.
Idagdag pa na kapag naglalaro sya ng ROS or Vain Glory, parang kasalanan ko pa na buntis ako. Na gusto kong humiga. Sya pa ang nagagalit kasi natatalo daw sya dahil sa akin. Minumura pa ako. Wala, puno na naman ako. Ni hindi man lang marunong mag-thank you kasi binilhan ko sya ng dinner nya. Wala, simpleng thank you, hug or kiss lang naman okay na ako, kami. Kaso, wala. Ang mahalaga, kung saan lang kasi sya Masaya. Eh di okay. ---
gummygunk
izzy806
yousharknotpass
titsay
andulkaphoto
jbbartram-illu
janainaart
2087
