Elk mens heeft zijn/haar unieke verhaal. Veel indruk op mij maakte de mevrouw die wij in Bogor hebben ontmoet. Ze begroette ons in het Nederlands met "goedemorgen" en vertelde dat zij als klein meisje begin jaren '50 afscheid moest nemen van haar opa, oma, ooms, tantes, neefjes en nichtjes omdat zij voorgoed naar Nederland vertrokken. Alleen zij bleef met haar ouders achter omdat haar vader niet naar Europa wou, hij hield teveel van Indonesië.
Als kind heb je geen idee welke omwentelingen er kunnen geschiedden, hoe je latere leven eruit zal zien.
Voor zoveel mensen geldt dat je wortels overal kunnen liggen. De mijne liggen onder andere in het land dat we de afgelopen drie weken hebben bezocht. Een intense beleving. Het spannende moment van de landing in het land dat ik altijd in mijn voorstelling(en) had. De overweldigende indrukken van de miljoenenstad Jakarta, gevolgd door het dorpsleven in de kampongs waar we een aardige wajongpoppenmaker ontmoet hebben en die ons heerlijke pisang goreng voorschotelde. Dat ik in Bandung nadat mijn grootouders er met hun gezin ruim 70 jaar geleden de straat verlieten, ik er als klein/zoon heb mogen rondlopen. De prachtige zonsondergang in Panganderan aan de Indische Oceaan gezien heb. Het genieten was van de prachtige tocht door de bergen van Dieng. Getuige was van de levendige pasars. De geneugten van de Indonesische dranken en eten o.a. in Yogyarkarta hebt beleefd. High fives met dolenthousiaste kinderen in Surabaya uitwisselde.
Al die indrukken!
Het was op z'n Indonesisch gezegd oleh-oleh....een geweldig cadeau. De mevrouw die ik in Bogor ontmoette zei iets heel juist, je hebt nu aan Indonesië geproefd en hebt het gevoeld!
Indonesië, een land om van te houden.












