asan kana ba ? (nandito ka lang pala)
Matagal tagal na din kitang hinahanap.
Di Ko alam kung masyado ka lang mailap.
O anjan ka lang sa tabi tabi pero mas pinili mong mag panggap.
Mag panggap na walang nag hahanap sayo.
Mas pinili mong mag bulag bulagan para Hindi mo nakita ang totoo. Na may nag hahanap sayo.
Oo hinahanap kita. Hindi Ko nga lang alam kung San direksyon ako pupunta.
Kanan ba o kaliwa. Taas ba o sa ibaba.
Sinubukan Kong mag punta sa kanan. Ngunit meron akong nakabunggo. Nag tama ang mga Mata name at may kung anong nabuo.
Akala Ko nakita Ko na.
Akala Ko nakita na kita
Akala Ko lang pala.
Sa kanan direksyon na aking pinuntahan Di man lang ako nag tagal at para lang napatambay.
Nakita Ko ang sarili Ko na kumakaway sayo at nag ba ba bye.
Sinubukan ka ulet mag iba ng direksyon sinubukan kung kumaliwa. Habang nag lalakad may nasalubong akong mag jowa.
Magkahawak kamay silang nag lalakad.
Yung lalake nakatingin sa kanya
Nakatingin naman saken ang hitad.
Bigla akong napaisip kung nasan lugar ba ako.
Aaaah block 69.seenzone kaliwaan Street.
Kaya nmn pala ang lakas ng loob mangaliwa kahit panget.
Teritoryo pala nila to.
Kaya kumaripas na Ko ng takbo.
Yung susunod na direksyon na tatahakin Ko ay masyado na Kong desperado na nakita ka.
Gusto ko ng gawin Lahat para mahanap ka.
Kaya naman nag punta na ako sa taas.
Ditulad sa ibang lugat na pinuntahan Ko diyo masaya.
Mas mataas mas masaya.
Kahit Di kita nakikita dito, sa taas masaya.
Kahit nasasaktan na Ko dito, sa taas masaya.
At kahit na umiiyak na Ko sa pangungulila sayo pag nasa taas ako masaya.
Ngunit sa kalagitnaan ng saya akoy nag taka.
Alam kung maraming emosyon akong nadarama, pero pag nasa taas ako masaya lang ang nararamdaman Ko at wala ng iba.
Parang sasabog ang dibdib Ko salungkot, pero mas sasabog ang utak Ko dahil sa droga at marijuana.
Ibang direksyon pala ang napuntahan Ko.
Ibang taas ang paglipad Ko.
At nahihirapan na Kong bumaba at huminto.
Umpisahan pa lang ng paglalakbay at pag hahanap Ko sayo alam Kong naliligaw na ako.
Pero mas mawawalan ako ng direksyon at lalong maliligaw kung Hindi ako makakaalis sa lugar nato.
Pinili Kong humakbang papalayo.
At simulang maglakad habang ang uloy nakayuko.
Lumuluha ang mga Mata,
At ang puso ay dumudugo
Hanggang sa Hindi na maka hakbang at biglang napaluhod at napahinto.
Nag simulang magsalita ang mga matang lumuluha, habang ang puso ay nag durugo.
Pinag halik ang mga palad at biglang tumingala
Hiningi ng tawad habang umaagos ang mga luha.
Panginoon akoy nag ka sala.
Sana akoy iyong kaawaan
Ituro nyo nawa sa aken ang tamang daan.
Nag simulang tumayo nang may panibagong lakas. Bisyong tinikman litong pag iisip Di na mababakas.
At akoy nag pa Tuloy sa aking pag lalakbay.
Ngunit sa pag kakataong Ito ang panginoon ang syang aking gabay.
Hindi na matatakot na maligaw pa.
Kahit maraming hadlang ang humarang tumingala ka lang malalagpasan mo sila.
Sa paghahanap Ko sayo maraming na Kong pinag daanan at litiral na pinag daanan.
Ngunit alam Ko alam Ko na
Malapit Ko ng malaman kung nasan ka.
Panandalian akong huminto sa pag hahanap sayo.
Nakakagutom plang mag lakbay ng wlang sasakyan at gamit lang ang mga paa Ko.
Panandalian kumain, panandalian umiinom. Di na Ko na tumae sayang ung kinain Ko baka bigla ulet akong magutom.
Magsisimula na sana akong maglakad at maglakbay ngunit bigla akong kinilig.
Akala Ko nakita na kita naiihi lang pala ako kaya bigla akong gumilid.
Habang nangangaroling hawak ang aking stick-0 bigla akong may nabasa sa pader.
"Follow the arrow and you will find her"
Inisip Ko na tinutulungan na Ko ng tadhana para makita ka.
Kaya Tara na heto na
Bawat nakita Kong arrow iniisip kp nandun ka.
Sige sunod pa. Sige hanap pa.
Isang libong arrow na ang sinundan Ko hanggang ngayon wala ka pa.
Pero Hindi ako titigil dahil ramdam Ko nasa malapit ka na.
Hanggang isang malaking arrow ang aking sinundan.
Sa isang lugar na may makipot na daan.
At sa kadulo duluhan my isang pinto sa aking harapan.
Dahan dahan Ko itong binuksan.
Dumampi sa akin ang liwanag na nag mumula sa pintuan.
At nakita Ko ang isang matarik na hagdan.
Sinubukan Kong humakbang paibaba.
Sa sobrang tarik nakaramdam ako ng pag ka Lula.
Pero Hindi nag padala sa takot na nararamdaman.
Dahil alam Ko na sa dulo ikaw ang syang tangi Kong matatagpuan.
At ng marating Ko ang dulo ng hagdan.
Parang biglang tumigil ang oras, parang bumagal ang Lahat.
Bumili ang tibok ng puso Ko kumalma na parang walang Alon ang dagat.
O baka nmn kya tumigil ang oras ay dahil sa peke ang g-shock Ko.
At bka kaya bumagal ang Lahat dahil mabagal mag lakad ang matanda sa tabi Ko.
At bka kya biglang bumilis ang tibok ng puso Ko dahil hinihingal ako.
Dahil kakasunod sa lintek na arrow na yan fire exit pala ang napasukan at nababaan Ko.
Biglang akong nanghina at parang maiiyak. Naiiyak ako sa galit parang gusto Kong manapak.
Gusto Kong mag lakbay ulet pero Hindi para hanapin ka gusto Kong mag lakbay para hanapin yung gagong sumulat sa pader.
May nalalaman kapang follow the arrow and you will find her
Nawalan na Ko nang pag asang makita ka. Pasuko na sana ako hanggang sa my isang bagay akong nakita para maalala ka.
Pinaalala saken kung nasan ka. At sinabayan pa Ito ng kanta.
"Mr. Kupido ako namay tulugan mo bat Hindi panain ang kanyang damdamin at ng ako ay mapansin."
Pag tapos Kong marinig ang kanta
Biglang ulit ako nakarinig ng tugtog. Tugatog tugatog tugatog.
Tibok ng puso Ko pla ang naririnig Ko.
Matagal na pla akong pinana ni kupido. At matagal na plang my arrow sa puso Ko.
Hindi Ko na pla kailangan sundan at hanapin pa. Dahil Hindi ka naman pala umalis at lalong Hindi nawala. Nasan ka dw ? Nandito ka lang pala!!!
P.S
My mga taong Hindi natin nakita pero nagawa nating mahalin. At my mga taong Hindi na naten kailan man makikita pero patuloy pa din nating mamahalin.
stormborns
romaincrisis
areudirty
gamechangershow
jimmyeatworldofficial
gummygunk
izzy806