
Kaledo Art

Discoholic 🪩
Jules of Nature
Alisa U Zemlji Chuda
Misplaced Lens Cap

pixel skylines

祝日 / Permanent Vacation

Andulka
we're not kids anymore.
taylor price

tannertan36
ojovivo
Sade Olutola

★
No title available
will byers stan first human second
Not today Justin

Kiana Khansmith
$LAYYYTER
YOU ARE THE REASON

seen from Malaysia
seen from Germany

seen from United States
seen from Thailand
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Philippines
seen from United States
seen from Brazil

seen from Türkiye

seen from Poland
seen from Germany
seen from South Africa
seen from South Korea
seen from United States
seen from South Africa
seen from South Africa
seen from South Africa
@persephonee-x
Sana rağmen yıkıldım her gün tamamen
umarım hiç kimseden özür gelmeyen yaralardan da iyileşirsin.
"insan bir akşamüstü ansızın buruk gönlüne bahar gelsin istiyor.."
Bir zamanlar deli gibi umursadığım şeyler şu an içimde nasıl yaprak bile oynatmıyor ben de hayret ediyorum.
öfkesi geçince insan her şeyi güzel hatırlıyor.
bi' devir kapandı her sayfa ölüm çığlığı.
mide bulantisi bazen de ruhunuzun ben bu kadarina dayanamiyorum deme seklidir
inandığım ve güvendiğim şeyler tarafından vurulmadıgım bir hayat dilerdim
Çocukça bi küsme değil bu. “İçim dünyaya sırtını döndü…”
Bir zamanlar sevgimin her yarayı saracağını sanırdım. Ama karşında gözyaşlarıma sessiz kaldığın, beni görmezden geldiğin o gün anladım. Sevgi, vicdanı olmayan birine asla çözüm olmazmış.
tekrar baştan başlamaya çalışmakla her şeyden vazgeçmek arasında kayboldum.
ona hep kırgın kalacakmışım gibi geliyor
anlik kendime hatirlatma. yol benim. gectigim yerleriyle, onumdeki duraklariyla, donup durdugum kavsaklariyla. gecmesi keyifli, gecmesi zorlu tum yerleriyle. adimlariyla, hizlandigim yavasladigim tum anlariyla bu yol benim. eslikcilerimle, tekligimle ama hep tum gercekligiyle. yoldan ciksam bile disinda ilerledigim yol benim. hizli gecilmesi gereken yeri yavas gecerken de, durmam gereken isikta frene basmadigimda da. tam olmasi gereken zamanda olmasi gereken yerde oldugumda da. kendi yolumdayim. ait oldugum yerden gitmedim, ait oldugum yere gitmiyorum, benim aitligim tum bu surece.
Hayat, kimsenin elini tutmadığı bir yokuş bazen. Ne zaman durup nefes almak istersen, arkandan gelen sorumluluklar dürter seni. Ne zaman birine yaslanmak istersen, ya kimse yoktur ya da herkes yorgundur. Ve o zaman anlarsın, bazı yorgunluklar uyumakla geçmez, bazı kırgınlıklar zamanla iyileşmez. Ama yine de devam edersin… Çünkü hayat, bazen sadece yürümekle ilgilidir. Nereye gittiğini bilmeden, neden yürüdüğünü unutmadan.