My Deepest Thoughts, Needs & Fears

[ph-ae-dra]

[ph-ae-dra]

[ph-ae-dra]

[ph-ae-dra]

Τις λέξεις που περιμενα, δεν τις ξεστόμισες ποτε. Θα κλαίω σιωπηλά για σενα, οσο κυλάει ο χρόνος.

[sense-the-mystery]

[achriani]

Ευτυχία είναι να είσαι καψούρης μέχρι το κόκκαλο, να λιώνει το κορμί σου από ταραχή και παράλληλα να πονάει το στόμα σου απ’ το χαμόγελο. Να είστε οι πιο διεστραμμένοι εραστές και τα πιο καλά φιλαράκια. Να έχεις πολλά πρόσωπα για τον έξω κόσμο αλλά το πραγματικό σου να το ξέρει μόνο αυτός.  Ευτυχία είναι να σου προσφέρει το ίδιο πρόσωπο γέλιο κι οργασμό. Και ναι, τότε μπορείς να λες πως τα έχεις όλα. Αυτό είναι ευτυχία.

Pillowfights.gr 

(via

achriani

)

💗💗💗

(via nicoleloumidi)

[its-lady-z]

Πονάει διαολεμένα το ξέρω. Και το μυαλό σου δεν το χωράει, γιατί η καρδιά σου αργεί να το καταλάβει. Αλλά έρχεται κι αυτός ο άνθρωπος αργά ή γρήγορα, αν όχι πάντα, που απλά περνάει απο την ζωή σου, για να σου μάθει, πως να τον αφήσεις. Πως η αγάπη δεν είναι εξάρτηση και κανείς δεν είναι κτήμα κανενός… Άφησε τους ελευθερους… Αγάπα τους απο μακριά ή μη… Αλλά μην γελιέσαι. Δεν θα μείνουν όλοι.

[ph-ae-dra]

“Μέσα σε λίγες νύχτες
πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει
ὅλος ὁ κόσμος;”

Γιάννης Ρίτσος- "Γυμνό σώμα"

[dysaniugh]

[ph-ae-dra]

[kalskouliki01]

[ph-ae-dra]

“Σπαστηκα με την ατακα σου 
“Κοιτα να διασκεδασεις.”
Δε γουσταρω να περναω καλα χωρις εσενα.
Θελω να λες απο μεσα σου
“Να ειναι ολα μαυρα εκει που παει χωρις εμενα”
Γιατι ετσι λεω κι εγω.
Τι να σου κανουν οι ανωτεροτητες;
Γιατι ειμαστε ετσι φτιαγμενοι να μη μας αρεσει να περναει καλα ο αλλος χωρις εμας.”

Μαλβίνα Καραλη

[ph-ae-dra]

Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν! Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς! Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος! Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου. Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί. Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω. Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ. Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω. Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου. Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω. Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα. Κι ας μην τα ξεχνώ. Θέλω να περπατήσω και να μυρίσω νυχτολούλουδο. Να περιπλανηθώ σε δρομάκια άγνωστα. Θέλω να μετακομίσω σε καινούρια γειτονιά. Να περπατήσω τους δρόμους της και να ανακαλύψω καινούρια μυστικά. Τόσα θέλω, μόνο που δεν ξέρω τι μπορώ. Ή μήπως μπορώ ότι θέλω ? Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλλω. Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια. Τώρα πια, ξέρω τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου. Είναι όλα τόσο ξεκάθαρα πια. Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια μας κοιτούν κατάματα. Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

William Shakespear

[ph-ae-dra]

Μεγαλη Μαλβίνα.

[aparemfato]

[aparemfato]

ρεπετισιόν 2013

[lustforartblog]

[sto-apeiro-xameni]