baktım rüzgârsın sen, baktım çamaşır ipini zorluyorsun. hepimizin derdi güzel yaşlanmak, sevgilim. baktım bir kitabın sayfalarını çeviriyorsun. ayağına terlik giy, bildiğimiz şeylerin taşında yalınayak geziyorsun. biz satranç oyuncusuyuz, sevgilim. üzerimizde kara bir leke. inanmıyoruz ceketlere, düğmelere. inanmıyoruz takvimleri savurarak gelen geleceğe. işte yitirdik bütün taşlarımızı, darmadağınık oyun tahtası. bir tek şahımız duruyor, sevgilim; o da evli, iki çocuk babası. kelimeler önümüze çıkıyor, uykumuzu bölüyor. buradan çocukluğumuza kadar bir telaş. içi boş kuşları kovalıyoruz ve bir sebep arıyoruz herkese küsmek için. hemen o cumartesi buluyoruz, hemen o pazar. yaşamak çukur yerlere doluyor, diyorlar. bu yüzden yıkıntıya dönüşse de yaşıyormuş insan. ama hep yıkıldığımız yeter, sevgilim. biraz da kekik toplayalım. kıymetini bilmediğimiz şeyler var. yaşamak bir at gibi huysuzlanıyor kapımızda. geçen günlere üzüldük, tamam. yola düşelim, düşünelim: başka günlerin duvarı daha sağlam. düşünelim: başka günlerin sokağı daha neşeli. başka evlerin kadınları, erkekleri tam bir kahraman. tül perdeler uçuşurken başka evlerin pencerelerinde bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman. ama baktım sen rüzgârsın, sevgilim. kitapları bir başından bir sonundan okuyorsun. başucunda bir bardak su, beni başucumda bir bardak su gibi avutuyorsun.
izzy806
areudirty
prguitarman
pixelskylines
kaledo-art
theartofmadeline
