
Game Changer & Make Some Noise

oozey mess
No title available
Cosimo Galluzzi
No title available
noise dept.

shark vs the universe
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Mike Driver
sheepfilms
Keni
The Bowery Presents
Lint Roller? I Barely Know Her

blake kathryn
KIROKAZE
Phantogram Three
Claire Keane

Love Begins
Fieri Frames
seen from Venezuela
seen from Russia

seen from Colombia
seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Venezuela
seen from Vietnam

seen from Ecuador

seen from United Kingdom

seen from T1
seen from United States

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Japan
seen from Bahamas

seen from United Kingdom
seen from Brazil
seen from Ecuador
seen from Colombia
@poppyleesdossier
DE PASSIEVRUCHT- Karel Glastra
Armin Minderhout heeft een zoon van 13 als hij ontdekt dat hij al zijn hele leven onvruchtbaar is. Hij begint een zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon (bo). Aan de moeder van Bo (monika) kan hij het niet vragen, die is overleden. Inmiddels heeft hij wel een nieuwe vriendin: Ellen, een vroegere goede vriendin van Monika Maar die schijnt ook van niets te weten.
Ik denk dat je je beter in kan leven in dit boek als vader, omdat je dan het hele boek ook kan meemaken. omdat ik me persoonlijk dus beter kan inleven in de film en het boek minder goed vindt door alle details, zou ik je aanraden om het boek niet te lezen, maar wel de film te zien.
DE AANSLAG – Harry Mulisch
Ik heb de aanslag gelezen, dit boek speelt zich af in de 2e wereld oorlog. Het boek gaat over een jongen, Anton Steenwijk, die met zijn ouders en broer aan de rand van Haarlem woont. Hij woonde in een huis dat De Buitenrust heette, het was één van de huizen in het rijtje van vier. In het begin van het boek is de familie Steenwijk in hun huiskamer uitgehongerd door de hongerwinter en met dekens omgeslagen, omdat het zo koud was. Dan horen ze knallen en zijn ouders en Anton’s broer rennen naar buiten om te gaan kijken, maar wat er dan gebeurd veranderd het hele leven van Anton.
Ik moest over 1 iemand uit het boek iets vertellen. Ik ga jullie wat vertellen over Anton Steenwijk. Anton is heel dapper en realistisch, hij blijft zelfs heel rustig in moeilijke situaties, maar toch gaat het hele boek wel over dat hij de oorlog zo vreselijk vond. In dit boek veranderd het leven van een doodgewone jongen in de oorlog.
HERSENSCHIMMEN-BERNLEF
ik heb dit jaar hersenschimmen van Bernlef gelezen. Ik vind dit boek heel ontroerend en heel mooi geschreven. soms zijn alinea's moeilijker te volgen. maar dit boek is zeker een aanrader!
VROUWEN MET EEN FOUTJE KAN NIET!
De perfecte vrouw, jong, smalle taille, grote borsten, lange benen, kleine voeten, brede heupen, volle lippen, een smalle kin en neus en ronde kaakbeenderen. Dat is volgens veel mannen en vrouwen de ideale vrouw.
Overal zie je jonge gephotoshopte vrouwen en dat terwijl er bijna niemand bestaat die er echt zo uitziet. Je ziet nergens oude- of lelijke vrouwen in de media. Waarom staat schoonheid voor jeugd en ouderdom voor lelijkheid? Waarom zijn er alleen maar jonge, knappe en perfecte vrouwen in de media te zien, en waarom lijken vrouwen alleen maar mooi als ze een lichaam hebben dat eigenlijk niemand heeft?
Vrouwen vinden ouder worden meestal lastiger dan mannen dat vinden. Veel vrouwen vinden dat hun lichaam minder mooi wordt. Dit komt omdat wij in een wereld leven waarin schoonheid gelijk staat aan jeugd en perfectie. Zelfs na de verschillende stromingen van het feminisme, worden vrouwen nog steeds beoordeeld op hun uiterlijk. Dit kan je ook lezen in het artikel uit Trouw “He, lekker wijf!”.
Ik vind het eigenlijk niet acceptabel dat mannen, en zelfs vrouwen vinden dat ouder worden gelijk staat aan minder aantrekkelijk zijn. Terwijl toch iedereen dit meemaakt of gaat meemaken. Iedereen wordt tenslotte ouder, waarom zouden vrouwen daarop beoordeeld moeten worden? Er zijn hierover veel campagnes gevoerd en over geschreven in de pers, maar na al dat kritiek is er nog steeds niet veel veranderd.
In de media worden bijna alle foto’s gephotoshopt. De rolletjes vet op de buik, te kleine borsten, te korte benen, te grote voeten, te dunne lippen, een brede neus, etc. Alles moet perfect, niks mag “lelijk” zijn. Zo krijg je uiteindelijk een ideaal beeld van de vrouw en dit terwijl dit biologisch bijna onmogelijk is. Veel vrouwen worden hierdoor onzeker over zichzelf, ze gaan zich afvragen of ze wel dun genoeg zijn of knap genoeg. De vrouwen willen er perfect uitzien, net zoals de vrouwen in de media, omdat dat volgens iedereen als de ideale vrouw wordt gezien. Er zijn veel vrouwen die hierdoor een eetprobleem krijgen of plastische chirurgie willen doen en door die eetproblemen zijn er ook sommige vrouwen dood gegaan. Er vallen zelfs doden doordat vrouwen het ideaalbeeld willen bereiken. Gelukkig zijn er ook vrouwen die hiertegen ingaan, er komen steeds vaker niet perfecte vrouwen in de media voor. Er zijn nu plus-size modellen en vrouwen die niet meer worden gephotoshopt. Zo worden veel minder vrouwen onzeker.
Er zijn ook nog steeds minder vrouwen op leeftijd op televisie en films dan mannen van die leeftijd. Veel vrouwen moeten een baan in de film- en entertainmentindustrie vaak opgeven omdat ze “te oud” zijn. Maar oudere mannen zijn er meer dan genoeg. Zo las ik in het artikel uit Trouw ook dit: “Kijk bijvoorbeeld eens naar de afwezigheid van oudere vrouwen op de televisie, terwijl nog veel mannelijke zestigplussers dag in dag uit het beeldscherm vullen. Die ene Nelleke van der Krogt (64) moet het opnemen tegen Jan Mulder (67), Paul Witteman (65), Mart Smeets (65), Andries Knevel (60) en Jack van Gelder (61). En wat mogen Maarten van Rossem (68), Adriaan van Dis (65) en Philip Freriks (67) nog vaak en graag langskomen in alle mogelijke talkshows. Soms krijgen ze zelfs nog een eigen programma op prime time. Dat overkomt Catherine Keyl (65) echt niet meer. ik vond dit heel heftig om te zien, een vrouw moet weg van het beeldscherm terwijl even oude of zelfs oudere mannen mogen blijven. “
De conclusie is dat vrouwen in de media niet oud mogen zijn en een perfect lichaam moeten hebben. Ik vindt dit heel erg, nadat zo veel vrouwen hebben gestreden voor gelijkheid is er nog steeds niet echt een verschil. Ik hoop dat er in de toekomst veel meer “niet perfecte” vrouwen in de media komen, zodat ik, en ook andere meisjes en vrouwen zichzelf herkennen.
Ik hoop dat dit in de toekomst gaat gebeuren, omdat ik niet meer wil dat vrouwen moeten lijden onder het beeld van de ideale vrouw. We zijn gelukkig al bezig met deze veranderingen. Ik denk wel dat we als we het ideale vrouwenbeeld niet meer willen, er veel meer verzet en kritiek op moet komen. Zodat ik, en later misschien ook mijn dochters zich net zo vrij zullen voelen als mannen dat nu ervaren.
There comes a time when you have to choose between turning the page and closing the book.
Josh Jameson
BALANSVERSLAG
Ik heb het afgelopen jaar een paar boeken gelezen. waaronder het boek “hersenschimmen” van J. Bernlef. Ik vond dit boek erg mooi geschreven en ik herken veel stukken uit dit boek.
Verder heb ik het boek “de passievrucht” gelezen van Karel Glastra van Loon. Ik vond dit een saai boek, omdat er in sommige lange stukken in het boek niks gebeurd. ik raad dit boek niet aan.
Als laatste heb ik “lieve mama” van Esther Verhoef gelezen. Ik vond dit boek goed geschreven, maar ik vond dit boek persoonlijk niet heel interessant. Sommige delen vond ik wel mooi en andere aan de saaie kant.
Dit zijn alle boeken die ik dit jaar heb gelezen. Ik raad jullie aan om hersenschimmen te lezen, maar de rest zou ik niet lezen.
HET LIED DER DWAZE BIJEN
Een geur van hooger honing verbitterde de bloemen, een geur van hooger honing verdreef ons uit de woning.
Die geur en een zacht zoemen in het azuur bevrozen, die geur en een zacht zoemen, een steeds herhaald niet-noemen,
ried ons, ach roekeloozen, de tuinen op te geven, riep ons, ach roekeloozen naar raadselige rozen.
Ver van ons volk en leven zijn wij naar avonturen ver van ons volk en leven jubelend voortgedreven.
Niemand kan van nature zijn hartstocht onderbreken, niemand kan van nature in lijve den dood verduren.
Steeds heviger bezweken, steeds helderder doorschenen, steeds heviger bezweken naar het ontwijkend teeken,
stegen wij en verdwenen, ontvoerd, ontlijfd, ontzworven, stegen wij en verdwenen als glinsteringen henen. --
Het sneeuwt, wij zijn gestorven, wij dwarrelen naar beneden. Het sneeuwt, wij zijn gestorven, het sneeuwt tusschen de korven.
M. NIJHOFF (1894-1953)
Broer - Esther Gerritsen
Deze periode hadden we de opdracht om een Boekenweekgeschenk te lezen en er een resectie over te schrijven. Toevallig had mijn moeder net voor een vriendin een boek gekocht en kreeg ze het Boekenweekgeschenk bij. Maar aangezien de vriendin het Boekenweekgeschenk al had mocht ik het hebben, dat kwam natuurlijk heel goed uit. Tijdens de meivakantie ben ik het gaan lezen en ik wil jullie graag mijn mening erover geven.
Ik vond dit boek persoonlijk niet goed, dit komt waarschijnlijk omdat het niet echt voor mijn leeftijd is geschreven. Ik heb namelijk recensies over dit boek opgezocht en gelezen die het allemaal een heel goed boek vonden, maar de schrijvers van deze recensies zijn allemaal veel ouder dan ik. Ik denk dat deze personen het een goed boek vinden omdat ze hun eigen leven in het boek kunnen herkennen, omdat het alleen maar over werk en relaties met familie en geliefden gaat. Toen ik begon met dit boek dacht ik dat het heel spannend was omdat het de broer van de hoofdpersoon zijn been moet amputeren, maar na een tijdje lezen vond ik het al niet meer spannend. Er gebeurd namelijk volgens mijn mening niks interessants in dit boek na dat haar broer zijn been verliest. Ik vind ook dat het heel moeilijk is geschreven, er staan niet perse moeilijke woorden in maar toch. Soms moest ik een stukje tekst wel twee of drie keer overlezen om een beetje te snappen waar het over ging.
Door deze redenen kwam ik heel langzaam en moeilijk door dit boek heen, ook al heeft het maar 94 bladzijden. Ik zou dit boek zeker niet aanraden voor kinderen onder 18.
Balansverslag
Ik heb in dit jaar een aantal boeken gelezen, dus heb ik hier een overzicht van alle boeken die ik dit jaar heb gelezen, wat ik er van vond, wat er van geleerd heb. Veel leesplezier!
Het gym – Karin Amatmoekrim (mijn favoriete boek van dit jaar!) Als eerste wil ik het graag hebben over dit boek, omdat ik dit misschien wel het mooiste boek vind van dit verslag. Ik vind dit boek heel aangrijpend en het zet je aan het denken. Ik heb er ook veel van geleerd, bijvoorbeeld hoe het is om in een arme familie te leven en hoe het is om er niet bij te horen.
Haar naam is Sarah – Tatiana de Rosnay Ik vond dit boek aan het begin van het schooljaar een heel goed boek, omdat het over de oorlog ging en dat vond ik toen interessant om te lezen. maar ik ben de laatste tijd niet meer van boeken over de tweede wereldoorlog, ik hou nu meer van spannende boeken of aangrijpende boeken. dat zie je bijvoorbeeld aan het boek hierboven. Ik heb wel geleerd hoe het is in de oorlog, maar ik wist al een beetje hoe het toen was.
Verraad me niet – Tessa de Loo Ik heb dit boek een paar maanden geleden gelezen. In dit boek leerde ik hoe het is om een groot geheim te bewaren. Ik vind dit opzich ook wel een goed boek, omdat het aangrijpend en spannend is. Maar ik vond het toch niet heel goed geschreven, de spanning werd wel opgebouwd, maar dat ging heellangzaam waardoor het na een tijdje best saai werd. Ik heb het opzich wel met plezier gelezen maar het was zeker niet het.
Ik denk dat ik dit jaar wel ben veranderd in mijn manier van lezen omdat ik nu een ander soort genre leuk vind. Ik hou nu meer van spannende en aangrijpende boeken en eerder dit jaar meer van waargebeurde verhalen hield. Ik wil ook zeker meer boeken lezen met het genre wat ik nu leuk vind, maar ik weet nog niet welke.
“Maybe 'okay' will be our 'always” ― John Green, The Fault in Our Stars