prawie poezja @prawie-poezja - Tumblr Blog

czasem jest lepiej. czasem gorzej. ale wszystkie te lata. one nadal są. minęło tyle chwil. niepowtarzalnych. wyjątkowych. a każda igła. nadal kłuje tak samo.

wszyscy nadal są. nie zapomniałam nikogo.

tworzę wspomnienia. z nowymi ludźmi. lepszymi. nie potrzebuję was. proszę wyjdźcie. proszę proszę proszę proszę proszę.

prawie-poezja

udowodnij, że coś znaczę, wykrzycz światu, kim dla ciebie jestem, bo wiesz, jak bardzo tego potrzebuję. pokazuj mi, że nie chcesz odejść i masz zamiar być tu trochę dłużej niż pięć minut, że naprawdę nie wyobrażasz sobie życia beze mnie, że, jakie to egoistyczne z mojej strony, beze mnie twój świat nie istnieje. śmiej się z moich nieśmiesznych żartów i słuchaj, słuchaj uważnie, co mówię, a jeszcze uważniej wychwytuj niewypowiedziane zdania, umieszczone miedzy wersami, których nigdy ci nie powiem.

Jak się teraz czujesz?

raczej kiepsko,dlatego tu jestem...

Co bys zrobiła gdyby ktoś kogo nie znasz napisałby do Ciebie, tak poprostu, pogadać, poznać się. Zacząć coś od nowa z kimś nowym (mam namyśli jakaś znajomość czy przyjaźń) ?

co mogłabym zrobić, odpisałabym. nie jestem jakąś księżniczką.

NAJPIĘKNIEJSZY BLOG NA ŚWIECIE

przepięknie dziękuję:)

przepięknie piszesz, twoje wiersze chwytają za serce jak mało co

dziękuję. chociaż sama nie nazywam tego wierszami.

jest przecież dobrze tylko nie potrafię zasnąć wyjść do ludzi chciałabym spędzać cały czas w łóżku

jest przecież dobrze u mnie i u ciebie wszystko jest w porządku kocham cię jak zawsze i ty mnie chyba też

jest przecież dobrze chyba jest chyba mi i tobie jeszcze nie uciekł ostatni pociąg

chcę, żebyś wiedział, że jesteś mi obojętny. tak bardzo, jak ja byłam obojętna tobie, gdy jeszcze mi zależało. chcę, żebyś poczuł to dobitnie. wiedział, jak to jest, kiedy ktoś cierpi przez obojętność. chcę wreszcie móc spojrzeć ci w twarz bez tych głupich wspomnień. ale tak się nie da.

te krzywdy zawsze są gdzieś ze mną. nie potrafię zmienić funkcjonowania mojego mózgu. wolałabym zapomnieć o tobie raz a dobrze. szkoda, że dałeś mi tyle rzeczy do zapamiętania.

prawie-poezja

przypadkiem

och! nie spodziewałam się ciebie w tej części miasta! (przychodzę tu codziennie w nadziei, że tu jesteś)

co u ciebie? dawno nie miałam od ciebie wieści (widziałam twoje zdjęcie z tą dziewczyną i wiem, że kupiłeś psa)

co u mnie? jakoś leci ostatnio nie mam na nic czasu (chociaż leci wolniej od kiedy cię nie ma i nie chce mi się wychodzić z łóżka)

oj, tak, ten świat taki mały że akurat my dwoje tutaj (myślę, że przeznaczenie czasami działa przecież to nie przypadek, że tu jesteśmy)

rozumiem, też muszę już lecieć wiem, że na ciebie czeka (na mnie już tylko rachunki do zapłacenia czekają)

prawie-poezja

pogrzeb mnie

Obiecaliśmy sobie niebo i więcej. Niebo, które istniało naprawdę tylko wtedy, gdy patrzyłeś zachłannie w moje oczy. I co? I nic. Na biurku wciąż leży płyta Happysad od ciebie. W torebce trzymam papierosy, które kupiłeś mi w zeszłym tygodniu. Wtedy jeszcze mogliśmy razem sięgnąć gwiazd. I wyżej.

Próbowałam znaleźć twoją błękitną koszulkę, chciałam oddać. Zgubiła się gdzieś, przepraszam. Zgubiliśmy się gdzieś, przykro mi.

Powoli opuszcza mnie to uczucie żalu, niesprawiedliwości. Zaczynam myśleć, że to nie ja byłam głupia. To ty zabrałeś mi raj. Sprowadziłeś na ziemię, w której teraz trzeba mnie pogrzebać. Kup ładną wiązankę (słów). Zawsze byłeś w tym dobry. Wypadałoby przecież wpaść z ostatnim pożegnaniem.

prawie-poezja

ważne.

razem z tym rokiem kończymy się my nie wiem co ci powiedzieć

już chyba pora przejść ponad nami zakochać się w kimś innym

wciąż jesteś w moim sercu zawsze będziesz tak działa miłość

ofiarowałam ci szczególny kawałek serca nikogo do niego nie wpuszczę, obiecuję ale nie możesz mieć go całego

razem ze świtem wstałam z kolan i uśmiechnęłam się

to pierwszy raz od dwóch lat kiedy wierzę że nowy rok może coś zmienić

prawie-poezja

wszystko się zmienia. tej osoby nie ma już w moim sercu, eh.

prawie-poezja

nieobecność (III)

to już nieistotne ile razy nie zadzwoniłeś gdy chciałam odebrać

nieważne ile kieliszków wina zdążyłeś wypić w barze na przeciwko i z kim

nie liczy się kto całował cię w taki sposób jak ja wtedy pod prysznicem

nie chciałam tej obojętności ale jeśli już zdecydowałeś to proszę tylko nie rób nadziei

bo ja już nie czekam a ty ty jesteś już tylko

milczącym telefonem zbitym kieliszkiem w barze odbiciem w łazienkowym lustrze

a ja tylko pamiętam uwierzcie pamiętam najwyraźniej to o czym chcę zapomnieć na amen

prawie-poezja

kiedyś będziesz siedział na swoim łóżku z nową dziewczyną. będziecie przeglądać albumy, a z jednego wyleci nasze zdjęcie. na pewno zapyta, a ty będziesz odpowiadał.

powiesz: kiedyś się spotykaliśmy. nie powiesz: czasem gdy cię przytulam, nadal czuję jej wiśniowe perfumy.

powiesz: była młodsza. nie powiesz: dzięki jej młodości jakoś przetrwałem tamtą zimę.

powiesz: to teraz nic. nie powiesz: ale to było wszystko wtedy.

zainspirowałam się jakimś starym, angielskim tekstem z tumblra.

to nie tak, że już nie myślę że zapomniałam barwę głosu zapach ciała

wciąż pamiętam, czasem wspominam ale już nie nagminnie już nie ja cała

tylko czasem jakiś szczegół ktoś się uśmiechnie, coś powie i już mam cię w głowie

ale nie zależy mi to przeminęło, szybciej niż wiosna nikt już nic o nas nie powie

Przestań Popsułaś klimat Sam nie wiem czy w ogóle chciałbym więcej Jeśli dajesz mi piosenkę Czy jemu nucisz ją też? I przez przypadek za parę lat Miniemy się ze sobą w czyichś drzwiach Chyba nosisz inny płaszcz A ja nie przyszedłem tutaj sam

#dawid podsiadło

może jeszcze czasem myślę o przeszłości. bo kto nie myśli? ale to już nie tak, że mi zależy na tamtych miłościach. miło minęło. i tyle. nie przygryzam wargi do krwi, gdy mi migniesz na facebooku. albo na ulicy. trzeba wiedzieć, kiedy uczynić przeszłość p r z e s z ł o ś c i ą.

wdycham zapach papierosów siedząc cicho na pościeli tęskno mi do twoich włosów tęskno do przeszłej niedzieli

zawsze sięgasz po mnie nocą kiedy wszyscy już śpią w domu nawet nie chcę pytać po co ani nie powiem nikomu

szkoda tylko, moje słońce że taki los się nam przędzie niby każdy kij ma dwa końce nasz ani w kościele ani w urzędzie

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

prawie poezja