Przystanek - Śmierć

[przystanek-smierc]

#119

Moja dusza chce się wyprowadzić.

[przystanek-smierc]

#118

W życiu spotkasz więcej kresek, niż tylko te w przedszkolu.

[przystanek-smierc]

#117

Jesteśmy marionetkami, którym czasami plączą się sznurki.

[przystanek-smierc]

#116

Trzymaj się poręczy, a nie ludzi. Poręcz nie wyjebie się na Ciebie.

[przystanek-smierc]

#115

Wczoraj wieczorem,

nie powiedziałem dobranoc,

światło zgasło.

[przystanek-smierc]

#114

Nie chcę Ci kłamać tylko mówić szczerą prawdę,

nie chcę Cię krzywdzić tylko gryźć Twoją wargę,

nie chcę Cię jebać ani pierdolić jak dziwkę,

chcę się z Toba kochać,

bo dałaś mi wszystko i teraz wiem, że warto,

kiedy pochłonie mnie przyszłość i zabierze na dno,

to wiedz, że zostaniemy na tym świecie,

pochowani razem

na zawsze

w tych tekstach.

[przystanek-smierc]

#113

Nie powiem tych dwóch słów, które miały jakiś przekaz,

nie powiedziałem stój, bo myślałem że poczekasz.

[przystanek-smierc]

#112

Czułem, że jest ciężko więc budziłem się w nocy,

patrzyłaś zawsze w moje zakrwawione oczy,

widziałaś tam piekło, a nie nasze piękne życie,

uśmiechałaś się, chociaż nie wiem czy prawdziwie,

nie chciałem dla Ciebie źle przecież dobrze o tym wiesz,

zmieniałaś swoją listę życzeń teraz rób, jak chcesz.

[przystanek-smierc]

#111

Moje serce jest z kamienia, chociaż to nie diament.

[przystanek-smierc]

#110

366 z moją bby,

ciężkie chwile, wahałem się na krawędzi,

piękne chwile, aż się łezka w oku kręci,

to moje 366,

nie jesteśmy już tacy święci.

[przystanek-smierc]

#109

Cztery ściany, brak ludzi,

światło gwiazd łudzi,

głośny krzyk w nocy budzi,

serce boli a smutek dusi,

sens tamtych dni już nie wróci.

[przystanek-smierc]

#108

Znam ludzi, którzy chcieliby zasnąć na dobre,

szatan się śmieje i zabiera ich na swój okręt,

rejs po morzu krwi i łez,

chciałeś spać to teraz leż.

[przystanek-smierc]

#107

Nie chcę tonąć w problemach, więc naucz mnie chodzić po wodzie.

[przystanek-smierc]

#106

Śmierć dała mi kajdanki i przykuła do tego świata,

chcę stąd wyjść, nie potrzebuję adwokata,

tak właśnie mijają kolejne lata,

bawię się zabawką zwaną życiem jak małolata,

zostawię Wam list,

napisany czcionką z mojej krwi,

don't cry my family,

już skończyłem swój film.

[przystanek-smierc]

#105

Każdej nocy chciałbym się zabić,

mimo tego wciąż tu jestem,

blokada, której nie mogę przestawić,

jest tylko dla mnie testem,

który chciałbym oblać i nie poprawić,

by znaleźć się tam gdzie chmury leją deszczem.

[przystanek-smierc]

#104

Moje ręcę jak zeszyt w linie,

leżę w łóżku sam, szepcząc Twoje imie,

jestem rzeźbiarzem, zaczynam ryć,

przepraszam mamo, nie chcę żyć.

[przystanek-smierc]

#103

Kiedy się pojawiłaś, wszystko jak slow motion,

you are my fallen angel who changed my emotions.

W Twoich oczach widziałem siebie,

chłopaka z połamanymi skrzydłami,

jak xanax, zmniejszasz moje cierpienie,

wymazując każdy wieczór zalany łzami,

jak Vinci, rysujesz mi po ręce,

tworząc długie linie między żyłami,

odpływam, otwieram tylko serce,

powiedz, czy jesteśmy tacy sami?

Show me the way through the oceans,

you are my fallen angel who changed my emotions.