Τα ναι σου, έγιναν οχι
Τόσο εύκολα αλλάζεις γνώμη ;
Αναρωτιέμαι
Εάν έφταιγα εγώ
Η φωνή μου τρεμοπαίζει
Τα μάτια μου δακρύζουν
Με αγάπησες ποτε;
Οι σκέψεις δεν σταματάνε
Τα βράδια δεν περνάνε
Κάθομαι και γράφω
Επειδή φοβάμαι ότι θα σε ξεχάσω.

祝日 / Permanent Vacation

if i look back, i am lost

Kaledo Art
No title available
hello vonnie
Three Goblin Art

Origami Around
Claire Keane
KIROKAZE
AnasAbdin
One Nice Bug Per Day
dirt enthusiast
I'd rather be in outer space 🛸

Love Begins
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

No title available
todays bird
noise dept.
Stranger Things
seen from United Kingdom
seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from China

seen from Indonesia
seen from United States

seen from France
seen from France
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Belgium

seen from Malaysia

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Austria
@randoombitch
Τα ναι σου, έγιναν οχι
Τόσο εύκολα αλλάζεις γνώμη ;
Αναρωτιέμαι
Εάν έφταιγα εγώ
Η φωνή μου τρεμοπαίζει
Τα μάτια μου δακρύζουν
Με αγάπησες ποτε;
Οι σκέψεις δεν σταματάνε
Τα βράδια δεν περνάνε
Κάθομαι και γράφω
Επειδή φοβάμαι ότι θα σε ξεχάσω.
Σταματα να χτιζεις τειχη
Κρυβεις τον ηλιο δε το βλεπεις?
Κλεινεσαι εκει μεσα και περιμενεις
Και τι περιμενεις αληθεια?
Η ζωη σου ειναι εξω απο αυτα
Η χαρα σου ειναι εξω απο αυτα
Η δυστηχια σου ερχεται σιγα σιγα με το να περιμενεις καποιον να σου φερει ευτυχια
Γινε η ευτυχια σου επιτελους
Στηριξου σε εσενα, οχι στους αλλους
Μαθε να εκτιμας πρωτα απο ολα εσενα
Και μετα ισως να μαθεις να εκτιμας καλυτερα και τις συναναστροφες σου
Μαθε να δινεσαι εκει που σου πρεπει
Και κανε και καμια αγκαλια, μη στεκεσαι εκει περα σαν το κουτσουρο
Με πραξεις εκφαζεις τα μεσα σου, εστω και με τις πιο "ασημαντες"
Σου είπα ψέματα ξανά
Δεν είχα κάποιο απώτερο σκοπό το υπόσχομαι,
Πέρα από το να προστατεύσω τον εαυτό μου.
Απαντάω με ψέματα κάθε φορά που μιλάμε.
Γιατί η αλήθεια μου πέφτει βαριά.
Έτσι δικαιολογημένα κρύβομαι πίσω από την ίδιο μου τον εαυτό.
Ανισόρροπο.
Δεν μπορώ να ξεπεράσω τον φόβο μου.
Ούτε να αποκαλύψω τις σκέψεις μου
Μόνο έτσι γνωρίζω να προστατεύω την καρδιά μου.
Αν γνώριζες τους φόβους μου,
Τον λόγο που σου λέω αυτά τα ψέματα.
Ίσως και να καταλάβαινες
Ότι λέω ψέματα για να προστατευτώ
Για να κρατήσω αυτό το κάτι που νιώθω για εσένα ζωντανό.
Γιατί φοβάμαι ότι όταν μάθεις την αλήθεια,
Δεν θα νιώθεις ότι νιώθω εγώ.
Θα σου λεω ψεματα
Ξανά και ξανά
Θα κρύβομαι πίσω από τους τοίχους που με βοήθησες να χτίσω
Θα υποκρίνομαι ότι όλα είναι καλά
Ότι δεν σε θέλω
Και έτσι θα σου λέω ψέματα
Ξανά και ξανά
Για να αμυνθώ
Και δεν πρόκειται να σταματήσω
Χτίζω τον τοίχο μου όλο και πιο ψηλό
Φοβάμαι
Σε θέλω αλλά φοβάμαι
Και λέω ψέμματα 
Ξανά και ξανά
Ότι δεν σε θέλω. Ότι όλα είναι καλά. Ότι τα κρύα αυτά βράδια δεν σε σκέφτομαι. Ότι δεν σημαίνεις τίποτα για εμένα. 
Τα λέω με την ελπίδα ότι θα τα πιστέψω
Τα ψέματα μου.
Και οταν σε κοιταξα στα ματια για πρωτη φορα
Αναγνώρισα την σύνδεση μας
Δυο κόκκινες κλωστές
Σαν αυτόν τον ιαπωνικό μύθο
Το πεπρωμένο μας ένα
Περίεργο το πως κάποιος που γνώριζες τόσο καιρό
Καταλήγει να σημαίνει τόσα πολλά για σένα 
Ακόμα και εάν στην αρχή δεν σήμαινε απολύτος τίποτα.
Σου είπα ψέματα ξανά
Δεν είχα κάποιο απώτερο σκοπό το υπόσχομαι,
Πέρα από το να προστατεύσω τον εαυτό μου.
Απαντάω με ψέματα κάθε φορά που μιλάμε.
Γιατί η αλήθεια μου πέφτει βαριά.
Έτσι δικαιολογημένα κρύβομαι πίσω από τον ίδιο μου τον εαυτό.
Ανισόρροπο.
Δεν μπορώ να ξεπεράσω τον φόβο μου.
Ούτε να αποκαλύψω τις σκέψεις μου
Μόνο έτσι γνωρίζω να προστατεύω την καρδιά μου.
Αν γνώριζες τους φόβους μου,
Τον λόγο που σου λέω αυτά τα ψέματα.
Ίσως και να καταλάβαινες
Ότι λέω ψέματα για να προστατευτώ
Για να κρατήσω αυτό το κάτι που νιώθω για εσένα ζωντανό.
Γιατί φοβάμαι ότι όταν μάθεις την αλήθεια,
Δεν θα νιώθεις ότι νιώθω εγώ.
Αν θέλεις ν'αλλάξεις τον κόσμο...
Αν θέλεις να γίνεις καλύτερος...
Τούτο προσπάθησε μονάχα.
Κοίτα μπροστά. Λύγισε. Κλάψε.
Μα σήκω. Πιο δυνατός αυτή τη φορά.
Ονειρέψου. Πολύ.
Μα μην αρκεστείς σ'αυτό.
Κάν'τα όλα πράξη.
Δεν είναι εύκολο. Πότε δε θα 'ναι.
Όμως τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς.
Κι εσύ είσαι δυνατός.
Για να τ'ονειρεύτηκες, έχεις τη δύναμη να τα πραγματοποιήσεις.
Εσύ είσαι ο ήρωας σου.
Δε χρειάζεσαι μπέρτες και υπερδυνάμεις.
Η ψυχή είναι η δύναμή σου.
Δείξ' τους για το τι είσαι ικανός.
Όχι άλλα λόγια..
Πράξεις. Μόνο πράξεις...
Γκρεμίζουμε καθετί παλιό για να χτίσουμε κάτι καινούριο, καλύτερο!
Άκουσέ με που σου λεω
Το φως πάντα κερδίζει στο τέλος
Η αγάπη είναι φως κα επισκέπτεται μόνο όσους εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο σύμπαν
Φωλιάζει στις ψυχές όλων όσων περνούν τους χειμώνες τους υποφέροντας.
Είσαι γεμάτος αγάπη
Είσαι γεμάτος καλοκαίρια και χειμώνες που συνθέτουν τη ζωη.
Είσαι η ίδια η ζωη που βιώνει την ύπαρξη.
Και εαν το αυριο ερθει χωρις εμενα
Να ξερεις οτι πάλεψα με τους δαίμονες μου
Αλλα δυστηχως εχασα.
Να ξερεις οτι ειχα πολλες αποτυχιμενες προσπάθειες
Αλλα υποθετω τελικα τα καταφερα
Απεικονίζομαι την ελευθερια και την ανακούφιση που ενιωσα πανω στην στιγμη
Και εαν το αυριο ερθει χωρις εμενα
Να ξερεις οτι χαμογέλαγα οσο έτρεχαν τα δακρια μου
Ζηταω συγγνωμη που δεν περασαμε περισσοτερο καιρο μαζι
Καθως εσυ εισαι αυτος που μου εδινε νοημα στη ζωη.
Επομενως οταν ερθει το αυριο και δεν ειμαι εδω
Να θυμασαι οτι στις τελευταιες μου στιγμες ημουν χαρουμενη.
Εχεις αναρωτηθεί ποτε τι υπαρχει μετα τον θανατο;
Εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχει κατι
Μεν συνεχιζω να αναρωτιεμαι
Τι, γιατί και πως
Ερωτήσεις που με κυνηγάνε.
Αλλα ακρη δεν βγαζω
Ακρη δεν πρόκειται να βγαλω
Ομως μου ψυθιριζει στο αυτι και αναρωτιεμαι
Και δεν μπορω να σταματησω να αναρωτιεμαι
Αγγιζει τα αδύναμα μου σημεια
Φέρνει φως στα μεγαλύτερα μου μυστικά
Ψιθυρίζω με τον θάνατο
Με εκβιάζει
Αναρωτιέμαι όλο και παραπάνω
Δεν μπορώ να βάλω στοπ στον εαυτό μου
Πρεπει να βάλω στοπ στον εαυτό μου
Χορεύω με τον θάνατο
Ή μήπως τελικά χορεύω μόνη;
Παλεύω με το μυαλό μου
Μια μάχη που δεν μπορώ να νικήσω
Μια μαχη που ίσως να μην θέλω να νικήσω
Μια αιώνια ιστορία
Εγώ εναντίον του μυαλού μου
Τα ματια μου εισοδος στα βαθη της ψυχής μου
Μην τα κοιταξεις γιατι τοτε θα καταλαβεις τα ψεματα που σου εχω πει.
Μα σκοπος μου δεν ηταν ποτε να σου πω ψεματα
Και ζήτω συγγνωμη για οποιαδηποτε παραπλάνηση
Γνωριζω την ευθύνη που φερω για οποιαδηποτε συμπεριφορα μου
Για αυτο και παρακαλεσα να μην τα κοιταξεις
Γιατι τοτε δεν θα μπορω πλεον να σου πω ψεματα
Και εαν δεν μπορω να σου πω ψεματα
Θα καταλαβεις τι ανθρωπος ειμαι
Περα απο αυτο που βλεπεις
Περα απο την μασκα μου
Θα δεις τι ανθρωπος ειμαι
Και δεν θελω να φερω καμια ευθυνη
Και δεν θελω να παιξω κανεναν ρολο
Πανω στο λογο που θα φυγεις
Γιατι ξερεις και εσυ
Οσο καλα ξερω και εγω
Τι κρύβουνε τα ματια μου.
Βραδυ Οκτωβρίου
Με θελεις ναι η οχι; 
Μια μονο λεξη
Κρυφα βλεμματα
Δυο ανθρωποι καθρέφτης
Τι υποκρίνεσαι, τι υποκρίνομαι
Βραδυ Οκτωμβριου
Δεν αντεχω αλλο
Ισως τελικα να εκανα και λαθος
Βραδυ Οκτωμβριου
Σε θελω ακομα και εαν δεν με θελεις αλλο.
Διχόνοια
Δεν ξέρω πια ποια είμαι
Δόλιο το τελευταιο μας φιλί
Μα συνεχίζω να υποκρίνομαι
Τα μάτια σου η μεγαλύτερη αποφυγή
Μήπως πρέπει πια να πάψω να υποκρίνομαι ;
Χωρις εσένα τελικός ποια είμαι;
Φωτα, καμερα, action
Η ζωη μου τραγωδια
Σκηνοθέτης ο ιδιος μου ο εαυτος
Μηπως κανω λαθος;
Μηπως τα ψεματα σου ηταν τελικα η αληθεια;
Ισως ετσι η ζωη μου δεν θα ηταν τραγωδια.
Ενα παραμύθι
Βασισμένο πανω σε μια πραγματικοτητα που εγω εχω χτίσει
Μηπως ομως αυτο ηταν εξαρχης;
Μια δικια μου δημιουργία;
Φωτα, καμερα, action.
Main character εσυ
Δεν ξερω ποια ποιος εισαι
Εσυ;
Πεθαίνω
Ενδέχεται να είμαι μεγάλη υποκριτρια
Και αν αναρωτιέσαι γιατί
Ένα έχω μονάχα να σου πω
Είμαι υποκριτρια γιατί ξυπνάω με ένα χαμόγελο απλά για να πιστεύει ο κόσμος ότι είμαι καλα
Είμαι υποκριτρια γιατί όταν με ρωτάνε αν με απασχολεί τίποτα αυτό τον καιρό τους λέω ότι όλα είναι μια χαρά
Δυστηχως όμως δεν είναι ολα μια χαρά
Πεθαίνω
Πεθαίνω και δεν ξέρω πως να βάλω ένα στοπ στην υποκρισία μου
Πεθαίνω και δεν ξέρω πως να γυρίσω στους φίλους μου και να τους πως δεν είμαι καλά
Πεθαίνω και δεν ξέρω πως να πω ότι δεν Πεθαίνω
Όχι κανονικά τουλάχιστον
Γιατί ο άνθρωπος δεν πεθαίνει μόνο με έναν τροπο
Συνήθιζα να φοβάμαι τον θάνατο
Αλλά πλέον έχω μεγαλώσει αρκετά ώστε να ξέρω ότι κανένας μας δεν την γλυτώνει
Θέλουμε δεν θέλουμε
Αλλά φοβάμαι ακόμα
Όχι να πεθάνω
Αλλά να ζήσω
Γιατί θα πρέπει να ζήσω μέσα στην υποκρισία μου
Γιατί καθώς σας είπα πεθαίνω
Όχι κανονικά
Αλλά πεθαινω
Ένα Βράδυ Παρασκευής
Άλλο ένα βράδυ Παρασκευης
Άλλη μια καταιγίδα
Άλλη μια κακή σκέψη περνάει από το μυαλό μου
Όχι μην ανυσηχεις δεν το εννοώ
Η ίσως και να το εννοώ ούτε εγώ δεν ξέρω πλέον τι μου γινετε
Για άλλη μια φορά βρίσκομαι σε διλλημα ανάμεσα στο τι νιώθω και τι γνωρίζω
Βράδυ Παρασκευής
Ακόμα μια μέρα πέρασε
Ακόμα μια μέρα άντεξα
Δεν ζήτησα ποτέ πολλά
Η τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω
Απλά ένα χάδι
Απλά ένα φιλί
Η τουλάχιστον ένα νόημα ότι ανοικω
Αλλά είναι βράδυ Παρασκευης
Ευτυχώς δεν είσαι εδώ
Είναι βράδυ Παρασκευης και όσο και αν σε μισώ
Όσο και αν απεχθάνομαι την συμπεριφορά σου προς εμένα
Δεν ξεχνώ
Είναι Βράδυ Παρασκευής
Και κατάφερα να περάσω άλλη μια βδομάδα ζωντανή
Μία τελευταία ανάσα
Ένα δάκρυ ξεφεύγει από τα μάτια μου
Απλά μακάρι να με αγαπούσες
Wake up naked drinking coffee making plans to change the world