🦌

【『мεят』】۵

[rengeyigikogmaw]

HEPİMİZE DAİR

Yalnız kendi başın mı dertli sanırsın,

Gölgesi yeryüzünde avare insan?

Taş da istemezdi yosun tuttuğunu;

Solmakta her çiçek kokusu uçunca.

Tasadır ağaca rüzgârda yaprağı;

Her kuş yanar az çok ölen yavrusuna;

Sivrisinek de halinden memnun değil;

Vızıltısı şikâyet makamındadır.

Cahit Sıtkı TARANCI

[rengeyigikogmaw]

Losing My Religion

[rengeyigikogmaw]

Hakikaten ben bu dünyanın adamı değilim… Herkesin paraya, maddiyata ehemmiyet verdiği, menfaatını gözettiği bir zamanda ben içimde nihayetsiz bir sevgi duyuyorum ve seviyorum; fedakârlıktan çekinmiyorum, beni aptallıkla itham edenler oluyor… Fakat ben asla aldırış etmiyorum. Bu dünyadan, bu dünya insanlarından bazan o kadar nefret ediyorum ki çıkıp gitmek için bir kapı arıyorum ve emin ol ki aradığım kapıyı bulduğum gün asla tereddüt etmeden o kapıyı açıp gideceğim, başka âlemlere, başka insanların yanına, herhalde bu dünyaya hiç benzemeyen bir dünyaya.

[rengeyigikogmaw]

Dolaştığım denizlerce düşünüyorum,

Bineceğim son gemi değil midir

Hayır sahibi omuzlarda giden tabut.

Herkes gibi teselliye muhtaç olsaydım eğer,

Derdim ki: "Elbet bir ağlayanım olur benim de;

Ramazan geceleri Yasin okuyanım,

Baharda kabrime menekşe getirenim de." Fakat bütün bunlar da olur,

Yine tasa etmem,

Yine kırılmam kimseye.

Ben aşk adamıyım,

Sevmeye geldim insanları,

Gönlümle, elimle, kafamla sevmeye;

Hesapsız, karşılıksız,

Ayrılık gayrılık gözetmeden.

Gün gelip gidersem şayet,

Öyle severekten gideceğim ki,

Karanlık kıyılardan bile olsa,

Candan selamlarım,

Civarımdan geçecek gemileri;

Güneşli gemileri;

Şarkılı gemileri;

İçlerinde kendim varmışım gibi!

[rengeyigikogmaw]

MADEM

‪-Kocaman şirket işleri bir yemek masasına, bir dizüstü bilgisayara sığabiliyormuş, neden dikmişiz onca plazayı?‬

‪-Bir eşofman, bir terlikle de geçebiliyorken hayat, gardıroplara, giyinme odalarına ne gerek varmış?‬

‪-İş toplantıları video konferansla, alışverişler sanal marketle, eğitim uzaktan yapılabiliyormuş da neden işe, okula, alışverişe yetişmek için onca trafik çilesini çekmişiz, tonla egzoz dumanını yutmuşuz?‬

‪-Otomobilsiz de yaşanabilirken, o kadar parayı neden garajlara, kaldırımlara yığmış, yakıta, vergiye, bakıma onca masraf etmiş, trafik kazalarına kurban vermişiz?‬

‪-Hayat bir göz odaya sığıyormuş da, neden dünyayı talan etmişiz

‪İçinden araba geçecek kadar büyük petrol borularına değil, bir makinenin hava pompaladığı küçücük plastik boruya muhtaçmışız oysa...

[rengeyigikogmaw]

Bir yıl daha geçip gitti, arkasına bakmadan.Ama ben de boş durmadım, yaşadım.Mutlu oldum, üzüldüm, kızdım, hüzünlendim, yalnız kaldım, kalabalıklardan yoruldum, gittim, geldim, koştum, kuşlara imrendim, çiçekleri kokladım…O kadar çok şey yaptım ki, bir yılın aslında bir insan hayatı için ne kadar da uzun bir yol olduğunu anladım.Gerçek manasıyla bir yıl yaşamak, bin yıl yaşıyor gibi yapmaktan çok daha güzelmiş, çok daha anlamlıymış, bunu anladım.Teşekkürler Allah’ım ömrüme kattığın tüm bu güzellikler için teşekkürler.Teşekkürler ailem, sevdiklerim, dostlarım, sizlerle bu dünya daha da çok yaşamaya değer.Teşekkürler yeryüzünün canlıları, evrenin galaksileri, gökyüzünün bulutları, hepinize teşekkürler. Bu hayat siz olmadan ne kadar da anlamsız olurdu.Teşekkürler ey aşk, sen bizim yanı başımızda bize eşlik eden en güzel arkadaşısın kalbimizin.Teşekkürler, sanal dünyanın kelimelerinde dostluk çatısının altında buluştuğumuz tüm güzel insanlar. Menfaat beklemeden, sadece kelimelerin bizi dost kılmasından daha anlamlı ne olabilir yeryüzünde. Teşekkürler herkese, her şeye, her kimseye, her bir şeye,Hatta teşekkür kelimesine de teşekkürler, o olmasa nasıl bu güzelliklere karşılık verebilirdik, hangi kelime onun yerini tutabilir ki.Nice nice; sevginin, aşkın, erdemliliğin, özgürlüğün hüküm sürdüğü yıllarda buluşmak dileğiyle…Sizleri seviyorum.​

[rengeyigikogmaw]

"Ölüm korkusunu aşmadıkça insan için özgürlük yoktur. Ama intihar ile değil. Bu korkuyu aşmak için kendini bırakmamak gerekir. Hiç burukluk duymadan, korkmadan ölebilmeli."​

[rengeyigikogmaw]

Kişiliğim, hayatım hakkında konuşabilirsiniz. Fikir yürütebilirsiniz Beni öyle böyle sanabilirsiniz. Ama EMİN olamazsınız. Sizin hakkımdaki yorumlarınız,SANMALARINIZ, benim gerçekte ne olduğumu değiştirmez. Baktığım yeri söyleyebilirsiniz ama gördüğümü ASLA !​

[rengeyigikogmaw]

Fakat herkes bilir ki hayat, yaşanmak zahmetine değmeyen bir şeydir. Aslında otuz ya da yetmiş yaşında ölmenin önemli olmadığını bilmez değilim; çünkü her iki durumda da gayet doğal olarak başka erkeklerle başka kadınlar yine yaşayacaklar ve bu , binlerce yıl devam edecektir. Sözün kısası bundan daha açık bir şey yoktu. Şimdi ya da yirmi yıl sonra olsun, ölecek olan hep bendim.​

[rengeyigikogmaw]

Bir gün çocuklarımızın merakla, anne babalarının inişsiz çıkışsız, düzenli, resimlerin dondurduğu gibi durağan hayatlar yaşadıklarını, sabahları kalkıp hayatın kaldırımlarını gururla adımladıklarını sanarak, bizim esas yaşantılarımızın, esas gecelerimizin hırpani deliliğini, bitikliğini, cehennemini ve o anlamsız yol kâbusunu akıllarının ucundan bile geçirmeden bakacakları fotoğraflardı bunlar. Hepsi sonsuz ve başlangıçsız bir boşluğun içinde.​

[rengeyigikogmaw]

Her Şeyi Birden İstemek

O kitabı da okudum bitirdim

Hani o genç kızın beni unuttuğu

Bir ara fena halde fikrindeydim

Dudağındaki nem gözündeki buğu

Durmadan hayal değiştiriyorduk

Cetrefil bir hayat herkesin koktuğu

Kaderlerimiz kalındı sevinçlerimiz çabuk

Yaşamadan dağılıyor yarısından çoğu

Erteleyip durduk suç ortaklığımızı

Asıl mutluluğun içinde bulunduğuBazı ben yanlıştım o yanlıştı bazı

Çünkü gecikmenin ağır yorgunluğu

Yanlızlığımız herşeyi birden istemekti

İsteği gerçekleştirmez isteğin yoğunluğu

İhtiyaç başka bir boyuta geçmekti

Devreden çıkarıp gereksiz sorumluluğu

Tekrar loş yalnızlıkların en dibindeyim

Sararmış yaprakların usulca savrulduğu

Köprüler yıkıldı artik kendimleyim

Parmak uçlarımda ölümün soğukluğu​

[rengeyigikogmaw]

Bir kişiyi aklı başında ya da eli açık olmak için harcadığı güçten ötürü övmeye kalkışırsanız onu pek az sevindirmiş olursunuz. Tanrı vergisi yetileri için yaptınız mı bunu güller gibi açılır; bunların tam tersi, bir suçluya kusurunun yaradılışıyla bir ilgisi olmadığını, bunun nedeninin mutsuz bir takım rastlantılardan doğduğunu söylerseniz en yüce duygular besler size. Aslında doğuştan namuslu, kafası işleyen biri olmanın bir değeri yoktur. İçinden geldiği için birini öldürenle; bir rastlantıyla birini öldürmek arasında sorumluluk yönünde hiç bir ayrım olmadığı gibi. Ama bu düzenbazlar bağışlanmayı isterler, sorumsuzluğu.. Aslında suçsuz olmalılar, yaradılışın bir nimeti olan erdemlerinden kuşkulanmamak gerekir, geçici bir mutsuzluktan doğan kusurları da sürekli olmamalı. Yargılamayla kesmek gerek ilişiği..Bizden daha iyi kişilere daha az iç döktüğümüz çok doğrudur. Daha doğrusu onların topluluklarından kaçarız. Çokluk bize benzeyenlerle, bizim güçsüzlüklerimizi paylaşanlara dökeriz içimizi. Demek ne düzeltilmek ne de yola getirilmek dileğimiz var. İlkin gücümüzün yetmediğinden yargılanmamız gerekir. Yalnızca acınmakla yürekledirilmek isteriz. Kısacası artık suçsuz olmak isteriz, ama bunun için parmağımızı bile kımıldatmak gelmez içimizden. Ne yeterince hayâsızlık, ne de yeterince erdem. Ne kötülüğün gücü var bizde ne de iyiliğinki. Bilmem okudunuz mu Dante’yi? Gerçek mi? Öyleyse onun Tanrı’yla şeytan arasındaki savaşta iki yanı da tutmayan melekleri olduğunu bilirsiniz. Araf’a yerleşmiştir onları, bir çeşit avlu, cehennem avlusu.Biz işte o avludayız sevgili dostum. Albert Camus / Düşüş​

[rengeyigikogmaw]

“Olur mu gecemi yeşile çalmak yıldız çivilemek parmak uçlarıma ölüm kadar çabuksa eğer yaşamak hiç doğmamayı isterdim ama bir kere doğmuşum ölmek yasak.”​

[rengeyigikogmaw]

İnsanlar #sigara gibidirler... Ne kadar çok bağlanmış olurlarsa olsunlar, bir gece aniden bırakmak isterler.. Bazıları gerçekten bırakır sigarayı, bazılarıda sadece bırakmaya çalışır. Ama sigarayı bıraktığının ertesi sabahı 2 kat daha fazla sigara içme isteğiyle yeni bir güne merhaba der insan. Ve yeniden başlar bağımlılığı. Aşk'ta öyledir kardeşim, birini çok seversin , bağımlı olursun resmen ve bir gün aniden ayrılmak istersin ondan. Ama ayrıldığını bildiğin için 2 kat fazla özlem duyarsın ona karşı. Kendi kendine artık sevmiyorum dersin. Unutucam dersin. Ama zaman geçince daha çok istersin. Ben tam 120 kere sigarayı bıraktım , ama yeniden büyük bi heyecanla içmeye devam ediyorum...

[rengeyigikogmaw]

Bazen, bazı günler, bazı insanların ölmüş olmasını dilersiniz. Öpecek bir toprak, Kaçacak bir yer, anlatacak birine sahip olabilmek adına.En zorudur, nefes alan birinin yokluğu,En zorundan bile daha zordur, size ölmüşsünüz gibi davranan birinin varlığı. İnsan kaderini seçebilseydi keşke, en azından bir kısmını.Babasını, annesini, çocukluğunun tadını seçebilseydi,Kendi karar verebilseydi, çekeceği acının miktarına ya da ne bileyim işte.. - boğazım düğüm düğüm Boşluğundayım bu dünyanın, Darağacına asılmış bir beden kadar hissizim. Hem bağıra bağıra ağlamak geliyor içimden, hem öylece susmak tek kelime bile etmeden. Kim anlar ki içimizin yandığını ? Ya da kime anlatabiliriz, ciğerimizi deşen acımızı ? Kime söylenir böyle şeyler ? Bu yalnızlık kiminle paylaşılır ? Kim kızabilir özendiğimiz hayatları gözlerimizin önünde yaşayanlara ? "Hayallerimi çaldınız !" diye bağırsak ne fayda ? Daha kaça katlanabilir kimsesizliğimiz, yetmiyor matematemiğimiz... Tanrı'nın gözlerimizin önünde cinayet işlediğini, öldürdüğünü çocukluğumuzu ve gençliğimizi ve kadınlığımızı hırpaladığını kime şikyet edebiliriz ? Kaç yaşındayım bilmiyorum,Kaç yaşındaysam milyonlarca kez daha fazla #yorgunum . Kaç yaşında olursam olayım, kalbi kırılmış bir erkek çocuğuyum. Hiçbir mutluluk, acım kadar samimi ve devamlı olamıyor.Ki avutmuyor beni, hiç kimsenin sevgisi. Hiçbir sevilmek, Sevilmemişliklerimin yerini dolduramıyor. Bizler, sevinçleri kursağına dizilmiş çocuklarız.Ertelendik.Hep bizden önce, bizden önemli işleri vardı büyüklerimizin."Uygun olmayan şartlar altında yetiştirildik"Annelerimizden terlik değil, hayatlarımızdan tekme yedik. Erken tanıştık kendimizle,Kendimizi taşımaya erken başladık. Hepinizden fazla hata yaptık,Çünkü hepinizden daha cesur olmak zorundaydık. Korksak bile, karanlıktan; ışıklarımızı yakmaya yetmedi boyumuz,O tuhaf ürpertiyi hiç unutmasak da,Alıştık. Hepinizden daha hızlı koşabilirdik,Ayağımız takıldığında,Kaldıracak bir el bulabilseydik.

[rengeyigikogmaw]

Tanrı'nın arta kalan çamurundan ya da çirkin bir adamın kırık kaburgasından yaratıldım.

Öfkeyle, nefretle, acıyla yoğruldum; karıştım, tamamlandım..

Kahrolduğum oldu, ve ağladığım.Morarmış gecelerin arasında sıkıştım.Biraz ölsem, dedim.Biraz ölsem bugün.Sussa burada, bu yüreğimi kavuran türkü...Hayallerimin boğulduğu sularla yıkadım yüzümü.Umutlarımı çaldınız. Siz her kimseniz; beni o çok korktuğum karanlığa bulaştırdınız.Hayatımızda beyaz olan tek şey maddeler olmasaydı keşke.Biz de uyuyabilseydik, huzurun koynunda.Başımız dönmeden de bulsaydık kendimizi, bu dünyanın ortasında.Hep yabancılık çektik, mutluluğa.Misafir gibi değil de sığıntı gibi hissettik aslında.Tesellisi yok artık mahvolmuşluğumuzun."Biraz daha rakı doldurun !"Oyulmuş ağaçlar kadar hüzünlüyüm,Dalından koparılmış yeşil bir yaprak gibi yalnız...Bugün sesini duysam, Karşımda dursan,Sarılsam sana sarmaşıkların cesaretiyle, sıkıca..Bugün biraz öpsem seni omuz çukurlarından, ellerinden, kirpiklerinden.Şiirler okusam,Ceketini çıkarsan; ceketine sinmiş kokun, saçlarımla sevişse.Sonra ölsem biraz.Bugün biraz ölsem ! İlan etse ruhum ebedi özgürlüğünü, Kurtulsam bu canımı yakan nefretimden.Babamın beni terkettiğini unutsam.Senin sonsuz gidişini unutsam ! Dilediğim kadar koşsam, düşsem, bağırsam.Biraz ölsem bugün.Yeniden doğsam ! Bir şansım olsa benimde.Ben de çocuk olabilsem.Sonra yar olsam sana..Sonra biraz da babam olsa, başucumda.

[rengeyigikogmaw]

Senden sonra şehir şehir gezdim.

Kitap okudum, şiir yazdım, şarkılar dinledim.

Kabuğumdan çıkıp kalabalığın içine karıştım, kaç insan tanıdım.

Ağladım, güldüm, sigarayı çoğalttım, ara sıra içtim daha çok ağladım.

Acı çektim, yaramı kaşıyıp kaşıyıp tekrar sardım.

Senden sonra biraz daha büyüdüm.

Hani çocuğun gibi severdin ya beni, senden sonra şımaracak kimsem olmadı.

Ayağıma taş değse, evhamlanır kıyamazdın.

Senden sonra ne duvarlar yıkıldı üzerime, hepsinden sağ çıktım ama şuram acıyor diyemedim kimseye.

Acımın üstüne nicesi katlandı, ne imtihanlar verdim, nelerle sınandım senden sonra.

Hepsinin içinde en güzeli hala sensin.

En güzel acımsın benim, geçmeyen.

Senin acın bile güzel.

Herşey biraz yarım kaldı, eksildi, anlamını yitirdi ama sen aynı kaldın.

Her nerede, kiminle mutluysan sonsuz olsun mutluluğun.

Bilmeni istediğim tek şey;

Acımın üstüne yerin var canımın içi..