let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
PR's Tumblrdome
almost home
Today's Document
if i look back, i am lost
YOU ARE THE REASON
Lint Roller? I Barely Know Her
noise dept.
Love Begins
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
we're not kids anymore.
One Nice Bug Per Day
I'd rather be in outer space 🛸
KIROKAZE
⁂
tannertan36
tumblr dot com
Monterey Bay Aquarium
Jules of Nature
oozey mess
seen from United States
seen from Singapore
seen from Germany
seen from United States
seen from Poland
seen from Netherlands
seen from Russia
seen from United States
seen from Germany
seen from Australia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
@renwegmetme
in de donkere nacht zonder sterren
zing ik een slaapliedje
sussend jaag ik je de nacht in
onder de maan, zonder de sterren
je bent het enige hemellichaam dat ik zie
vind je de verlichting,
in jezelf
tussen de duisternis,
van het kluizenaarsbestaan?
zoek je in de diepste krochten
van je ziel, en alle kreukels
die het heeft verworven
naar een betekenis
van het grote niets?
het alles
de opkomst van de tomatensaus (een nieuwe aarde)
de geur van verse pasta
fluisteringen van knoflook en kruiden
in de blauwe pan van gietijzer
de oregano sust de ui
dat hij niet bang hoeft te zijn
voor de opkomst van de tomatensaus
de ui ziet in dat hij zich vrij bewegen kan
met de kruiden in de pan
hij is in stukjes gesneden
en de oregano voegt toe dat zij ook is
maar dat ze is, meer dan dat ze iets is
oregano of tomatensaus
het maakt haar geen verschil
de fluisteringen worden gesust door rode wijn
wie haar vloeibaarheid omarmd had
en dan wordt de ui ook saus
en maakt het hem geen verschil
niet zonder zijn schil
David: *biedt me een Smintje aan*
David: ik voel me de laatste tijd steeds altruïstistischer
'Ik ben' niet 'ik word'
Ik verveel me nu al omdat ik morgen niks te doen heb
Hoe voller mijn agenda, hoe meer ik wil
Ik wil het leven, ik wil het alles
Alles doen en alles voelen
Ik wil het allemaal, maar het liefst iets wat niet mag
Iets wat niet mag, mag niet omdat,
Mensen moeten huilen
Schreeuwen in hun kussen
In het midden van de nacht
En dat wil ik denk ik niet.
Ik wil wel toch ook iets voelen
Iets meemaken
Of iemand
Maar die was eigenlijk al van jou
Of was jij alleen van hem?
Durf jij iemand te hebben?
Ik zeg: het betekent niets,
Maar dat betekent niets
Het is lekker want het mag niet
Het is spannend, want wat is er verder nog over wat er niet mag
Wat mag er dan nog meer niet?
Wat is er nog over om te voelen
Als alles mag.
Niet meer.
Mijn hart zakt in mijn buik
Ik voel kippenvel over mijn armen en rug.
Dit liedje doet me wat, maar wat?
Ik voel me zo fijn, zo veel gevoel.
Zoals altijd wil ik de spanning najagen, en de gedachte van dat gaan doen dit weekend gaf me al vlinders in mijn buik.
Maar toen.
"I can't go without you, anymore" klinkt er door de luidsprekers van mijn favoriete koffietentje.
Er springen tranen in mijn ogen. Van ontroering. Dat de dag me zo'n toeval gunt.
Morgen is het Valentijnsdag. Alweer de tweede zonder jou.
Ik weet niet hoe jij die spendeert, want "I can go without you, now."
Vang de vlinders in je buik
Tot je vol zit
Krokodillentranen van geluk.
Ik lees dit in de stem van Arjen Lubach
Prikkel me, please
De bron van dr acties
De vluchtige vlinders in mijn buik werden gauw weggewuifd en uitgelachen door de realizatie dat het echte leven nog een tijdje doorgaat.
En zodra mijn moeder me komt vragen of ik de poezen eten geef vliegt ook mijn inspiratie weg.
Hoelang nog, houd ik het vol om te doen alsof ik al de mogelijkheid heb tot de vrijheid waar ik naar verlang.
Living on the edge, tussen twee werelden, maar in welke ben ik echt ik?
Doelloos gezeik
Ik haat het hoe ik me hier in een soort spiraal werk waar ik heel graag wel iets wil doen omdat ik me verveel, maar als ik denk aan wat er moet gebeuren, schiet ik in de stress.
En dan blijf ik maar zitten en niks doen omdat ik bang ben voor de rijstebrei berg waar ik doorheen moet voor ik in luilekkerland beland. Ik doe alsof ik er al ben, maar in realiteit kom ik er nooit.
Wij mensen blijven maar leven en werken en leren en gaan, maar voor wat eigenlijk. Ik wil niet ergens naar toe leven als ik er niet van kan genieten onderweg, waarom zou je niet vandaag al genieten? Voor hetzelfde geld word ik morgen niet wakker en heb ik zo ontzettend veel te weinig gedaan met mijn leven.
Dus, grote mannen aan de macht, ik smeek tot u; geef men meer kansen, geef de ruimte om een mooi leven te kunnen leven. Alsjeblieft.
Ik heb zojuist mezelf misselijk gegeten aan karamel ijs wat smaakte naar vanille ijs wat ik helemaal niet zo lekker vond.
Dit toont maar weer mijn inconsistentie van genieten van mn leven.
“Deze karamel ijs smaakt gewoon naar vanille ijs"
Natuurlijk wil ik je wel doen, maar je moet me er wel af en toe aan herinneren
“Knijp me eens, droom ik?“ vraag je me. Ik zet mijn nagels in je arm en knijp je net iets te hard. Ik zie het fonkelen in je ogen waar ik als een poppetje in zit. “Doe nou niet“ protesteer ik. Ik had het zo gezegd, en nog een keer en nog een keer. “Ik meen het, niet doen.“. Je deed het toch. En dat hoefde niet iets ergs te zijn, maar ik deed het niet. “Ik ga het doen hoor, echt waar!“ zei ik nog. Je hoorde me wel maar luisterde niet. En toen brak ik je hart, heel hard.
Auw
