Ik ben bijna jaloers op de persoon waar je over schrijft. Ik zou willen dat een man zo over mij schreef, ik date juist degenen die niet van schrijven of poëzie houden. Wat ik precies met dit bericht wil zeggen weet ik niet precies, maar je schrijft zo mooi. Ik ben verliefd op je woorden.
Schrijvers onthouden alleen wat ze willen onthouden. Dus ja, als ze verliefd zijn, zijn dat de strepen die de lakens in je wangen achterlaten als je net wakker bent, of hoe je je ogen neerslaat vlak voor je ze kust, de roden wangen erna. Maar als ze niet verliefd meer zijn, weten ze precies hoe je je wenkbrauwen optrekt als je op iemand neerkijkt, en hoe je stem klinkt op het moment dat je een opmerking gaat maken die net een grens overgaat. Pas op met schrijvers, ze herinneren niet de mooie dingen, ze herinneren de dingen die een verhaal maken.











