SABİ

Tanıştıkça kirlenir duygular, tanımayalım , tanışmayalım..

[s37sworld]

Üzməyi bacarmayan biri, aşiq olmuşdu dənizə :dəniz sakit görünürdü.. Hər dəfə dənizin havasını içinə çəkdikcə bir o qədər çox aşiq olurdu bir o qədər vurulurdu.. Batmaqdan qorxmurdu, ruhunun qanadlarına güvənirdi amma heç ağlına gəlmirdi ki dəniz bəzən sakit olur, onun dalğası fırtınası var....

[s37sworld]

Xəyallarımda qurduğum naxışlı dünyanı, zəlzələ viran qoydu..

[s37sworld]

Küçələr parlaq, boza boyanıb, yaş, parlaqlığıyla qucaqlayıb büsbütün şəhəri. Pəncərədən səsiz keçən yerə çatanda səs edən yağış damcılarına köklənmişəm bu gecə , necə də gözəldilər, izləməkdən doymuram hətta keçmişə dalıram tanış mənzərədi üzümə damcı dəydikcə və sakit süzüldükcə gülümsədir məni xoş əhval-ruhiyyə bəxş edərkən bir tərıfdən də suala boğur .. Niyə insan yağışın rəqsini izlərkən fikrə gedib dalır uzaqlara, sanki yaddaşıma toz kimi qonmuş, lənət kimi hopmuş xatirələri, hörümçək toruna düşmüş həşərat tək öldürmək istərkən o canlandırır göz önümdə, unutmaq istədiyim keşmişimi dilə gətirib qışqırdır üstümə zövqlə seyr ettiyim şəffaf damcılar..

[s37sworld]

Bəlkədə dənizin fırtınasının səsini bizim içimizdəki üsyan, fəryad batırır. Dəniz kənarında gəzişərkən bəzən günəş üfüqündən müjdə gözləyirikmiş kimi baxışlarımız dalır sonsuzluğa..

[s37sworld]

Gecə yarı bir sual gəldi ağlıma, görəsən darıxan varmı mənim üçün.?! Bu suala şübhə edərək özüm güldüm, sonra yazdığım fikirlər arasında bir adam rəsmi çəkdim, darıxsın mənim üçün diyə. Vətənim(ata yurdum) üçün darıxmışam bəlkə bir bəhanədi, səni görmək istiyir könlüm. Yenə susqun kənardan intizarla, həsrətlə baxmaq , həyəcandan titrəyən qəlbimlə uzaqdan uzağa görmək idi. Darıxarkən kim bilir bəlkə yenə əvvəlki kimi hər kəs yatar mən sənə dolaşmağa qaçaram. Bəlkə içimdən keçir mənə səndənötrü mən də darıxmışam deməyin, inqilab baş verər hər ikimizin vücudunda. Səndən illər əvvəl ayrıldığım gündən tənhayam, daxili yalnızlığımı doldurmaq üçün gəlmək istərəm yanına..

Gəl mənə sarı sıx əllərimi, yağış yağsın tufan qopsun nə olar nə olmaz həm görüş həm vidamız olsun. Axı nə qədər olar günəşin batıslnda səni izləmədən itirmək, de nə qədər olar ay işığında səni xatırlamaq bəs...Şikəst doğulan bir körpə tək və ya zərbə almış yaralı tək yarım qaldı sevgimiz. Mən harda sən harda..

Hııhh yuxum tökülür elə bil gözlərimin içində kiprik qalan kimi qalmısan yuma bilmirım. Neçə soyuq gecələrim oldu isidən nəfəs sən olmanı istədim, atdığım, irəlilədiyim günlər, addımlar oldu ayağıma hiylə, kələk yox sən dolaşmanı istədim.

Gəl görüşək, bəlkə o zaman gecələr səmadan gözlərimi çəkdim, daha sənin baxışlarını xəyalımda təsvir edib, göz yaşı tək özüm özümün gözündən düşməkdən qurtularam,buludlar tək göylərə yayılan, şimşək tək yeriyeksanı titrədən gizli duam susa..

Gəl görüşək illər sonra bir sən bil birdə mən və ilk son dəfə salamlaşaq əbədi vidalaşaq..

(yazdıqlarlmdan çox az..)

[s37sworld]

Gözəlim çiçəkləyib.. 😍

#qarağat

[s37sworld]

Keşkələrlə, heyifslənmələrlə, peşmançılıqlara üsyandadı qəbristanlıqda mərazdibləri..

[s37sworld]

Ölüm gözəl olabilərmi? Yunan dilindən tərcümədə "gözəl ölüm" mənasına gələn eftanaziya ölkəmizdə qadağan olmasına baxmayaraq, bir çox ölkələrdə legal olaraq tətbiq olunur. İlk dəfə XVII əsrdə F. Beykon tərəfindən işlədilən bu söz ağır və ona dözülməz ağrılar verən xəstəliklərdən əziyyət çəkən şəxslərin öz razılığı ilə özünü ölümə təslim etməsi mənasını verir. Hippokrat dövründə bu təcrübə birmənalı qarşlanmasa da, son dövrlərdə istər həkimlərin, istər xəstələrin marağında olan tendensiyaya çevrilib.

Eftanaziyaya qarşı çıxanların və bunu anti-humanist təcrübə hesab edənlərin sayı da az deyil. Tarixə nəzər saldıqda, 1999 -cu ildə "Doktor Ölüm" ləqəbli erməni əsilli amerikalı Con Gevorkyan ağır xəstələri ölümə yolladığı üçün ömürlük həbs olunmuşdur.

Bu günədək həyatına eftanaziya vasitəsilə son verən məşhurlardan biri kimi filosof Ziqmund Freydin adı çəkilir. Ömrünün son illərində xərçəngdən əziyyət çəkən Freyd 1939-cu il sentyabrın 29-da eftanaziya ilə dünyadan köçüb.

[s37sworld]

Həyat zibilxanadı, bizdə dilənçi kimi nəsə axtarırıq..

Axtarırıq...

Axtarırıq..

[s37sworld]

Bir an olur özünə qapanırsan, gözlərini bir yerə dikərək elə indicə ölmək arzusu keçərkən içindən, qəribə bir hiss bürüyür səni elə bir hiss ki sanki "nələrdən keçdin, ölmədin amma indi...!" Düşündükcə yaşadıqlarının ağrısını, acısını qəddində, qamətində hiss edərkən digər tərəfdən xoş anlarının qızılgül ətri tək bürüyür nəfəsaldığın havanı. Sevinərkən gülüşünün səsi səssiz qalan içini titrədir və ağaclar əsərkən insanı meyxoş edən yarpaq səsitək içinə yayılır. Susqun fikrə daldığında səyfəlıdiyin kitab vərəqlərində yazılı olan bir hekayə cümləsində yaşadığın xoşbəxtliyi oxuyursan sanki, uşaqkən daradığın saçlarına indi xəyalında barmaqlarınla sığal çəkdiyin nə qədər rahatlıq gətirdiyini yaşayaraq hiss etmək səni bu gün artıq xoşbəxt ettiyini anlıyırsan. Nə qədər qəribədi bu həyat, illərlə yaşadığını film kadrı kimi gəlib keçir göz önündən, bəzən hirslındiyin bir hadisəyə nədənsə indi dodağın qaçır gülümsünürsən, xoşbəxt anlarını isə göz yaşlarıyla əvəz edirsən..Bəzən xatirələrə daldıqca burnunun ucu göynəyər adi yağan yağışın qoxusu, yadına düşdükcə sabahın sərin əsən mehi sanki üsüdər boynunu, gəzdiyin bağlarda ayağının altında xışıldayan yarpaqlar üçün belə qəribsəmiş kimisən..

P.S:(gecə yuxum qaçmışdı tuta bilmirdim və indini yaşayaraq keçmişə daldım düzdüm sətirlərə fikrimdən keçənləri, hiss etdiklərimi..)

[s37sworld]

Bəzən bizə 'unut' deyirlər ancaq başa düşmürlər ki, insan axı bağışlamadığı şeyi unuda bilmir. Sonra da deyirlər o zaman "bağışla". Yenə də anlamırlar ki, heç bir qəlb ona əzab verəni belə asan bağışlayacaq qədər sıyıq deyil. Hər qəlbin öz qüruru var və bir qürur başqasına təslim olacaq qədər güvənibsə, bu güvəndə də yanılıbsa, sonra onun sınıqlarını bərpa etmək zaman alır, güc alır. Bəzi şeyləri isə axı niyə də bağışlayan.. ?! Onu unutmamaq üçün bağışlamamaq lazımdır ki, qəlb bir də eyni səhvi etməsin. Digər hallarda isə onsuz da insan ona vec olmayan kəsləri dərd eləmir. Bir az düşünür və sonra cəhdsiz unudur..

[s37sworld]

Sanki ruhum bədənimdən küsüb, sağollaşmadan getmək üzrədi..

[s37sworld]

İnsanlar bir çimdik xoşbəxtlik yaşamaq üçün nələr etmirlər ki, biri gələcəyi düşünərək dözür digəriysə indini düşünərək gələcəyə trip atır.. Hııhh əndrabadi insanlarla dolu ucsuz bucaqsız dünya !, nələrə qadirik biz ..!? Niyələrlə, keşkələrlə ömrümüzü başa vurmaqdayıq.. :/

[s37sworld]

İnsan çox haqsızlıq gördükdə qəzəblənir. Əsəb deyil bu, bu içində var olan tanrısal bir qəzəbdir. Onlar da elə bilir ki, sən acizsən, həm də qürursuz. Çünki dik insan əhəmiyyət verməzmiş də, haqqını tələb etmək yerinə qapını çırpıb çıxarmış da və sairələr. Bu "biz səni qovmuşuq, amma sən hələ də burada qalmağa israr edirsən" deməyə gəlib çıxır. Onların boş başı bir məsələni anlamır. Anlamırlar ki səni indi burada tutan şey qəzəbindir. İçində sevgi yoxdur, ümid yoxdur, yalvarış yoxdur. Sən sadəcə Sezarın haqqını Sezara vermədən öz yuvana çəkilmirsən. İçindəki kini qusmaq istəyirsən və bu birdən-birə baş vermir. Hissə-hissə, zamanla, bir müddət vaxtını alaraq olur. Sonra isə içindəki o ağrı sakitləşir. Əvvəlcə boşluğa düşürsən. Bədən öyrəşmədiyi üçün çaşıb qalır. Özünə yer tapa bilmirsən, çünki uzun müddət qəlbini yorublar. Bir müddət sanki bədənin başqa yerdə qalıb da ortalıqda ruhun gəzirmiş kimi hiss edirsən. Sonra ruh bədənə qayıtmağa başlayır. Canlanır, dirilir və daha güclü davam edirsən. "Görəsən keçmişdəkilərə nə oldu? "-bu sualı artıq şüuraltın belə qurcalamır. Çünki xatırlamırsan. Insan ağrısı olmayan hər şeyi unudur çünki. Zamanla ağrılar bitdiyində sən də həmin dərdlər üçün bitirsən. Çünki hər insan zümrüdquşufasondu bir şeyə yanır, başqa şey üçün isə küllərindən doğulur...)

[s37sworld]

İnsan əvvəlcə özünü izah etməkdən yorulur. Sonra başqasını sorğulamaqdan. Daha sonra haqsızlığa qarşı çıxıb savaşır və sonra tək olduğunun fərqinə vardığında ayaq saxlayıb düşünür. Axı dünya bu qədər çox insanla dolu ikən görən gözlər niyə ancaq onun nəsibi olub ki.. ?! Axı düşünən beyin hamıda varkən niyə insanlar düşünməyə bu qədər ərinir və insan insan içində var olubsa niyə başqalarını önəmsəmədən, onun duyğularına duyğu qatmadan eqoistcə yaşamağı seçir? Əgər adamlıq odursa məndə olan nədir deyirsən və ya adam olan mənəmsə onlar kimlərdir ki, səninlə birlikdə eyni dünyanı bölüşürlər? Tərs gedən bir şeylər var, amma daha özünə qayıtmaq zamanıdır. Öz dünyanı yaratdığın, bünövrəsini sağlam qurduğun an heç bir güc səni yıxa bilmir. Ən ağır dərdlərdə belə əvvəl qəlbin ağrısından belin önə bükülürdü və hamı bunu görürdüsə, indi bunu artıq öz dünyanda yaşayıb heç kimin önündə əyri durmursan. O zaman böyüdüyünü anlayırsan. O zaman sən dünyaya tək gəlib, tək də gedəcəyini idrak edirsən. O zaman sən adam olursan...

[s37sworld]

Neçə vaxtdı göz önümdə möhtəşəm bir parad canlandırıram,orda dəstə - dəstə hərbi formada, üzlərində qürur hissi, addımları mərd və möhkəm yerə, vurduqca insanın ürəyi titrəyircəsinə, dillərində isə avazı sux olan himnimiz səslənir. Necə gözəl bir hissdi bu, o günü yaşamaqla tutuşur, alışıb yanır hal hazırda qəlbim. Azad olmuş Qarabağımızda ilk öncə bütün Azərbaycan olaraq hər kəs bir nəfər kimi bir dəqiqəlik sükutla ölümün gözünə dik baxan, qorxmaz, qəhrəman şəhidlərimizi yad etməyi də ağlımdan çıxarmadım. Nə zanam bitəcək nəhayət bu zülm, səbrimiz tükənir, gözlərimiz yollarda qalır və bundan qəlbsızıldadan hiss yoxdu düşünürəm. Ümid etməyi xoşlamasam da başqa çarə də olmadığını bilirəm. Xoş müjdəli xəbərlər eşitmək diləyiylə Millət.. 🇦🇿

[s37sworld]

İllərlə arzusunda dərin yaramız olan Qarabağ. Sənə nə qədər mahnılar, şeirlər, tamaşalar, filmlər qoşuldu, nə qədər fikirlər yazıldı, musiqilər səsləndi. Millət olaraq dil əzbəri oldu : Tanrıdan diləyimiz Qarabağ azad olsun deyə. Bir iki addımındayıq artıq, ürək döyüntümüz get gedə artır illərlə həsrət çəkdiyimiz kəndlərə, rayonlara ərazi bütövlüyü uğrunda böyük zəfərə doğru addımlamaqdayıq. Qarabağ şikəstəsi oxunanda göz önümüzdən Şuşa, Laçın, Xankəndi və. s film kadr kimi gəlib keçirdi göz önümüzdən əlbəttəki qəlbsızıltısıyla, göz yaşlarıyla donlərkən. Jurnalistlərimizin reportaj, musiqiçilərimizin konsert, pəhlivanlarlmızln gülışmək arzusu olub Qarabağ düzündə. Ümid edərək xəyallarımızda canlandırdığımız, bəzən bizə artıq yuxu kimi görünən gün bu gündür. Yenə Qarabağımızın rayon, kəndlərindən ocaq qoxusu, samovar çayı tüstüsü, mal qaraların sayı, hesabı bilinməyən sürü görüntüsü, çobanın tütək səsi gələcək. Dincəlməyə başqa ölkələrə deyil artıq öz doğma guşəmizdə rahat təmiz hava udaraq, sərin buz kimi axar suyuyla susuzluğumuzu gedərərək sevə sevə, doya doya dağları, meşələri, bağları, bağçaları, bostanları gəzmək bizə qismət olacaq. Hamısı ordumuzun sayəsində, var olsun ordumuz, yaşasın millətimiz, xalqımız,əbədi olaraq "Qarabağ Azərbaycanındır" həkk etti bütün dünyaya. Son olaraq Azərbaycanlı olmağımla fəxr edirəm deməyi özümə borc bilirəm.. Əslən QARABAĞLI olmasada, Qarabağlılar kimi Qarabağ torpağının qaytarılması arzusunda olanlar sırasından olmuşam. Bu gün isə hamımız Qarabağlıyıq çünkü cəbhədə döyüşən əsgərlər sırasında hər bir bölgədən oğullar var bax elə XIZIDANDA.. 🙏👬🇦🇿

P.S: döyüşdə olan əsgərlərə sağ salamat evlərinə qayıtmalarını, şəhid oğullarımızın qanları yerdə qalmayacağını və ruhlarının şad olmasını diləyirəm..

Qələbə bizimlədi, tezliklə QARABAĞLI sabahlar açılsın üzümüzə.. Amin 🇦🇿🙏