#extradirty
AnasAbdin
we're not kids anymore.
One Nice Bug Per Day
JBB: An Artblog!
tannertan36
Mike Driver
Three Goblin Art
noise dept.
No title available
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
No title available
PR's Tumblrdome
Today's Document
Misplaced Lens Cap
No title available
trying on a metaphor
Xuebing Du
tumblr dot com
Cosimo Galluzzi
seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Ireland
seen from United States
seen from Australia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Australia
@sadeceler08
haziran, merhametin varsa yüzümüzü güldürürsün
Haziran, merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ocak, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Şubat, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Nisan, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Bir yıl geçti…
Haziran, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ahh Temmuz Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ağustos Merhametin varsa benim neşe kaynağımı gero verirsin
"Bütün zayıflıklarınızı bilen ama bunu size karşı kullanmayan insan, doğru insandır."
-Yedi Numara
tartismanin ardindan arayi düzeltmeden uyuyabilen insanin sevgisine pek inanmiyorum
haziran, merhametin varsa yüzümüzü güldürürsün
Haziran, merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ocak, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Şubat, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Nisan, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Bir yıl geçti…
Haziran, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ahh Temmuz Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
"Öyle dışardan bakmakla olmaz, senin ‘geçer ya’ dediğin o ağrı benim yüreğimi çatlattı kaç bahar içinde kışta kaldım, haberin yok"
yalandan gülümseyip mutlu gibi görünmek, moralimin neden bozuk olduğunu anlatmaktan daha kolay
haziran, merhametin varsa yüzümüzü güldürürsün
Haziran, merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ocak, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Şubat, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Nisan, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Bir yıl geçti…
Haziran, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
⸻
Hatırlıyorum… Az da olsa, belli belirsiz. Gülmeyi severdim ben, çok gülerdim… İnsanları güldürmekse en sevdiğim şeydi belki de. Ama bir o kadar da ürkektim. Birinin kalbini istemeden incitmek, bana dünyanın en ağır yükü gibi gelirdi.
Geceleri severdim, uykum geldi mi gözlerim kendiliğinden kapanırdı, düşünceler susar, gece beni yormazdı. Yağmuru izlerdim cam kenarında, bulutları bir resim gibi seyrederdim gökyüzünde. Hepsi bir şey anlatırdı sanki.
Şimdi nefret ediyorum.
Her şeyden.
Gece artık dostum değil. Karanlığı sevdiklerimi alıp götüren bir perde gibi. Sessizliğiyle üzerime çöken bir ağırlık. Eskiden güzel gelirdi, şimdise boğuyor. Rengi hâlâ siyah ama bana gösterdiği şeyler simsiyah, içi çürük bir kabuk gibi.
Yağmurdan da nefret ediyorum. O damlalar eskiden huzur verirdi, şimdi içimdeki fırtınayı dışarı taşıyor gibi. Üzerime yağarken yalnızlığımı bağırıyor sanki. Sokakta tek başıma yürürken biri durup “İyi misin?” diye sorduğunda daha da kötü hissettim. Çünkü iyi değildim ve bunu saklamaya gücüm kalmamıştı. O soruyu bile taşıyamadım içimde. Bulutlara da kırgınım. O ağır griyle üstüme bastılar, altında saatlerce bekledim, bir tek ışık bile göstermediler. Onlar karanlığın habercisiydi, ama ben her defasında aydınlık bekledim.
Soğuk… Eskiden içime işlerdi ama geçerdi. Şimdi içimi delip kalbime oturuyor. Herkes sıcak evine kaçarken ben buz gibi havada bekledim. Gözyaşım donsa da içimdeki yangın dinmedi. O an anladım: Değişmişim. Ya da insanlar beni değiştirmişti. “Herkes değerlidir,” diyordum bir zamanlar. Şimdi gözümde tek tek eridi herkes.
Yüzlere tahammülüm yok artık. Sesler yabancı, dokunuşlar itici. Yağmur tenime değdiğinde tiksiniyorum. Soğuk içimi kemiriyor. Ve en çok da, hâlâ acıyabilen bu kalpten nefret ediyorum. Susmayan düşüncelerimden, durmayan sorgularımdan, kabuk tutmayan yaralarımdan…
Ben çok severdim her şeyi…
Şimdi, hiçbir şeye yer yok içimde.
Omuzları hep biraz düşük, bakışları uzaklara asılı kalmıştı. Konuşmasa da sessizliği bağırıyordu. Dudaklarının kenarında yarım kalmış cümleler, gözlerinin içinde boğulmuş bir hayat vardı. Her gülüşünde, içinden bir şey eksiliyordu sanki.
niyeti olmayanın bahaneleri vardır, bu sözü aklınızdan çıkarmayın
“Keşke bir şiir okumuş, Bir kedi sevmiş olsaydınız, Belki bu kadar kirletmezdiniz dünyayı…”
haziran, merhametin varsa yüzümüzü güldürürsün
Haziran, merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Ocak, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Şubat, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Nisan, Merhametin varsa benim neşe kaynağımı geri verirsin
Mayın tarlasında dolaşıp durmuşum, aşk sanıp da
Herkes arkamdan bağırmış, kimseyi duymamışım
Savaş filmlerinde olur ya, yaralı yaralı devam etmişim
Sonuna kadar aşk ya, yanımdasın sanmışım
Mayın tarlasında bir adam sevmişim, aşk sanıp da (Aşk sanıp da)
Soyunup korkusuzca, çırılçıplak kalmışım
Aşk filmlerinde olur ya, işte öyle sevmişim sonunda
Bedenim sağlam bulunmuş, yüreğim paramparça
Büyümek, hiçte sevimli değilmiş!
Büyümek, hiçte merak edilecek değilmiş!
Büyümek, acıyı tanımak ve acıyla uyuyabilmekmiş!
Büyümek, Büyümek çocukluğunu kaybettiğini anlamak ve bir daha kavuşamayacağını anlamakmış.
Evet;
Büyümek kaybetmekmiş!
... . ..
Tatillerde mutlu değilim, tatillerde iyi değilim...
Sebebi binlerce şeye dayanır ama ben anlatsam da bitmez yenisi eklenir.
İçim daralıyor, içim kanıyor. Ben buraya ait hissetmiyorum, benim içimde bir şeyler çırpınıyor, nefesim sıklaşıyor ben istemiyorum. Benim içim içime sığmıyor buraya fazla geliyorum burada ki nefes bana yetmiyor, ben burada durmak istemiyorum.
31.01.2025
01:54
Benim bu dünyaya bıraktığım ahım var her bir köşede. Ağlamalarıma tanıklık eden sokaklar var, yabancı... Durup öylece izlediğim ray var, insanların bile bakışlarımdan korktuğu. Gökyüzüne bakıp titreyerek nefesimi çektiğimi nasıl unuturum ben? Kalbim, ne bu acı? Göğsümü delip geçen acının ismi ne? İnsanların bakışları o günden beridir zerre umurumda değil, ben o günden sonra her anı aynı geçirdim. Gülerken de gördü beni sokaklar, ağlarken de, haykırırken de, en büyük sessizliğimle derin derin izlediğimde de. Sokaklar en son düşmanımdı benim, ne ara dostum oldular? Haşa, kadere isyan değil bu. Kaderime kırgınım ben, biraz dargın... Kader, ne de yakıveriyorsun beni? Ne de yıkıveriyorsun evimi...
03.03.2025
22:12
