selam bebek @safitci - Tumblr Blog

Dustum.

Parkimdayiz, uc kisiyiz. Burki, sulo ve ben. Elimizde siseyle gelmisiz. Ucuzundan. Oturuyorum. Aklima neler geliyor neler. Bu park benim parkim cunku. Arkadasim da ayni zamanda. Isten donerken ve uyumadan son sigarami burada iciyorum. Kopekleri bile saldirmiyor. Cocuklar tahtaravelli de egleniyor. Ya da tahterevelli miydi? Neyse.

Biraz daha iciyorum. Yanagima cimdik atiyorum hafiften. Guzel. Hissizim hafiften. Cocuklarin yanina gidiyorum. Ben tek onlar ikisi biniyoruz. Havadayim. Havaya bakiyorum derken dusuyorum, acimiyor. Yatakaliyorum. Ooo, yildizlar da buradaymis. Gozumden yas geliyor bir damla. Yanima gelen sulo, kafasi kafama degiyor. Uzaniyoruz, o da dertli. Hayatsal. Gerci ben onun derdine guluyorum, o benimkine agliyor. Farkliyiz. O da agliyor. Konusuyoruz biraz. Sonra yanimiza bir kopek gelmis. Farkediyoruz ve korkuyoruz. Aman sikerler ya diyip yatisa devam ediyoruz. Havlamadi bile. Dogrulup siseme bakiyorum. Kafaya dikip eve gitmeyi dusunuyorum. Daha balkonda aglayacagiz. Balkonum guzel, gunes dogarken daha da guzel. Gunesi doguramam gerci, basim donuyor bugun.

Tesadufum

Arkadasimla bulustum, abim ve arkadasimin bir arkadasi daha var. Saat gece 11 filan. Yuruyerek geldigimiz mekanin disindayiz, iceriden sesler geliyor. Hosuma gidiyor. Saksafonla ilgili bir kac yazi okumusum gelmeden. O sesleri cikaran kisiyi merak ediyorum, kim oldugunu bilmiyorum cunku. Neyse zaten iceri girecegiz. Giriyoruz, iceride 20-30 kisi var. Hosuma gidiyor iyice. Abim votka actiriyor. Icimden kiro diyorum. Gulumsuyorum. Ben soyle bir bakiyorum. Raki istiyorum. Dert var cunku. Hayatimda ikinci icisim. Ben yine sana diyor ve gurultuden basim donuyor. Dertli dogmusum. Bu adam da dertli diyorum. Belli cunku. Derdi olmayan oyle uflemez. O ufledikce benim nefesim gidiyor. Abimden sigara istiyorum. Burada icme diyor. Disari cikiyorum. Ses hala kulagimda. Ben sigara icmem ki. Icmezdim ki. Bu kadar iyi nasil dertlenebilirim acaba diyorum. Kafam da hafiften guzel oluyor. Susuyorum, sarhos olunca susarim. Konusursam kendime donuyorum. Kirici. Iceri gireyim diyorum. Gecem guzel geciyor.

we're heading for a fall...

(https://open.spotify.com/track/3zEIzbdYDgCozFqdsLhOuP?si=HTvJeLWYS9ahnDOQNcazow gönderdi)

Bir kuş uçur derken bağırmak.

kaworubunga-surfs-up-shinji-kun

“There’s no such thing as a painless lesson, they just don’t exist. Sacrifices are necessary. You can’t gain anything without losing something first. Although, if you can endure that pain and walk away from it, you’ll find that you now have a heart strong enough to overcome any obstacle.”

- Ed Elric, Fullmetal Alchemist: Brotherhood

macrolit

Don’t bend; don’t water it down; don’t try to make it logical; don’t edit your own soul according to the fashion. Rather, follow your most intense obsessions mercilessly.

Franz Kafka (via macrolit)

Bunun adı yaşamak

Zaman bir şekilde geçiyor ve geriye dönüp baktığımda söyleyebildiğim tek şey, “Vay be, neler yaşamışım.” oluyor. Bazen gülümseyerek bazen istemeden de olsa geçenin üstünü örterek sadece geçip gittiğini farkediyorum. Zaman geçiyor ben değişiyorum ama bir şeyler hep aynı kalıyor. Aslında aynı kalan şey kendimim. Aynı kalan bir şey daha var, keşfetmek. Tanımak, tanışmak. Bulmak. Farkına varmak. Sanırım bir şey yokmuş, birden fazla şey varmış. İşte bunu keşfediyorum. Düşünerek kendi doğrularımı bulduğumu keşfediyorum. Keşfetmenin en güzel yanı da şu ki keşfettiğin şey senin oluyor. Yani benim toprağım, insanım, duygum, duygularım. Kendim. Ve kendinden bir tane daha keşfediyorsun. Farklı bir beden farklı bir insan. Ama sen. Kendin kadar öfkelenebildiğin, kızdığında kendine kızdığın ama kalbini kırdığın farklı bir insanı.

Sonra zamanın geçişinin eşsizliğini keşfediyorum. Beklediğim mesajın gelişinin gecikmesiyle kendimi keşfediyorum. Belki 10 dakika belki 4 sat belki 1 gün. Bekleyebildiğim süre içinde neyi neden yaptığımı keşfediyorum. Yapılamaz gördüğüm şeylerin yapanı olduğumu keşfediyorum. İnsanlara her konuda zaman vermeyi keşfediyorum.

İnsan sevmeyi öğreniyorum. Kendimi sevmeyi de öğreneceğim. Sevdiğim insanlar biraz da ben aslında. Zamanla kendimi tamamlayacağım. İşte bunun için dua ediyorum. Kendimi sevmek o zaman daha anlamlı olacak.

#ben #sevgi #keşif

Şimdi “Neden?” hakkında böğüreyim.

Şimdi her şey yine her şeye benziyor ve bu benim istediğim bir sey değil. Çünkü derdim zeka küpleri ile ve zeka küplerimin zeka küpü değil de başka bir şey çıkması beni üzüyor. Sanırım bunun için üzülebilirim.

Burada kalmak istemiyorum. Bu döngü enerjimi yokediyor. Küçük olmadığını düşündüğüm beyinleri ile davranışlarımı sorgulayıp haklarında beyinlerinin küçük olduğunu tespit etmemi sağlayan insanlardan bahsediyorum. Döngüyü onlar başlatıyor. Bu hayatın senin olduğunu ve özgür olduğunu söyleyip içinden ya da dışından bunu neden yapıyorsun diye soran insanlardan bahsediyorum.

---

Bunu ne zaman yazdım hatırlayamıyorum ya da hatırlamıyorum. Farketmez. Bu döngü enerjimi hala düşürüyor ama kötü olan şey buna da alışıyorsun.

---

İğrenç şeylere alışıyorsun. Artık şaşırmıyorsun. Evet tekil kişi olmaya alışıp şaşırmıyorsun. İğrenç şey ben oldum. Tebrikler bana.