Bakuhatsu, Sakubun, Seiketsu Süper Üçleme

"Bir yandan çalışıyorum, bir yandan doktora yapıyorum. Bunların arasında yaşamı anlamaya çalışıyorum" Bizi mutlu eden yaşamda simgeler vardır. Bu simgeler doğrultusunda bakuhatsu, sakubun ve seiketsu üçlemesinin ne anlama geldiğini ve bu hayat labirenti sürecinin nasıl gerçekleştiğini zaman içinde göreceğiz. Hayat labientinde bizler yol alırken, yazılardaki kalın bondlu kelimeler bizim için önemli anahtarlar olabilir. Okurken anlamsız gelebilir. Ama semboller ve bondlu yazılar bir araya geldiğinde bir hikaye ortaya çıkmakta. Gizemli, sırlarla dolu, yaşamı anlamaya çalışan bir serüven. Simgeleri ve bondlu yazıları takip edin ve hayat labirentinde siz de yol alın. Ve çıkış kapısını bulmaya çalışın. Belki de bu bir başlangıç, belki de bir son. Büyük gün geldiğinde izlerl takip edin ve görün. BU HİKAYE BİR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. E-mail: [email protected]

[seiketsu-blog]

Kilit Rol

İki ay geçmişti. Okan için işler hiç iyi gitmiyordu. Benim dediğim stratejiyi aynen uygulamış, şirket git gide zarar etmişti.

Ben ise, bu iki aylık zamanda hazırladığım oyunun her ayrıntısını tekrar tekrar inceliyordum. Bu iki aylık sürede, sık sık deniz kıyısındaki kayalıklara gidip, gölgeden gerçeğe dönüşen adamla konuşuyordum. Hazırladığım oyunda, en kilit role sahip kişiydi. Ve finalde olayların başladığı yerde deniz kıyısındaki kayalıklarda olacaktı.

Arada eski nişanlımın evinin önüne de gidiyordum. Mutsuzdu. Evliliği kötüye gidiyordu. Ben de eşini bir araştırmak istedim. Ve sonuç beni şok etmişti…

[seiketsu-blog]

Oyun Yazarını Oyunun Finaline Kadar Kimse Bilmesin!

Yeni bir gün daha başlamıştı. Benim en zayıf noktamın vicdan olduğu işyerinde bir tek kişi biliyordu. O da şirkete yeni başlayan Okan ’dı.  Ben işten ayrıldıktan hemen sonra karşı holdingde üst bir göreve getirilmişti. Ama o konuma gelecek ne deneyimi ne de yeteneği vardı. Ve saatler yeni bir plan, yeni bir oyun için ayarlanmaya başlıyor. Bir taşta iki kuş…

Bir gün lazım olur diye işyerindeki kişilerin özel hayatlarınıaraştırıldım. Bunu yapmamın amacı ise, onları daha yakından tanıyabilmek ve onlara karşı nasıl davranacağımı bilmekti.  Okan’ı da araştırdığımda, eşinin neredeyse her şeyi Okan’a ayrıntılı bir biçimde anlattığı olmuştu. Okan’ın eşi her Salı aynı saatte aynı marketten alışveriş yapardı. Bu bilgi, hazırladığım planda çok işime yarayacaktı.

Günlerden Salı olmuştu ve markette Okan’ın eşini bekliyordum. Tesadüfi şekilde karşılaşma numarası yapacaktım. Öyle de oldu. Karakter olarak konuşmayı seven birisi olduğundan ve eşine de bu haberi söylemek istediğinden markette ayak üstü konuştuk. İşten ayrıldıktan sonra ne yaptığımı merak ettiğinden sürekli sorular sordu.  Ben de ona, Okan’ın işleri hakkında sorular sordum. Ve bana göre şirkette bu stratejiyi gerçekleştirse çok iyi olur diye de bilgiler verdim. Benim bu işlerde ne kadar uzman olduğumu çok iyi biliyorlardı. Ve bu bilgileri Okan’a söyleyeceğini ve Okan’ın da harfi harfine uygulayacağını biliyordum.  Bu stratejiyi hazırlarken şirketin tüm finansal bilgilerini öğrenmiştim. Daha önceden de söylemiştim. Rakip firmalarda bana yardımcı olan kişiler vardı. Söylediğim bu strateji , Okan’ı ve bana oyunlar oynayan holdingin bir kuruluşunu yok edecekti.  Ve biliyordum ki, bu bilgileri benden öğrendiğini kimseye söylemeyecekti. Kendi stratejisiymiş gibi davranacaktı. Bu da benim işime gelecekti. Çünkü kimsenin intikam almak istediğimi bilmesini istemezdim. Ta ki, oyunun sonuna kadar…

[seiketsu-blog]

Saatler yeni bir oyun için ayarlanıyor..

Kazandığım zaferden sonra kendimi sokaklara atmıştım. Birden aklıma üniversite yıllarım gelmişti. Arkadaşlarla finaller bittikten sonra eğlenmeye çıkardık. Tabii yanımda eski nişanlım da olurdu. O sürekli bana “hayatın her anını dolu dolu yaşamak lazım ve biz de ömrümüzün sonuna kadar öyle yapacağız” derdi. Ama ben yapamadım ve onun da yapıp yapmadığını merak ettiğimden, evinin önüne kadar gelmiştim. Gördüklerim beni çok üzmüştü. Çünkü pencerenin önünde tek başına oturup, ağlıyordu. Nerede o eski günlerdeki hayatı dolu dolu yaşayan kadın, nerede bu mutsuz kadın.

Hatırlıyorum da,  üniversitedeyken bir keresinde ağlamıştı. O kadar içim yanmıştı ki! Şimdi yine ağlıyordu ve ben teselli etmek için bile yanına gidemiyordum.

Birden pencerenin önüne kocası gelmişti ve kavga etmeye başlamışlardı.  Ve kocası daha sonra evden çıkıp gitmişti. Anladım ki eski nişanlım da benim gibi mutsuzdu.

Yeni bir gün daha başlamıştı. Benim en zayıf noktamın vicdan olduğu işyerinde bir tek kişi biliyordu. O da şirkete yeni başlayan Okan’dı.  Ben işten ayrıldıktan hemen sonra karşı holdingde üst bir göreve getirilmişti. Ama o konuma gelecek ne deneyimi ne de yeteneği vardı. Ve saatler yeni bir plan, yeni bir oyun için ayarlanmaya başlıyor. Bir taşta iki kuş…

[seiketsu-blog]

Hazırladığım Gösteri

Saat sabahın beşi, lüks sitedeki evimden sınırlara bölünmüş koca kenti izliyorum. Her yer ışıl ışıl sanki hazırladığım gösterinin ön hazırlığı gibi.

Artık takip işi yok. Eski halime geri döndüm. Şehrin diğer tarafı ile işim kalmadı. Şimdi beni avlamak isteyen avcıların oyun alanına geri döndüm. Ama onlar benim oynayacağım oyundan bir haberler ve gitgide yerleştirdiğim tuzağa doğru yaklaşıyorlar.

Deniz kıyısındaki kayalıklara  gizlediğim yazıları bulup, bana psikolojik oyunlar oynadılar. Ama ben onlara oyunları içinde oyun oynadım. İlk yazılarımda olan gizli şifreler ve anlamsız görünen cümleler asıl bilinmesi gereken gizli gerçekler. Sonradan yazdıklarım ise, avcılarıma karşı kurduğum  tuzağa yaklaştırma yazıları.

Küçüklüğümden bu yana televizyona karşı bir ilgim vardı. Özellikle de,  haber bültenlerine karşı. Ben de evimin bir odasına yirmi beş televizyonun bulunduğu bir stüdyo yarattım ve bu stüdyoda bugün hazırladığım skandal gösterisi izleyeceğim. Şov başlasın.

[seiketsu-blog]

Bukalemun Karakterler

Küçük çapta bir kaos yaratmam lazımdı. Yönlerini, düşüncelerini başka tarafa yoğunlaştıracak bir plan belirlemiştim. Bu plan direk rakip firmanın büyük patronuna yönelik olacaktı.

Bana iş yaşamımda başarılı getiren en büyük etken çevremdeki insanların yaşantılarının en küçük ayrıntılarına kadar bilmem olmuştu.  İnsanlar girdiği ortama göre farklı role geçiyorlardı. Kimin iyi, kimin kötü ve kimin rakip olacağını bilmem gerekiyordu. Ben de hem muhteşem gözlem tekniğimi, hem de para ile tuttuğum kişilerden çevremde olan kişilerin yaşamlarının tüm gizli bilgilerini öğreniyordum. Elbet bir gün kullanmaya zorunlu kalabilirim diye.

Herkesin başkalarının bilmesini istemediği bir yönü vardır.  İşte ben de o yönleri bulup, hazırda bekletiyordum.  Doğada bir hayvan zorda kaldığı zaman saldırganlaşıyorsa, bana da birisi saldırdığında elimdekileri paylaşıyordum. O yüzden ki, her zaman kendimi güçlü hissetmişimdir. Ta ki, derinliklerde kaybolmuş vicdanımı yeniden ortaya çıkartana kadar.  Vicdan da benim en zayıf tarafımmış onu anladım.

Büyük patronun da her insan gibi gizli bir tarafı vardı. Herkes onu iyi bir baba, iyi bir eş olarak biliyordu. Eşini çok seven bir koca olarak birçok dergide yer almıştı. Aslında öyle değildi.  Bukalemun karakterini o da benimsemişti. Bulunduğu ortama göre farklı karaktere bürünmüştü.  Evde ve çevrede iyi bir eş karakterini çok iyi oynuyordu. Ama durum çok farklıydı. Benim bildiğim bugüne kadar üç farkı bayanla birlikte olduğuydu. Ama işlerinden biri çok ses getirecek bir haberdi. Bu bayan  toplumun da bildiği bir kişiydi. Şimdi elimdeki tüm bilgileri gizli bir yöntemle basına ulaştırmaya gelmişti. Skandallara hazır olun. Her zaman yaptığım gibi, herkesle iyi geçin, ama kimseye güvenme. Ve kimse ona yaptığın kötülüğü bilmesin.

Herkesi sev, pek azına güven (Shakespeare)

[seiketsu-blog]

Küçük Çaplı Kaos

Şimdi sıra kendi yazdığım senaryoyu oynamaya gelmişti. Başrolde ise, ben ve bana karşı olanlar vardı. Anlıyordum ki, gece yarısı deniz kayasındaki kayalıklara giderken yolumu kesen serseriler,  gölgeden gerçeğe dönüşen adam hepsi birer oyunmuş. Vicdanımı ele geçirdiler. Beni vicdanımla yok etmeye çalıştılar. Ama sıra bana gelmişti.

Gölgeden gerçeğe dönüşen adamı takiplerim sonucu beni asıl düşmanıma götürmüştü. Gölgeden gerçeğe adamı üç defa bizim  rakibimiz olan şirkete girerken görmüştüm.  İçerideki bilgi kaynaklarımdan öğrendiğim göre, gölgeden gerçeğe dönüşen adam büyük patronla görüşüyormuş. Normal şartlarda  gölgeden gerçeğe dönüşen adam gibi birisi kolay kolay nasıl büyük patronla görüşebilirdi ki!

Asıl düşmanımı da öğrendikten sonra savaş stratejimi hazırlama gelmişti. Savaş stratejimi hazırlarken, Napolyon’un taktiklerinden yararlanmıştım.  Napolyan’a göre bu taktikler;

Savaştan önce düşmanının sayısını belirlemektir. Napolyon sürekli Manevra ve toparlanma hızının önemini vurgulamaktadır.

Napolyon, maksimum gücü düşmanın en kritik alanlarına yoğunlaştırırdı.

Napolyon’a göre, ordunun hareketini gizleyen ve düşmanın hareketlerini kontrol eden bir zemin, galibiyet için çok şey demekti.

Napolyon, hücuma, hıza, manevraya ve sürprizlere önem vermekteydi.

Napolyon savaşlarda hücum halinde olan taraftı. Bunun nedeni ise, düşmana zaman kaybettirdiği, karşı tarafa geçici kaosa yol açtırmayı sağlardı.

Ben de düşmanımı kim olduğunu öğrenmiştim. Şimdi ise,  vakit kazanmaya yönelik bir atak yapmam gerekiyordu. Küçük çapta bir kaos ortamı yaratmam lazımdı. Yönlerini, düşüncelerini başka tarafa yoğunlaştıracak bir plan belirlemiştim.

[seiketsu-blog]

Yazdığım Senaryo

Savaşmak istediler ben de oyunu kurallarına göre oynadım.  Hiçbir şeyden haberim yokmuş gibi davrandım. Daha önceden de dediğim gibi oyunun için oyun oynadım. Beni içine soktukları hayat labirentinde gizli bir lider oldum.

Gerçekler, ayrıntılarda gizlidir. Gölgeden gerçeğe dönüşen adamın davranışlarını takip ettim.  Çocuklarına karşı bir soğukluğu vardı. Aynı şekilde çocuklarda soğuktular.  Tek  başıma hem gölgeden gerçeğe dönüşen adamı, hem de çocuklarını takip edemezdim.  Ben de önceden de, takip işleri için çalıştığım kişiyle iletişime geçtim.  Çocukları takip etti. Takip sonucu öğrendiği bilgiye göre çocuklar gölgeden gerçeğe dönüşen adamın çocukları değildi.  Hemen  eski işyerimden arkadaşıma telefon ettim ve  eski işyerimin bünyesindeki fabrikadaki çalışanların dosyalarını istedim.  Dosyalardan gölgeden gerçeğe dönüşen adamın adının Mehmet olduğunu öğrendim. Ve kişisel bilgilerinde de hiç evlenmediği yazıyordu.  Kesin olsun diye  çocukların başka aileleri olduğu ve eşinin başkasıyla evli olduğunu öğrendim.

Hemen eşinin yattığı hastaneye gitmiştim. Ben gittiğimden bir gün sonra hastaneden taburcu olmuştu. Ama bana deniz kıyısında, eşinin hala hastanede olduğunu söylemişti.

Gölgeden gerçeğe dönüşen acaba işten çıkarılmasının benim neden olduğunu öğrenip, benden intikam mı almak istiyordu? Ama bu kadar komplike bir oyunu tek başına yapamazdı. Arkasında büyük bir güç olması gerekirdi. Ben de onu araştırdım. Ve ana düşmanı öğrendim.

Artık düşmanımı ve ona yardım edenleri biliyordum. Ben de kendime ünlü Fransız General Napolyon Bonoparte’yi örnek aldım.  Müthiş bir savaş taktikleri, sıra dışı hücum stratejisiyle yıl boyu adından söz ettirmişti. Kendi yazdığım senaryoyu oynamaya gelmişti. Başrolde ise ben ve bana karşı olanlar…

Güçlü kişi, istediğinde his ve zihin arasındaki iletişimi durdurabilendir.

Napolyon

[seiketsu-blog]

Savaş Tanrısı Ares

Geçmişten günümüze sürekli insanoğlu birbiriyle savaşmış, sürekli bir saldırı durumda kalmıştır. Yunan mitolojisinde de, Zeus’un ve Hera’nın oğlu, savaş tanrısı olan Ares, insanların düşmanı olarak bilinmekteydi. Ares’den sadece insanlar değil, tanrılar da nefret ederdi. Savaşlar sırasında, Ares’in yanında kızları Eris (Kavga),  Enyo (Yıkım), Fobos (Korku), Deymos’da (Dehşet) yer alırdı.  Bana açılan psikolojik savaşta da yıkım, korku, dehşet ve kavgayı bir arada kullandılar. Beni en zayıf noktamdan benim bile unuttuğum vicdan duygumdan vurdular.

 Bu masum kentin göklerinde,

Sayıklar gibi gürül gürül soluyor

Yakıp yıkıyor acımadan

Nesi varsa sevip saydığı insanların

Ares adlı bu acımasız tanrı!

Dehşet çığlıklarıyla doluyor sokaklar

Asker askerin önünde düşüyor.

Bu dinmeyen bebek çığlıkları

Kan gölü sokaklardan geliyor.

Tragedya Ozanı Ayshilos

[seiketsu-blog]

Gerçekler, Ayrıntılarda Gizlidir

Annem, 18 yaşımıza kadar geç yatmamıza izin vermezdi. Geceleri dışarıda neler olduğunu sürekli merak ederdim. Gece su içmeye kalktığımda, sanki olağanüstü bir olay olacakmış gibi pencereden dışarıya bakardım. O yüzden, geceleri merak ettiğimden erken saatte uyur, gece yarısı kalkardım. Gecelerden bir gün pencereden bakarken,  gölgeden gerçeğe dönüşe adamı, kapısının önünde gördüm. Bir türlü hangi anahtarın kapıyı açacağını bilmiyor gibiydi. Bir insan evinin kapısının anahtarını bilmez mi! Ayrıca, bu eve yabancı gibiydi.

Bir insana kötülük yapmak isterseniz fiziki saldırıda bulunabilirseniz. Ama bu geçici bir çözümdür. Eğer psikolojik saldırıda bulunursanız, bu yöntem hem kalıcı hem de daha iyi sonuç vermektedir. Bana yapılan da psikolojik saldırıydı.

[seiketsu-blog]

Yalanlar ve Doğrular

Deniz kıyısındaki kayalıklarda gölgeden gerçeğe dönüşen adamla bol bol konuşma fırsatım olmuştu. Sohbet sırasında İşsiz olduğundan ve eşinin hastalığından bahsetmişti. Konuşma arasında cevabını merak ettiğim soruyu sormuştum.  Cevabı ise, hayır olmuştu. Ama bir tuhaflık vardı. Eşi hasta, işsiz biri niye bu kadar rahat olabilir ki ! Yaklaşık bir aydır takip ediyordum. Ve bu vicdan sorusunu da bile bile sormuştum. Bazı konularda emin olmak istemiştim. Benim için oyun şimdi başlamıştı. Oyunun içinde oyun. Eğer ben birisine bir soru sormuşsam kesin arkasında bambaşka bir şey öğrenmek istiyorumdur. Eğer ben çok başarılı bir yönetici olmuşsam, ayrıntılara önem vermiş olmamdır. Bana oynanan oyunun kumandası artık bendeydi. Oyunu ben yönetiyordum.  Eğer sana zarar verecek birisini biliyorsan, vicdanın yok olur. Çünkü bunun adı savaştır. Ama ben elimi bile dokunmayacağım. Doğru yer ve doğru zaman gelince o zaman olanlar olacak. Saat aynı zamanı gösterdiğine kadar oyun sürecek.

[seiketsu-blog]

Kontrol Edemediğim İçimde Git Gide Büyüyen Hırs

Kendimi ve gölgeden gerçeğe dönüşen adamı vicdan muhakemesine tabi tutmak için deniz kıyısındaki kayalıklara doğru yola çıkmıştım. Bunu kendim yapmıştım. Dünyamı kapkaranlık bir hale sokmuştum. Tüm renklerin üzerine siyah boya ile kapatmıştım. Sadece ve sadece birkaç ay önce beyaz, parlak bir ışık görmüştüm. Işığı takip ettim. Deniz kıyısındaki kayalıkları buldum. Burası bana az da olsa huzur verdi. Taa ki gölgeden gerçeğe dönüşen adamın benimle ilgili sırları bilme olasılığına kadar.

Bu gece yeni kimliğimle birlikte ona dost gibi davranacağım. Aynı mahallede oturduğumuzu ve ilk defa deniz kıyıındaki kayalıklara geldiğimi söyleyeceğim.Ve tabii ki o vicdan muhakemesi sorusunu soracağım. Dünyada günah yok, örf-adet yok, ceza yok, mahalle baskısı yok, bir kişinin canını alır mıydın?

Yanıt hayır ise, rahat bir nefes alacağım. Hayır ise, o zaman vicdan muhakemem ne olur bilemiyorum. Kendi vicdanımdan korkuyorum.

Küçüklüğümden bu yana yarış atı gibi sürekli sınavlarda yarıştım. Annem sürekli benden daha iyisini istiyordu. Ben de onu üzmemek için sürekli çalıştım. İstemesem bile onun için mücadele ettim. Ama sonradan kendimi kaybettim. Ve içimde büyüyen bu hırs yüzünden onu çok üzdüm.

"Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim" Friedrich Nietzsche

[seiketsu-blog]

Zamanında Alınan Kararlara Özeleştiri

Alışkanlıklar silinmiyor. Gerçekten de silinmiyor. Hala eski nişanlımla çektirdiğimiz fotoğrafları saklıyorum. Gündüz iş güç nedeniyle unutuyorum ama gecenin sessizliği olduğu zaman aklıma düşüveriyor.

Bazen eğer bitmeseydi kariyerimde bu kadar yükselemezdim diyorum. Çünkü tüm kararlarımı kendim almıştım. Yurt dışına eğitimlere gidiyordum. Arkamda düşünecek birisi yoktu. Özgürdüm mesela. Ama iyi mi ettim! Şimdiki durumum daha mı iyi!

Akşam oluyordu. Ve vicdanımın bana ne diyeceğini bilmiyordum.

[seiketsu-blog]

Alışkanlıklar Silinmiyor

Yaşanmışlıklarımızı bir kutuya sığdırdık. O kentten bu kentte, o evden bu eve o kutuları taşıdık. Her bir kutunun içinden bir anı çıktı. Eski günler hatırlandı. Ben de bir takip uğruna sınırlara bölünmüş bu koca kentin bu kısmına geldim. Ama insan alışkanlıklarını bir satırda silemiyor. Benim yerim şehrin diğer kısmı. Burada sığıntı kaldım.  

Şehrin bu kısmında pencere önlerinde saksılarda sebze yetiştiren teyzeler gibi alışkanlıkları bir nebze bile olsa hafifletemedim. Bu kente göç edenler mutsuz. Bu şehrin zengin kısmı da mutsuz, fakir kısmı da mutsuz.

Artık eski yaşamıma dönme vakti. Bu gece her şey açıklığa kavuşucak. Gölgeden gerçeğe dönüşen adamın ve benim vicdan testim sonuçlanacak.

[seiketsu-blog]

Vicdan

Bu sınırlara bölünmüş koca şehirde kaybolduk. Dev dalgalar ruhumuzu aldı götürdü. Sınırlara bölünmüş koca kentin sıla duygusu kara bulut gibi üstümüzü kapladı. Özlemli gözler tek tek şehre yansıdı. İnsanların vicdanları kırılmış, sızlamış.

Gölgeden gerçeğe dönüşe adamın vicdanı da bu kentte yok mu olmuştu? Artık zamanı geldi. Anahtar soruyu sorma vakti. Ya olumsuz bir cevap alırsam benim vicdanım ne olacak? O anahtar soruya benim vicdanım ne diyecek?

[seiketsu-blog]

Duvar

Okul zamanlarımda kimsenin karışmadığı, kendi halinde birisi olmak istemiştim. Bana ait bir duvarın olmasını düşlemiştim. Ama olmadı. Herkesle arkadaştım ve bu yüzden bir duvarım olmadı.

İş yaşamım da ise tam tersi olmuştu. Çok kalın duvarlarım vardı. Kolay kolay kimse giremiyordu. O duvarlar büyüdü büyüdü beni kendi içine hapsetti.

Son zamanlarda dış dünya yetmiyormuş gibi rüyalarda beni hayat labirentine kilitli bırakmıştı. Bir tek çıkış yolu  vardı. O çıkış yolu da deniz kıyısındaki kayalıklardı. Bir de yetmezmiş gibi sırlarımı bildiğini düşündüğüm gölgeden gerçeğe dönüşen adam vardı.

Gölgeden gerçeğe dönüşen adam, sınırlara bölünmüş koca kentin bu tarafına yeni taşınmıştı. Komşuları bile doğru dürüst tanımıyorlardı. Bir tek  kendisiyle ilgili öğrendiğim bilgi beni şok etmişti. Bu bilgi, yöneticilik yaptığım holdingin bünyesindeki bir firmadan  çıkarılmış olduğuydu. Ve o kararı da ben vermiştim. Gölgeden gerçeğe dönüşen adam gerçekten iyi birisi miydi yoksa benden intikam almak isteyen birisi miydi? Bunun da cevabı o kilit sorudaydı. Dünyada günah yok, örf-adet yok, ceza yok, mahalle baskısı yok, bir kişinin canını alır mıydın?

Dış dünyayla başa çıkmak istiyorsan, insanların yüzünü görmesine izin vermeyeceksin. Dünyada herhangi bir yere gidebilirsin; yeter ki insanların gerçekte kim olduğunu bilmelerine izin verme. Tamamen normal, sıradan bir hayat sürebilirsin. Yeter ki hiç kimsenin gerçeği öğrenecek kadar yakınına sokulmasına izin verme

C. Palahniuk

[seiketsu-blog]

Rüyalarla Gelen Ortak Bilinç

Her gün güneş doğar ve batar. Gece olur herkes yataklarında uykuya geçer. Birden çevrede birden derin bir sessizlik hakim olur. Milyonlarca kişi bambaşka bir boyuta geçer. Bazıları ise, iki boyut arasında  paralel ilerler.

Freud’un öğrencisi olan Carl Jung’a göre, rüyaların ruhsal bir boyutu vardır. Rüyalarda görülen imgelerin evrensel olduğu ve bu imgelerin tüm dünyadaki insanlarda ortak bir bilinci yaratmasıdır.

Annemin rüyalarında sürekli 35 yaşımda öleceğimi görmesi ve yaşamda da sürekli 35’in karşıma çıkması, iki boyutun bana bir noktayı gösterdiğidir. Gösterilen yer ise, deniz kıyısındaki kayalıklardır.

[seiketsu-blog]

Sırtımdaki Büyük Günahlar

Sektör lideri olabilmek için şirketlerin yapmayacağı bir şey yoktu. Ya benim! Kariyer basamaklarını tek tek çıkarken yaptığım oyunlar ! Sırtımda büyük günahlar taşıyorum. Yükselmek için kaç kişiyi haksız yere işinden etmiştim hatırlamıyorum bile. Rakiplerimi türlü oyunlarla saf dışı bırakmıştım. Artık işlediğim günahlarla başa çıkamaz olmuştum. Ta ki deniz kıyısındaki kayalıkları gelene kadar. Zayıflayan vicdanımı tekrardan yerine getirmek için çabalıyorum. Geç de olsa bunun farkına varabildim.

İNSANLAR KÖTÜLÜĞÜ ARZULARI GÜÇLÜ OLDUĞU İÇİN DEĞİL,VİCDANLARI ZAYIF OLDUĞU İÇİN YAPARLAR. J.S.MILL