onomatopoeia

don't we just do what we see

[sinigangsatomato]

Kung hindi mo kayang manatali, sa proseso ng pag-tataguyod ng pag-ibig, kasama ang isang tao, tumakas ka na. Tumakbo ka. Tumakbo ka sa kaparangan kung saan naglalaro ang mga paru-paro.

[patianod]

“Sinasalat ko ang bawat bahagi ng aking katawan Walang labis walang kulang Sinasalat ko ang bawat bahagi ng aking katawan Nunal sa balikat Hungkag na tiyan May tadyang ka bang hinugot Nang lumisan? Sinasalat ko ang bawat bahagi ng aking katawan Sa kaloob-looban sa kasuluk-sulukan Nais kong mabatid ang lahat ng iyong Tinangay at iniwan Nais kong malaman Kung buong-buo pa rin ako sa iyong paglisan.”

— Joi Barrios, Paglisan

[sinigangsatomato]

[sinigangsatomato]

palagi kang labis

sa kaya ko lamang.

palaging lagpas sa takda kong limitasyon.

sobrang hakbang sa hangganan,

gayong nag-iwan ako ng pulgadang awang,

labis ang iyong larawan sa aking isip

lagpas sa kaya ko lamang isipin,

higit sa kaya kong alalahanin,

okupado mo ang buong gunita.

habang ang iba'y nagmamarka ng unang ngiti

unang tingin, unang pagpapalitan ng mahal kita,

ang sa akin ay - kung paano tayo naglalakad,

paano tumatama sa iyong mukha ang ilaw sa poste,

kung paanong labis ang aking braso sa maliit mong kamay,

kung anong itsura mo kapag umuulan sa hapon,

ang paghawi mo ng iyong buhok...

ang tunog ng una mong salita sa buong araw...

hangin kang labis para sa lawak ng aking baga.

simulan pa lamang isiping

sasambitin ang iyong pangalan

ay naninikip na ang dibdib.

hindi sapat ang lalim ng hinga upag higitin palabas

ang maliliit na dasal kong umibig, sa iyo, nang labis

- kahit kaunting lagpas sa dapat lamang sana.

labis rin ang iyong liyag sa aking paningin.

hindi ko maubos isipin kung ano sa iyo

ang nakapagpapatingkad ng iyong rikit.

labis na sa puntong kumikirot ang puso

na hindi ka mahakawan, na hindi ka mayakap

nang mahigpit at amining nais ko

ang tumawid sa hangganan, kung minsan,

doon sa labis kung saan ka malayang iibigin, baka.

at tila umiikot ang lente gaya sa pelikula,

sa iilang pagkakataong

tuwing tatawid sana ako sa hangganan ng sapat at labis

ay lumalawak ang daigdig, at nakikita ko ang mga bukas

kung kailan kasama ka, mga pangarap kong

isusukbit ko sa iyong braso

- ay tila kailangan kong magdagdag ng oras sa isang araw

na maaaring wala akong bersyon na sasapat

upang makaupo tayo nang payapa sa kung saan

at siguro'y manood ng kung anong may mosyon,

saka maiisip kong hindi humakbang pagkat pangahas

akong nagnanais ng mga labis na hindi kaya ng aking lakas

hindi kaya ng braso ang labis mong bigat,

o ang labis kong pag-aalala, kung paano

kita mapaliligaya, nang labis sa dapat mong saya,

upang makabawi sa mga panahong sobrang masasakit.

at ang labis kong pag-iisip ay patatahanin ng pasasalamat

sapagkat hindi ka iiniibig ng labis bagkus sapat.

upang hindi ka masasaktan,

o hindi kita mabibigo.

sapagkat sa sapat na distansya ay makasusuporta sa iyong likod kung mabuwal,

sa sapat na distansya ay maibibigay ko ang aking balikat kung iiyak,

sa sapat na distansya ay makikita, kung ano ang dapat kong ipanalangin

at habang buhay kong tatantuin kung gaano kabigat ang labis

o ano nga ba sa iyo ang labis

o anong pakiramdam ang ibigin ka nang labis

sa kung gaano kitang iniibig ngayon.

[sinigangsatomato]

Humans should stop...pretending they don't know each other...

[sinigangsatomato]

Dahan pong ilapag ang rasyon.

[sinigangsatomato]

sinuklian ng langit

ang bigat na iyong hinugot

nang lumisan,

ang bigat na iyong pinagmarka

sa mga kanto ng munti kong mundo

[sinigangsatomato]

There are nights when I'm just afraid to sleep.

[sinigangsatomato]

I want to want to get better.

[sinigangsatomato]

Acct 20161230

3:26 na. Namamanhid ang tainga ko. Kapag pumipikit ako, parang may mga dumadaan sa paligid. Parang nahihiwa yung flow ng hangin. Tapos marami akong naiisip, kahit ano lang. Naririnig ko ang sarili ko na sinasabing “sandali lang” nang pabulong. Kasabay ng pagkakahati ng hangin ang kabog ng dibdib ko. Parang nay nag-iihaw na naman. Parang may tumatakbo, at naglalakad. Inaantok na sana ako, kaso ang dami ko naririnig. Habang isinusulat ko ito, naririnig ko si Patti Austin na kumakanta ng It Might Be You. May nagsasalita rin na “Maria santa carlos” tapos disturbing ang tunog ng papel na hinahangin doon sa study table ko. May nagchachant, at nagsosorry sa isip ko. Ang ingay.

Tumayo ako at binuksan ang pintuan. Sana makatulog na ako.

[sinigangsatomato]

Kamatayan ang pinaka malayang anyo ng kalayaan.

[sinigangsatomato]

People give religion-related solution / explanation to sad people. They tell me I’m sad because I don’t believe in god, countless times.

[sinigangsatomato]

“Anong gusto mong regalo?”

It came sometime early December. I was telling my sister, I might fail and not graduate as expected. Surprisingly she said, “kaya mo pa ba? Kung hindi mo na kaya, ‘wag mong pilitin.” And it all came so smooth. I don’t know how she did it, like spitting a tasteless gum.

But that was a gift, of words that I’ve been longing to hear. For years now, I’ve been trying. To meet all expectations, but no one ever told me, it would be okay if I get tired, and if I think of quitting, for once, I felt my value. I felt that I mean more than the things that I can achieve or accomplish. I mean more the way I am. I felt, that my sister knew what was it inside my heart. I knew, she saw it. I don’t know, she has her ways. She knew how to listen to my gestures.

For once, I felt, that it was okay to feel weak. To acknowledge defeat and to put up another fight. Or restart fighting. She is a deep deep breath from a tiring life.

At least, I got one person who recognizes me when I am naked.

[sinigangsatomato]

There are no more memories left to be consumed. No songs left to sing to self against the talking crowd, no photos left to relive or write sonnets about. No more messages to reread at the most tiring of the day. No thrill on movies - watched over and over, no more butterflies on kissing scene. There's just nothing left.

[sinigangsatomato]

I want to be the earth of your earth where it rests. The hand where your palm lies. In twilight - to slip my atmosphere between your lands and travel your day with one look as the sun rises to it. Your land almost locks my universe I can't see tomorrow with or without you. For if you hold me I'd rather live in darkness darling, just hold me still. For if you let go I'll get a freedom but without a home. I want to be the hand where your palm lies and watch the parallel worlds coexist. Your blood line on top of mine concur kissing pulse beats.

[sinigangsatomato]

At ito ang batas ng kalikasan,

ano man ang hindi binunot mula sa ugat,

ay patuloy na tutubo.

[sinigangsatomato]

Dispensa para sa lahat ng pagkukulang sa mga pinabayaang magkulang sa likas na kakulangan.