Skrivefri

[skrivefri]

Inne og ute. 

[skrivefri]

Skriveøving

Skrive av Gerda

Han har nettopp fylt 22 år. Dei stod ute. Det var kveld. Det var so mørkt, at du kunne ikkje sjå noko. Markus høyrde noko i skogen. Han tenkte at der var det ein slange, eller ein kanin, som han kunne ta med for å skremme jentene. Men plutseleg såg han noko i buskar, men han rakk ikkje å springe ...

Neste dag, var heile byen fullt av plakater at Markus har forsvunnet. Vennane hans avtalte om å møte opp på kvelden, for å tenke logisk litt om kva som kunne skje. Dei møtte opp. 

– Eg trur at han vert voldtatt, sa Lena.

– Nei, eg trur at han har skada seg og ligger i busker, sa Lukas.

– Høyr på det eg seier, eg trur at han var lei av alle og stakk. Berre vent i få dagar, so får vi ein brev, der det står at vi må betale pengar for å få Markus tilbake, sa Jack.

– Kanskje bjørnen spiste han! lurte Lukas.

– Lukas har rett! Vi må sjekke buskar, sa Remi.

Alle var einige. På vei dit spiste dei middag. Då dei var der, spreidde alle seg og leitte etter Markus. Lena fann han. Ho ropte: Eg fann han, eg fann han!

Markus fortalte at han bøygde seg for å ta slangen, men han datt ned frå fjellet. 

[skrivefri]

Bokprat på Stokksund skule.

[skrivefri]

Skriveøving

Skrive av Henriette

Eg springer og detter ut for eit stup der er ein sjø og detter rett ned i sjøen. Der kommer ein person og redder meg opp fra den. Eg ligger der bevisstlaus men eg lever. Sjukebilen kommer eg verte kjørt med ein gong inn på sjukehuset. Men 10 min før eg kommer fram so begynner bilen å brenne. 

Som at det er nokon som vil drepe meg. Dei får meg inn på sjukehuset, men da har det vore nokon som har putta gift i medisinen min. Eg besvimer. Eg vokner igjen og i det første øyeblikket mitt so ser eg min fyrste forelskelse. Det var han som redda meg.

[skrivefri]

Dialog

Skrive av Justin

MIA: He du dråkke deg full igjen?!

TINA: Nei, eg har ikkje det!

MIA:Jo, det har du.

TINA: Ok, kanskje litt.

MIA: Du er rar.

TINA: Nei, eg er ikkje det!

MIA: Ok, du er ikkje rar, du er spesiell. 

TINA: Alle er spesielle på sin måte!

MIA: Du er spesiell på ein spesiell måte.

TINA: Kan eg gi deg ein klem?!

MIA: Nei.

TINA: Det var ikkje eit spørsmål!

MIA: Jo, det var det.

TINA: Det er lov å seie feil!

MIA: Det er sant.

TINA: Kva er sant?

MIA: Du er så full.

TINA: Nei, eg er ikkje det!

MIA: Huskar du korleis denne samtala starta?

TINA: Nei.

MIA: Tulling.

[skrivefri]

[skrivefri]

Skriveøving

Skrive av Arthur

Det var ein gong to gutar som stjal ein bil. Dei kjørte hardt heilt til dei ikkje gjorde det lenger. Då låg dei i grøfta. 

[skrivefri]

Frykt

Skrive av Anne-Mari

Kaldsvetta rann frå panna og nedover ansiktet. 

Hjertet mitt dunka så hardt, som om nokon slo med ein hammer. 

Halsen min føltest tett, som om nokon kvelte meg. Pustetaka var små, noko som gjorde at pulsen min steig og hjertet mitt pumpa fortare og hardare. 

Tankane mine løpte løpsk inne i hovudet mitt. 

Det føltest ut som hovudet mitt var inne i ei eiga boble. 

Alt var stille, og det einaste eg høyrde var min eigen pust, og hjerteslag. 

Alt rundt meg var heilt svart og eg kunne ikkje sjå noko tegn til lys. 

Eg prøvde å bevege meg, men både henda og føta mine var bunde fast. 

[skrivefri]

Følelser

Skrive av Saviola

Eg kjenner det kriblar i magen når han går forbi. Hjartet mitt bankar fortare og fortare. 

Augene mine klarer ikkje å sjå på nokon andre enn han. Alt eg klarer å tenke på er han. 

Eg får berre lyst til å rope ut at eg elska han. Eg rødmer veldig kvar gong eg nærmer meg han! Eg gjekk forbi inngangsdøra og så at han sto der. Han viste meg eit blikk som betydde kom hit. Eg gjekk sakte til han. Han sa: Det var noko eg ville sei til deg! Eg sto heilt stille og stirra på dei fine augene hans! Plutselig kom det ordet ut av munnen min: Eg elsker deg. Eg såg på han ein stund også løpte eg fort ut og kjende inni seg kor flau men stolt ho var. 

[skrivefri]

Skriveøving

Skrive av Emilie

Eg og Erna var på tur i skogen. Vi skulle finne blåbær. Etter ei stund når vi gjekk fann vi ei blåbærbusk. Erna tok alle. Eg kjende sinnet pressa på.

 – Brøøøøøøøl! brølte eg. 

Ho såg ikkje særleg redd ut.

– BRØØØØØØØL! brølte eg enda litt høgare.

Ho blei vettskremt og sprang med alle blåbæra i munnen. 

Ha-ha, tenkte eg, no kan ho angre seg. På vei heim såg eg Erna. Ho låg der berre. Eg tenkte at ho hadde nok fått i seg for mykje blåbær. Eg traska vidare. Eg brydde meg ikkje om ho. 

[skrivefri]

Klar for skrivekurs med blyant i handa. 

[skrivefri]

Dragen og trollet

Skrive av Alfred

Det er ein drage i eit tårn som het Svein. Svein var ein gammal drage som likte å sove. Han sov hele tiden og snorket høgt. Ein dag so kom det eit lite troll som spurde om han kunne slutte å snorke. Men da ble dragen sint og slo trollet med den store halen sin. 

Og så ble trollet så hardt slått av dragen at han for til ein liten landsby. Og der var det mange forskjellige merkelige personer. Dei hadde på seg rustning og der var hester. Vi er de trofaste riddere fra øst, sa han, da ble det veldig stille av trollet og rett etter begynte han å skrive og løpe rundt. Men so kom trollet på kva han hadde gløymd. Dere må hjelpe meg med ein drage som snorket. Dei ville hjelpe det lille trollet. 

[skrivefri]

Skriveøving

Skrive av Hanna

Eg kjenner det i magen, alle er så dumme, alle desse dumme spørsmåla, denne dumme verda. Eg har mest lyst til å rope ut kor irriterande alle er. 

Eg er sveitt i handa, og føta skjelv. Eg trudde aldri denne dagen ville kome. 

Eg vil at alle andre skal ha denne vonde følelsen eg har. 

“Hei, korleis går det?” høyrer eg mumlande bak meg. Kven er det og kvifor spør dei om det? Er det for å irritere meg fordi dei veit korleis eg har det? 

Eg klarer ikkje meir, eg spring alt eg har, vekk ifrå alle problema mine. Eg vil ikkje komme tilbake før eg er gammal og dement. 

“Hallo,” høyrer eg ropande bak meg idet eg spring. Eg overser det og nektar å snu meg. Dette er noko ingen kjem til å forstå. 

[skrivefri]

Savage

Skrive av Daniel

Når eg kom inn på bana prøvde eg mitt beste for å ikkje la dei komme forbi meg. Eg takla og hoppa, takla når vi ikkje fekk lov til å gjere det. 

Trenaren til det andre laget påstod at eg fortente kort. 

Trenaren satt meg på sentral midt og eg scorte 2 mål og eg blei veldig fornøgd og vi vann 6-1 og eg blei Man Of The Match.

Savage!

[skrivefri]

Herøyeventyr

Torsdag og fredag denne veka fekk eg komme til Herøy og ha skrivekurs med åttandeklassingane der. Det var veldig kjekt. Eg blei imponert over kreativiteten og fantasien i tekstane! 

[skrivefri]

[skrivefri]

Hemmeligheten

Skrive av Eline

- I dag var de slemme igjen. De sa jeg er rar og stygg. Og at jeg ikke fortjener å være i denne verden. Noen av de slo meg i dag også. Ikke like mye og brutalt som sist. Men det gjorde vondt, veldig vondt. Fra pannen min begynte det å renne noe rødt og litt klissete. Det har gjort det noen av de tidligere gangene også, men idag hadde det en dypere rødfarge. Jeg tror de kalte det «blod». Men jeg er ikke helt sikker. De store guttene bruker jo alltid så vanskelige ord. Slik som følelsene mine. Vanskelig …

Jeg sa det ikke til mamma i dag heller. Hun er sikkert enig med de. For både mamma og de er store. Og det de store sier er jo sant.

- Rar, stygg og ikke har noe i denne verden å gjøre.

- Eller hva tror du?

Jeg ser inn i de dype brune øynene. Klapper han lett over den myke pelsen. - Forstår du egentlig hva jeg sier? Han begynner å logre og legger hodet sitt på skuldra mi.

Jeg smiler.

Teksten blei skrive på eit skrivekurs på Berkåk skole i høve DKS Sør-Trøndelag sin bokbussturné. Elevane fekk korte tidsrammer, og klarte likevel å kome opp med så mange forskjellige historier.