İ'

You can meet me in the pale moonlight

[solgunayisigii]

Söz verdigimiz gibi birlikte olamayabiliriz ama paylaştığımız anılar için de minnettarım. Kısa bir süreliğine de olsa beni dünyanin en mutlu insani yaptın ve bunun için sonsuz minnettarım. Sana veda etmek bana acı veriyor fakat yapmak zorundayım, birlikte geçirdiğimiz zaman hayatımın en güzel bölümüydü. Kahkaha aşk ve unutulmaz anılarla dolu bölümü... Yollarımız artık ayrılmış olsada varlığının sıcaklığı sonsuza kadar kalbimde kalacak. Sana veda ederken bunu içim burkularak yapıyorum. Ama yinede içimde kaderin bizi tekrar karşılaştırdığı gibi bir umut var ve tekrar karşılaştığımızda seni yeniden kucaklamak için burada bekliyor olacağım

[solgunayisigii]

öyle de güzeldi gözleri :)

[tkkatherineblog]

[solgunayisigii]

selam ölmek için yola çıkıp geri dönenler

[solgunayisigii]

[solgunayisigii]

[prangalandim]

Kitabını ve sigaranı al balkonuma gel. Tek battaniye yetecektir bizi sabaha kadar ısıtmaya.

[hevesler]

senin için ateş olmaya çalıştım. güneş olmaya çalıştım. evin ve geldiğin yer olmaya çalıştım. bebeğim, bütün dünyayı aldım ve senin ellerine bıraktım.

[daerbeder-deactivated20260125]

[solgunayisigii]

[solgunayisigii]

Sessiz bir kalabalıktayım. sustuğumu sandığımda konuşan o kadar çok ben var ki onları dinlemeye çalışırken kendi sesimi asla duyamadığımı farkedemedim, ağzım bağlı dilim düğümlenmiş gözyaşlarım korkudan bir göl olmuş ama akmamış bile izin verilmemiş ki bana kime kızabilirim ki? İnsan kendine  ne kadar kızabilir ki zaten duymak istediği her sözcüğü duymuş bu kulaklar fakat gerçekleri duymak istememiş sırt çevirmiş adeta. Çok mu zor sahiden insanın kendisini duyabilmesi ,sessiz çığlıklarımın haykırışlarımın duyulması? Bir kuyuda gibi zihnim karanlıktan sesleniyor bana yardım isterken kuyunun ağzını kapatıp gitmişim duymak istememişim ama aklımın hep bir köşesinde yardım çığlıkları yankılanmaya devam ediyormuş gibi. 

[ithinkthereforeidread]

— “suddenly it’s december”, margaux paul

[ellairakont-deactivated20260118]

Birdenbire aralık ayı geldi ve artık 17 yaşında değilsin. Ve çok uzun bir zamandır 17 yaşında değilsin.

[i6nsomnia]

[uyumakonusalimmm]

Kimse duygularımın derinliğini bilemez. Ne kadar yıprandığımı, ne kadar yalnız kaldığımı, içimde yaşadığım o koca yıkımı. İçimdeki yıkımın enkazlarını nasıl kaldırdığımı…

[bilinmeyeninbilineni]

Kaybolduğun yerden tekrardan hayat bulabilir miydi insan? Doğup yaşamak tümcelelerinin azaldığını düşünerek yaşamayı vaat edebilir miydi kendisine? Hiç o insan olmadım olamazdım da benden beklenen yüce sayabileceğim şeyler vardı, ben yüceydim! Kimseye bir şeyden söz etmezken herkesin bana bakışında bunu görüyordum umut! Şimdi sana umut vaat edemem sana sözler ve şiirler yazamam fakat yanımda olduğun her an için şükürlerimi sunup yanında kalabilirim. Zate hep bunu beklememiş miydin benden? Fazlası olmak istedim içimi seninle dolup taşırmak ama yapamazdım bunu benden önce fark edip şimdi sadece kendimi yüz üstü bıraktığım için sonsuz teşekkürler sunabilirim.

[solgunayisigii]

bu ne biçim son böyle değmez miydi sevgimiz savaşıp direnmeye sözü girince benim el ayak titremesi

[kablez]

ibrâhim, inandım. lakin biraz kalbim yatışsın istiyorum.