Bezsens

[souriise]

będę dobrym człowiekiem

nie z altuistycznych pobudek

czy dlatego że widzę świat w pięknych barwach

czuję że urodziłam się zła

zazdroszczę i lękam się ludzi którzy niosą pomoc innym bezinteresownie

chcę poznać odpowiedź na to

czy możliwe jest żeby zmienić swoją naturę

może i ja mogę należeć do ich grona

[souriise]

nienawidzę lata

bo kiedy nastała pora żniw zostawiłeś mnie

i wciąż pytam sama siebie

czemu wtedy słońce dalej świeciło

dlaczego mijałam ludzi którzy płakali ze śmiechu

w jaki sposób wszystko powróciło w pełni do życia

czy nikt nie zdawał sobie sprawy,

że mój świat skończył się w ostanie lato

[souriise]

zawsze gdy patrzyłam na to,

jak chętnie i bezinteresownie pomagasz każdemu,

nawet komuś dopiero co poznanemu na ulicy

nie mogłam powstrzymać się od myśli

w takim razie ile miłości i ciepła otrzyma osoba,

którą szczerze pokochasz

[souriise]

odkąd pamiętam zawsze byłam głodna miłości,

chciałam choć raz zaznać uczucie,

jak to jest się nią nasycić

do tego stopnia, że czujesz przepych w żołądku

[souriise]

Kiedy udawałam imprezowicza,

ludzie mówili "taka to dopiero pożyje".

Kiedy udawałam szczęśliwą,

ludzie cieszyli się razem ze mną.

Kiedy udawałam głupią,

ludzie twierdzili, że jestem głupia.

Kiedy udawałam zobojętniałą,

ludzie mówili między sobą, że jestem suką.

Kiedy naprawdę odczuwałam potężny ucisk na sercu

i machinalnie zaszkliły mi się oczy,

ludzie powiedzili, że udaję cierpienie.

"Nie ma w tym żadnego sensu"

[souriise]

chciałam roztopić lód w jej sercu za szybko

moje wyrozumiałe spojrzenie nie niosło ze sobą ulgi 

a rozpacz

uściski nie dawały pożądanego komfortu, 

rozmowy nie przynosiły żadnych efektów

nie wiedziałam co robię źle

dopiero później zrozumiałam

kiedy wszyscy wokół ciebie traktują cię z chłodem

ciepłe gesty i dotyk zamiast koić

parzy zamarzniętą duszę

[souriise]

tak naprawdę nigdy nie chciałam zniknąć,

a desperacko wręcz pragnęłam by ktoś mnie odnalazł

[souriise]

im więcej ludzi wkraczało w moje życie

tym bardziej samotna się czułam

[souriise]

Za wszystkie łzy, które spowodowałam,

za wszystkie oczy, w których zgasiłam blask,

za każdą osobę, którą umyślnie skrzywdziłam,

za wszystkie tę rzeczy, których teraz się wstydzę,

będę dobra,

za cały ten czas, gdy byłam okropna.

"Od teraz będę kimś lepszym"

[souriise]

Nie powiem,

że zasłużyliśmy na nasze,

dobre zakończenie,

gdyż zawsze wydają się gorzkie.

Wolałabym mieć z tobą

słodki początek i całą resztę.

Nie chcę tandetnego

"żyli długo i szczęśliwie",

bo końce nigdy takie nie są.

Zostawiają za sobą zbyt dużo niedomówień,

wylanych łez i potluczonych talerzy.

Dlatego trzymajmy się mocniej za rękę

i więcej się śmiejmy,

Bo gdy już przyjdzie nam się pożegnać,

chcę mieć co wspominać.

[souriise]

Nie potrzebuję terapii.

Jedyne czego chcę w tej chwili 

to nowych twarzy wokół mnie.

Moi przyjaciele mnie zawodzą

i ulatują jak dym

z papierosów.

Pragnę znaleźć kogoś kto nie odejdzie,

ale moje poszukiwania jak na razie spełzają na niczym.

Więc wsłuchuje się w słowa mojej babci, 

że ta wyjątkowa osoba jeszcze mnie znajdzie

i kurczowo się trzymam tej nadziei.

Tylko mam jedno zastrzeżenie.

Niech się pospieszy,

bo z natury nigdy nie byłam cierpliwa.

“Nie potrzebuję terapii, tylko nowych przyjaciół”

[souriise]

Dawno temu, 

kiedy pierwszy raz spojrzałam w twoje brązowe oczy,

wiedziałam,

że nieważne dokąd pójdę,

nieważne ilu jeszcze ludzi napotkam na swojej drodze,

nieważne czy los będzie dla nas łaskawy,

już zawsze, wśród tłumu będę szukać

tylko ciebie.

“Do A”

[souriise]

Ludzie mają mocno nakreślone kontury,

wzorzec zachowań, 

których możemy się po nich spodziewać.

A w środku są wypełnieni wszelakimi kolorami.

Ale on był inny,

wymazany na krawędziach

i wyblakły w środku.

Kiedy myślałeś, że już go rozgryzłeś,

ten robił coś kompletnie niespodziewanego

i burzył twoje przekonanie co do niego.

Zachowywał się, jakby mu zależało.

Wchodził do twojego poukładanego życia

i czułeś się z nim, 

jakby wszystko miało być już dobrze,

po czym nagle znikał

pozostawiając bałagan w twoim sercu.

Od czasu do czasu, po miesiącach ciszy

znów się pojawiał

i nie można było wiedzieć czy zostanie już na zawsze,

czy odejdzie tym razem na dobre.

Chciałabym wierzyć,

że to co w tobie zobaczyłam,

zagubionego chłopaka, który chciałby być dobry

i któremu zależy, 

ale nie wiem jak się do tego zabrać,

bo w przeszłości raz się na kimś sparzył

i nie chce cierpieć nigdy więcej z powodu 

drugiej osoby, 

nie był wytworem mojej wyobraźni.

I że to co było między nami było prawdziwe.

Może kiedyś w przyszłości,

za tydzień,

miesiąc,

rok

czy pięć lat

wpadniemy na siebie, 

bo czuję, że to jeszcze nie koniec.

[souriise]

Nie brakowało mi ciebie tylko w nocy,

gdy zostawałam sama ze swoimi myślami,

szczelnie okryta kocem.

Tęskniłam,

gdy byłam wśród znajomych.

Najlepsze chwilę swojego życia

chciałam spędzać z tobą.

Tęskniłam,

kiedy mój malutki świat się walił,

bo tylko ty mnie tak dobrze rozumiałaś.

Tęskniłam,

przechodząc obok naszych miejsc.

W mojej głowie pojawiała się twoja osoba

tak żywa i prawdziwa

jakbyś zaraz miała

pojawić się przy stoliku obok lodziarni,

krzycząc, że już zamówiłaś porcje

lodów czekoladowych, które tak uwielbiałyśmy.

Tęskniłam,

podczas tych wszystkich bezsennych nocy.

Wiedziałam, że zawsze byś odebrała,

nieważne, o której dzwoniłam.

Tęskniłam,

gdy wręcz płakałam ze śmiechu,

tak byłam szczęśliwa.

Ale odkąd cię nie ma przy mnie,

wciąż czuję się niekompletna.

Tęsknię za tobą w każdej sekundzie dnia.

Jesteś moją pierwszą myślą po obudzeniu

i ostatnią podczas zasypiania.

“Wygrałaś, tęsknię za tobą”

[souriise]

Za każdym razem,

gdy myślałeś, że nie widzę

patrzyłeś się na mnie z tym uśmiechem.

Nie tym twoim codziennym,

który sprawia wrażenie ironicznego,

bądź tym, którym obdarowujesz innym,

gdy jesteś rozbawiony,

czy gdy się z kimś przekomarzasz.

To był ten szczególny.

Sam w sobie nie był on niesamowity.

Miałeś jedynie wtedy lekko uniesione kąciki ust,

ale twoje brązowe oczy mówiły wszystko.

Patrzyłeś na mnie,

jakbym była jakimś pieprzonym cudem.

“Uśmiechnij się do mnie, jeszcze ten ostatni raz”

[souriise]

Wiedziałam, że to niemądre z mojej strony,

przywiązywać się do ciebie.

Byłeś ulotny, 

zmienny,

niestały.

Zawsze biegłeś przez życie

i boję się,

że nie jestem w stanie cię dogonić.

Ale wtedy gdy przegadaliśmy całą noc

i pierwszy raz od dawna, tak szczerze się śmiałam.

O mój Boże.

Poczułam, jakbym miała dla ciebie znaczenie

i już wiedziałam.

Będziesz moim końcem.

[souriise]

Zburzyłam dla ciebie wszystkie swoje mury,

a ty byłeś jedynie przypomnieniem

dlaczego w ogóle je zbudowałam.