φαντασου να ακουω κλειδια στην πορτα και να ξερω οτι εισαι εσυ

No title available
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
styofa doing anything

if i look back, i am lost
Sweet Seals For You, Always
DEAR READER
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Misplaced Lens Cap
RMH
YOU ARE THE REASON

blake kathryn

No title available
Xuebing Du

Discoholic 🪩

PR's Tumblrdome
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

JVL

Kaledo Art

roma★
Lint Roller? I Barely Know Her
seen from Colombia
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Mexico
seen from United States

seen from Japan
seen from Germany

seen from Malaysia
seen from Türkiye
@stumbling-in-strangers
φαντασου να ακουω κλειδια στην πορτα και να ξερω οτι εισαι εσυ
Μαμά, Μπαμπά,
μεγάλωσα
και μετακόμισα σε ένα φωτεινό σπίτι αντί να αγαπήσω κάποιο υπόγειο
και τρώω σε αλουμινόχαρτα γιατί τα πιάτα είναι πελώριες στοίβες στο νεροχύτη
και βαρέθηκα τα μακαρόνια
και δεν έχω αγγίξει σκούπα ακόμα,
αλλά οι φίλοι μου έρχονται συχνά
και κοιμούνται και στους καναπέδες μου παρ’ όλα αυτά
και βλέπουμε ταινίες μέχρι το πρωί
και βγαίνουμε και πίνουμε και γινόμαστε λιώμα
και κοιμάμαι 3 ώρες τη μέρα
και σπάνια κοιμάμαι σπίτι μου
και αφήνω επίτηδες το ασύρματο να ξεφορτίσει για να μην με ψάχνετε εκεί
και παω supermarket και θέλω 20 λεπτά να αποφασίσω ποιά χαρτομάντιλα προτιμώ
και δεν είναι εκείνος εδώ,
αλλά έχω ανθρωπους που με προσέχουν πολύ
και εκείνος έρχεται μία φορά το μήνα
και η πόλη είναι πιο όμορφη το βράδυ
και κάθομαι στο μπαλκόνι και γράφω το δικό μου βιβλίο
έχοντας στο τέρμα τη μουσική που λατρεύετε και εσείς
με θέα τη θάλασσα και το σταθμό των τρένων
και αναπολώ τις διαδρομές με το αμάξι.
Και όσο μέναμε μαζί όλο φώναζα “θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι”
και όλο ψάχνω αφορμές για να γυρίσω πλέον.
Όχι για το σπίτι και τις ανέσεις,
άλλωστε λατρεύω το δικό μου χάος.
Απλά, να.
Ώρες ώρες μου λείπει να υπάρχετε στο δίπλα δωμάτιο.
Έλεγα συνέχεια πως θέλω να φύγω,
να περάσω κάπου μακριά,
μακριά από εσάς,
από ευθύνες και από συνεχή πίεση και άγχος.
Τα κατάφερα.
Έφυγα.
Είμαι πλέον πιο χαρούμενη,
πιο ήρεμη,
έτσι μου λένε όλοι.
Αλλά νομίζω όταν είμαι μόνη κλαίω πιο συχνά.
Το αγαπημενο μου ποστ
“When a devil falls in love, it’s the most hauntingly beautiful thing ever. And you should be terrified, for he will go to the depths of hell for her.”
—
“δεν μπορείς να με διώχνεις και να μην δέχεσαι ότι φεύγω.”
-στο είχα πει, μόνο αν μ'αφήσεις θα σ'αφήσω.
Μόνο τότε...
idk why fingers in the mouth is so hot but it is
“I want to travel, but only if it’s with you.”
let’s get lost
“All I have to offer you is everything in me.”
— William Chapman
Find someone as sleepy as you.
Coexhaust.
i love chilling with people that make me forget i have a phone
Θα κοιμόμουν άνετα στην αγκαλιά σου.
19|3|19
you will never be too much for someone who can’t get enough of you
Κάποιος πρέπει να περίμενε πολυ..
-Μοναστηράκι,Αθήνα
Να ας πούμε εγώ ήθελα εσένα και ένα δικό μας φοιτητικό διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη.Χωρίς πολλά πολλά.Ξέρεις… ίσα ίσα ένα κρεβάτι, εσύ, εγώ και τα όνειρά μας.Εγώ θα ξυπνούσα νωρίτερα γιατί εσύ είσαι του ύπνου και θα σου έκανα πρωινό και αντί να περιμένω να ξυπνήσεις θα γέμιζα τα χείλη σου με μερέντα και θα σε φιλούσα για να ξυπνήσεις πιο όμορφα.Και μετά το πρωινό το δωμάτιο θα γέμιζε ήχους από την ατελείωτη καύλα του σεξ.Και δώστου οι βόλτες έξω από το Λευκό το Πύργο και δώστου οι βόλτες στα στενάκια• και το βράδυ μετά από τα ξίδια θα γυρνούσαμε σπίτι και θα αράζαμε στον καναπέ και θα χαζολογούσαμε χαζογελώντας για τις ηλίθιες ιστορίες που περάσαμε στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στο λύκειο αμαλάχι.Και τις φορές που θα έβρεχε θα καθόμασταν αγκαλιά χωρίς να μιλάμε.Εγώ θα διάβαζα βιβλία και εσύ θα άκουγες τη καρδιά μου να χτυπάει και το αντίστοιχο.Και όταν βλέπαμε χιόνι, πράγμα σπάνιο για την Ελλάδα, θα χαιρόμασταν σαν μικρά παιδιά.Και θα ζήλευα όταν ο τύπος που είχαμε γνωρίσει στο μπαράκι σου την έπεφτε και θα τσακωνόμασταν για τη τύπισσα που γνώρισα στη σχολή.Και θα φωνάζαμε και θα φιλιόμασταν και θα περνούσαν όλα.Και μετά πάλι σεξ• σεξ μέχρι να περάσουν τα νεύρα.Και όταν θα διάβαζες θα σε φιλούσα συνέχεια στο λαιμό να μη συγκεντρώνεσαι, να με έχεις στο μυαλό σου.Μόνο εμένα, μόνο εσένα.Και δώστου τα κλάματα όταν δε θα περνούσες σε κανένα μάθημα και δώστου οι χαρές όταν θα περνούσες.Και γέλια, πολλά γέλια.Εγώ θα σε κορόιδευα για το επίθετό σου, για τις ζωγραφιές στα βιβλία σου, για τα αρκούδια σου και εσύ θα με κορόιδευες για το κούρεμά μου, για τις γελοίες φοβίες μου και για τη μανία μου να φοράω φόρμες αντί για πιτζάμες.Και εγώ θα ζήλευα όταν θα έδινες περισσότερη σημασία στον σκύλο μας, ναι μωρέ, και θα το έπαιζα θυμωμένος και θα κοιτούσα τηλεόραση.Θα προσπαθούσα να συγκρατήσω τα γέλια μου.Και τις φορές που όντως θα θύμωνα μαζί σου θα καθόμουν στη πολυθρόνα για να μην έρθεις δίπλα μου και εσύ θα κλεινόσουν στο δωμάτιο, αλλά το βράδυ, ακόμη και αν κοιμόμουν στο καναπέ, δε θα παραλείπαμε τη καθιερωμένη μας “καληνύχτα”.Όποτε όμως γυρνούσες αργά από έξω, θα σε περίμενα, αλλά ίσως με μούτρα από αγωνία.Μέχρι να με φιλούσες βέβαια.Και όποτε θα γυρνούσα εγώ αργά, μετά από τσακωμούς, θα γελούσα από το ποτό και εσύ θα με έπαιρνες αγκαλιά και όλα θα τα ξεχνούσα.Και θα φώναζες μόλις με έβλεπες να κάνω πολλά τσιγάρα και θα νευρίαζα, αλλά καταβάθος θα ήξερα ότι νοιάζεσαι.Στη κουζίνα θα πειραματιζόμασταν τέρμα, είναι να μη γελάς;!Από μαγειρική μηδέν.Και να τα πιτόγυρα και οι πίτσες και να οι γκρίνιες σου για τα παραπάνω κιλά.Και όταν θα σε έλεγα χοντρή για να πειράξω, θα έσκυβα και θα φιλούσα τη κοιλιά σου και μετά θα σε γαργαλούσα, όσο εσύ θα κλαψούριζες ότι δεν είμαι άλλο ερωτευμένος μαζί σου.Όποτε είχαμε χρόνο θα λιώναμε στη καύλα.Το σπίτι θα γέμιζε βογκητά και θα γελούσαμε με τις παρατηρήσεις των γειτόνων.Έτσι και καλύτερα θα κυλούσαν οι μέρες μας, μωρό μου.Και μπορεί να μην είχαμε πολλά, αλλά να μωρέ, θα είχαμε αυτό το κάτι που θα ήταν καλύτερο από όλα τα μεγαλεία του κόσμου.Αν πάντως κάποτε ο καθένας έπαιρνε το δρόμο του θα είχες να λες ότι κάτι ζήσαμε και τότε ίσως να μη ξεχνούσες ούτε το παραμικρό.
Όλη μέρα, κάθε μέρα.
A simple “I miss you” message means everything