lepp

"Renklerinden pişmanlık duymayan, siyah beyaz bir kadınım ben. Eski şarkıları, eski kitapları, eski masalları ve yağmuru çok seven." ~Didem Madak

[titreyendizlerim]

Büyüyemiyorum biliyor musun? Ysşım kaç olursa olsun aynı yaşta takılı kalıyorum yıllardır. İçimde yaşayan çocuktan kurtulamıyorum. O çocuk içimde hep acılarla boğuşuyor. Kötü yaşanmış ne varsa hâlâ onların üstesinden gelmeye çalışıyor. Ne yazık, galiba geleceğini sanıyor.

[sukunetimuazzam]

Bıraktım diyorum ama hissediyorum avuçlarımı sıktığımı ve bilmiyorum avuçlarımın dolu olup olmadığını.

[sukunetimuazzam]

Hem çocuk hem kadın…

Susar kadın, Ünzile.

Yağmuru kim döküyor,Ünzile kaç koyun ediyor?

Dayaktan uslanalı hiçbir şey sormuyor

[gokyuzundemutluluk]

Beni her kes sevdaya asi sanır,

Oysa aşk beni nerde görse tanır

Hasret tanır,

Zülüm tanır,

Ölüm tanır,

Yüzüm yüzümden utanır.

[sukunetimuazzam]

"İnsan bir kere ölür.

Yıkarlar, son bir kez. Beyaz bir örtüye sararlar, kefendir adı. Yerin kat kat dibine gömer, üzerini toprakla doldururlar. Dualar okunur, sevenler ağlar, güller karanfiller atılır mezarın üzerine... Herkes gider sonra. Karanlık olur. Artık yalnızsındır. Artık kimse yoktur. Artık karanlıktır. Artık çığlık atsan da duymazlar. Zaten attığında da duymadılar.

Artık ölmüşsündür.

İnsan bir kere ölür.

Hayır. İnsan birçok kez ölür, nefesi kesilene dek yaşamaya devam eder. Ben yalnızdım. Kimse yoktu. Karanlıktı. Çığlık attım duymadılar. Ama ölmedim. İnsan bir kez ölmez, bir kere gömülür. Bunu öldüğümde anladım. "

SİYAM

[sukunetimuazzam]

" Beni duydular deli dugular

Dertler hâlâ oradalar ama saçların en güzel uydular."

[sakiinceyoruldum-deactivated202]

Çünkü ben sevilmeyi beceremeyen bir kız çocuğuyum..

[sonsuz1zaman-deactivated2023022]

Kırdınız beni böyle saç tellerimden, tırnaklarımdan değil, yüreğimden kırdınız. Kuştum ben, kanadımdan değil gökyüzümden kırdınız.

[sukunetimuazzam]

kendinden kaçmak için sığındığın tüm limanlar su altında kalınca anlıyorsun gerçeklerde boğulmanın ne demek olduğunu. sabrettiğin şeylerin, affettiğin kişilerin her türlü fedakarlığına değmeyecek insanlar olmasına rağmen mecbur kaldığını. boğazına düğümlenen her bir acının kalbini titreten her bir korkunun seni daha çok ezdiğini. tüm bunların yanında acının o yara izi gibi bıraktığı tebessümün sana çok yakıştığını. korkunun o ezici hakimiyetindeyken mimiklerini ne de iyi sakladığını, gerçeklerini ne de güzel örttüğünü kimse bilmiyor. bilmeyecekler. acıya karşı o kadar azaldı ki direncin o kadar bittin ki artık olmayan birini oynuyorsun, kendi gerçeklerin üzerine yalan bir hayat kurguluyorsun ve kimse anlamıyor. anlamasınlar. kendi başına yetebilmenin ağır yükünü sen biliyorsun o yükün ağırlığını her vakit omuzlarında hissediyorsun ve belki de bundan istiyorsun kalbine dokunan, güveniyle huzur veren bir destek. yetemediğin her nokta öyle bir batıyor ki öyle can yakıyor ki. şanssızlığa doğmuş şansına hiç kavuşamamış bir kader. zor bazı şeyler çok zor ve sebebi belli ve sen o sebebe mecbursun. artık gözün bile dolmuyor acı gerçeğe öyle bir alışmışsın ki artık canını yakmıyor sadece boşluğunda fırtınalar kopuyor ve biliyorsun o boşluk dolmayacak o boşluğun açtığı yaralar da kapanmayacak. ama sen her daim gülümse. canın yansın gülümse. sinirlen gülümse. üzülünce gülümse. hayal kırıklığına uğrayınca gülümse .her duyguya gülümse. dostuna gülümse, düşmanına sarıl.

'talihsizum talihsuz ondan ağlamalarum'

21.12.25

[muptezzel]

Sessizliğini duymayan birine, sevdanı verme.

[yorulmusbiriii]

Her masal mutlu sonla bitmezmiş ;

Tüm çiçekler her bahar açmazmış,

Her köpek sadık kalmazmış,

Dün koştuğu yollarda bugün yürümekte zorlanabilirmiş insan,

Her merhem iyileştirmez,

Her yara kapanmazmış ,

Her aşk bir gün bitmez

Her insan değişmezmiş,

Farklı ikilim çiçekleriyiz biz

Seni yaşatan yağmur

Beni öldürebilirmiş

Bilemezmişiz...

[sukunetimuazzam]

[lunaveis]

Yalnızca ölümü zikrederdi dudakları.

[sukunetimuazzam]

[unfinished-sentence]

“Senı seviyorum ama ısterdım ki bu senın karnını doyursun, yaranı onarsın, üstünü örtsün, hiç olmadı bır cam pencere açsın, içine su serpsin, sırtın okşansın ve sen uyurken etrafa göz kulak olsun. Oysa hiç bir şey yapmıyor. Yanı seviyorum ama bunun bu kadar oluşu beni kırıyor…”

[sukunetimuazzam]

Nur

Çok okuyup çok dinliyorum. Çünkü ancak böyle kaçabiliyorum.

[sukunetimuazzam]

[kalptekimavi]

Sonra dayanamıyorsun. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin,seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin,yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun. Herkesten saklasan da,gizlesende tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imaji var ya,içini yiyip bitiriyor. Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa,düzeleceksin gibi geliyor. Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki,sevmede,değer vermede,bir yanın hep kimseye güvenme diyor. O yanına yenilmeye başladığın zaman,asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin,aklını yendiğin anlar oluyor. Ve benim kalbim aklımı hep yeniyor. Değer vermekte bir sorun yokta,aynı önemi,ilgiyi,sevgiyi,değeri göremeyince başlıyor asıl sorun. Asıl sorunlar,asıl canını yakanlar oluyor. Birde yitirdiklerin var,dönülmez yolda bıraktıkların,geri dönmeyeceğini ezberlediklerin. Hani her şeyde derler ya” hayat devam ediyor” aynen öyle. Ne giden geri geliyor,ne kalanlar değerini biliyor,ne yerin,nede kıymetin değişiyor.Sen sadece günden güne eriyorsun,tükeniyorsun,hissizleşiyorsun. Ama gerçekten de bir aklım bu savaştan üstün çıkarsa,o zaman tam anlamıyla sevdiğim insanlar,tam anlamıyla soğukluğu tadacaklar.

[kullanilmiyor0000]

saydım beş kişiyiz biri ben ve dört duvar.

-