Joker λοιπόν. Θελετε τη γνωμη μου; Ηταν κατι παραπάνω απο μια ταινια για έναν villain. Οσοι μπηκανε μεσα στην αιθουσα του κινηματογράφου περιμένοντας τον Joker του Batman βγηκανε απο την αιθουσα με κατι παραπάνω. Και ας ειποθει επιτέλους οτι η ταινία πολυ απλα δειχνει την ψυχικη ασθένεια απο τα ματια του ασθενή. Θεωρώ οτι το 90% της εθουσας εχθες το βραδυ μπηκε για να δει μια 2ωρη ταινία γιατι την εχουνε ακουσει τοσο πολύ και για να ανεβάσει καποιο στορυ. Όμως όσοι δεν σηκωσανε ουτε για δυο λεπτα το κινητό μπηκανε σε εναν πολυ αληθινό και τρομακτικο κατα μια έννοια κόσμο. Καταλαβαίνει λοιπον πλεον κάποιος πως πραγματικά οι ψυχικες ασθένειες σου έρχονται χωρις να το επιλεξεις, σαν τον καρκίνο. Δεν φταις. Δεν φταιει κανείς. Ομως δεν πρέπει επιτέλους να αρχισουμε να ειμαστε ανοιχτοι στο θέμα; Την επόμενη φορά που βρεθειτε στο ιδιο λεωφορείο με καποιον που θεωρειτε πως πάσχει απο μια τετοια ασθένεια, προσπαθηστε να μην τον κοιταξετε περίεργα. Δεν φταιει. "Το χειρότερο με την ψυχικη ασθένεια ειναι πως όλοι θέλουν να συμπεριφερεσαι σαν να μην την έχεις " Φανταστειτε εκει που ζειτε τη ζωη σας να καταλαβαινατε πως ολα ειναι στο κεφαλι σας. Τρομακτικο δεν είναι; Δεν συζηταω καν για την ερμηνεία. Ξεπερνάει όλους αυτους που παιξανε τον Τζοκερ και κάνει και τους εμπειρους ηθοποιούς να ζηλευουν. Μπραβο κυριε Φοίνιξ. Δωστε του το Οσκαρ να ηρεμησει η ψυχη μας.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ.
