Weerzien en fiasco
Vanmorgen mijn jongste zoon en vriend van Schiphol gehaald. Ze waren 6 weken op Aruba. Om 09.00 uur richting Amsterdam via de A7 en A6 langs mijn werk in Lelystad, stonden wij met onze bolide om 11.00 uur op het parkeerdek “Haring” op plek 120. Richting aankomsthal 4 via de rolbanden komen wij de ontvangst/vertrekhal binnen. Het is lang geleden dat ik op de luchthaven was. Het is druk, maar waarschijnlijk niet zo druk als voor Corona, hoor ik via-via. Waar wij wachten, zag ik de appel, ze hebben hem verplaatst zei ik, mijn opschrift kon ik niet meer terug vinden, maar ja, dat was ook al een tijdje geleden. Postend bij de schuifdeuren is het wonderbaarlijk als deze open gaan en je de passagiers rond ziet kijken, met droefenis, opluchting of blijdschap, of er wel of niet iemand staat, om ze te begroeten. De onze keken blij. Na een korte wandeling via de roltrap, afrekenen bij de paal voor het kort parkeren, ze worden rijk daar, zijn we onderweg naar Jubbega. Om 12.30 uur in collectief overleg hebben we besloten om onderweg ergens te gaan eten. Het plan is om via de afsluitdijk naar Fryslân te rijden. We waren Amsterdam al voorbij toen mijn co-piloot mij vertelde dat er bij de dijk een file van 1.5 half uur staat. We besluiten bij Hoorn de afslag te nemen en over de markerwaarddijk naar Lelystad te rijden. Vanmorgen hadden wij al gezien dat richting het noorden aan de ketelbrug werkzaamheden zijn, dat duurt tot dinsdag. De duikers worden vernieuwd. Moet voor maandag een omweg vinden. Aankomend inLelystad, rijdend richting de A6 even bij Donald iets gegeten. Staan we bij de bestelpaal onze menu’s in te typen, doe mij maar gewoon bestellen bij de balie, ik ben to old voor deze shit, krijg ik een por. Mijn ex-collega staat naast mij en we begroeten elkaar. Ik heb haar al drie jaar niet gezien. Hoe toevallig zeg ik, toeval bestaat niet, zegt zij. We kletsen effen en besluiten elkaar te appen. Na een paar happen van mijn Royal with cheese, frieten drawning in mayo and a coke, gaan we op weg. Ik rij de A6 op en moet er alweer af bij Lelystad Noord. De omweg is aangegeven met een “G”. Na een paar minuten staan we in de file. Mijn navigator zegt; 7 km langzaam rijdend verkeer en dat het ongeveer 11 minuten gaat duren. Nu heb ik in mijn leven veel in de file gestaan dus dat klinkt aannemelijk. Het duurt en duurt en in plaats van de voorspelde regen schijnt ook nog de zon vol in de auto. Na een half uur van optrekken en stilstaan keren sommige weerom. Ik blijf standvastig, want ik moet via Dronten en Kampen naar Emmeloord. Halverwege, bij het kruispunt na ongeveer een uur stil te hebben gestaan, sla ik links af en denk in al mijn naïviteit dat dit sneller is. Wij staan c.q langzaam rijdend vanaf 14.00 uur in de file en eindelijk om 17.45 uur spoeden we ons via Emmeloord naar Fryslân. Om 19.00 uur steek ik de oprit op. Welke klootzak heeft dit bedacht, om midden in de zomer de duikers te vervangen bij de ketelbrug, hadden ze dat niet vorig jaar kunnen doen, waarschijnlijk hebben ze deze opdracht met z’n allen in de kroeg bedacht. Enfin, al uit de auto stappend zegt een reisgenoot, met de trein was sneller, en bedankt.
Jacques van de Wal ©2021