#òc

[cesarsantosjr]

@Regranned from @andreu_santiveri - No puedo expresar con palabras, el orgullo que siento por mis conciudadanos catalanes. Ese sentimiento de ser catalán. Esta imagen que he visto en la prensa, y me he apropiado, refleja ese sentimiento, ese orgullo, esa fuerza. No puc expressar amb paraules, l'orgull que sento pels meus conciutadans catalans. El sentiment de ser català. Aquesta imatge, que he vist a la premsa, i m'he apropiat, reflecteix aquest sentiment, aquest orgull, aquesta força. I can not express in words, the pride I feel for my Catalan fellow citizens. The feeling of being Catalan. This image, which I have seen in the press, and I have appropriated, reflects that feeling, that pride, that strength. #1O #1oct #1octubre2017 #CatalanReferendum #Catalonia #Cataluña #Catalunya #orgullo #orgulloso #orgull #catalán #català #vullvotar #quierovotar #Sí #Òc #Referendum #ReferendumCatalà #migente #lamevagent #estelada #SenyeraVitaminada #votarem #hevotat #hevotado - #regrann (en Chiriquí, Chiriqui, Panama)

[oscarxofa]

Bona #diada del #òc #si #yes #oui #11S2017 > #1O2017 #Catalunya (at Gothic Quarter, Barcelona)

[dinoflamingo]

FINAL UPDATE OF CHAPTER 1!!

Read on Tapastic: https://tapastic.com/series/telescopecomic

Read on Tumblr: http://telescopecomic.tumblr.com

________ This marks the end of Chapter 1!!! I hope you all are enjoying it so far!

But now for some scary news.... This brings on a little break for two weeks!! This is not a full on hiatus- I just want to take a break between chapters to lock down the work I’ve been doing on the next installment, and make it better for you! The plan is do do this between every chapter just for the sake of getting my bearings. NEVER FEAR the next 2 weeks will still have updates- they will not be comic updates but some process sketching and the like for you to enjoy. Thank you all! Maybe I should take questions as well, and would be happy to answer them for the next Break Updates! Any questions anyone has??

[encantant]

La sobirana

Despuish l’aup italiana, A truvèrs vilas, e monts, e lanas, E dinc a la mar grana Que senhoreja ua sovirana.

Entant de mila annadas Qu’audín son arríder de mainada, Sas cantas encantadas, Sons mots d’amor de hemna tant aimada.

Jo que l’escotarèi Com s’escota a parlar ua hada, Jo que la servirèi Dinc a la mea darrèra alenada.

Un dia, un beròi dia, Tots coneisheràn ma sobirana ; Ma mair, ma sòr, ma hilha, Ma bèra amor, qu’ei la lenga occitana

—

Depuis l’alpe italienne, A travers villes et monts et landes, Et jusqu'à l'océan Règne une souveraine.

Pendant mille années On a entendu son rire d’enfant, Ses chansons enchantées, Ses mots d’amour de femme tant aimée.

Moi je l’écouterai Comme on écoute parler une fée, Moi je la servirai Jusqu’à mon dernier souffle

Un jour, un beau jour, Tout le monde connaîtra ma souveraine ; Ma mère, ma sœur, ma fille, Ma belle amour, c’est la langue occitane

— Los pagalhós

[encantant]

Hami de víver

Los tons dits a la mea espatla. Un arridet com un sorelh Au pregond deus tons uelhs L'aiga de la mar grana Que se'm pana     

Hami de víver qu'èi (bis) Com jamei Hami de víver qu'èi (bis) Com jamei.     

Un holet dançant sus la lana Un flòc de brum au costalat Lo Bearn encantat Prem enter la montanha E la plana.

Enten la votz de la mainada Cantant la lenga de tostemps La musica deu vent Qui'ns arriba d'Espanha L'acompanha.     

Quant ei qui'm demora de via ? Quant de temps au davant de jo ? E quan n'avera pro Lo qui tostemps e'ns mia On que sia ?

— Los Pagalhós

[encantant]

L’estaca

Lo vielh Siset que’m parlava De d’òra au ras deu portau, Dab lo sorelh qu’esperàvam Catavas suu caminau. Siset, e vedes l’estaca ? A tots, que ns’i an ligats ; Si arrés non nse’n destaca, Quin poderam caminar ? Si tiram tots, que caderà ! Guaira de temps, pòt pas durar. Segur que tomba, tomba, tomba Plan croishida qu’ei dejà. Si tiri hòrt, jo, per ençà, Si tiras hòrt, tu, per delà, Segur que tomba, tomba, tomba Que nse’n poiram desliurar. Totun, i a pro de temps ara Qui ns’escarronham las mans, Si la fòrça e’ns dèisha càder, Pareish mei grana qu’abans… De tot segur qu’ei poirida, Totun, Siset pesa tant ! A còps, que’m pèrdi l’ahida, Vè, torna’m díser ton cant. Lo vielh Siset que se’n cara. Mau vent se l’a miat atau… Qui sap on se tròba adara ? Demori sol au portau… A pausas, passan los dròlles, Lhèvi lo cap tà cantar Lo darrèr cant deu vielh òmi Lo darrèr qui m’ensenhà. — Lluís Llach pour la version originale

[encantant]

La cançon de la hialaira

Au ton coenh qu'as un riban blanc Blanc com nèu au sorelh lhevant Bèra hialaira, bèra hialaira Qui hialas deu matin au ser. Ditz-me perqué Vira, husèth, vira, vira Deu matin au ser vira, vira Que cau ua pelha entà abilhar La mainada qui vam batiar.

Au ton coenh qu'as un riban blu Blu com la hlor deu lin madur. Bèra hialaira, bèra hialaira Qui hialas deu matin au ser Ditz-me perqué Vira, husèth, vira, vira Deu matin au ser vira, vira Qu'u cau quan se mariderà Ua camisa nava a's botar.

Au ton cuenh qu'as un riban roge, Roge com l'auba quan i a ploja. Bèra hialaira, bèra hialaira Qui hialas deu matin au ser Ditz-me perqué Vira, husèth, vira, vira Deu matin au ser vira, vira Qu'u calerà quan plorerà un mochoèr entà s'eishugar

Au ton cuenh qu'as un riban negre, Negre enqüer mei qu'un tròç de pega, Bèra hialaira, bèra hialaira Qui hialas deu matin au ser Ditz-me perqué Vira, husèth, vira, vira Deu matin au ser vira, vira Qu'u calerà quan morirà un linçòu entà l'enterrar.

— Abbé Paul Tallez d'Armagnac (Estang, 1846 – Auch, 1930) / mamalisa