Belki girdiğim yol yanlış, belki yaşananlar zamansız ya da anlamsız her neyse… İçinde bulunduğum durum katlanılamaz bir hal alıyor bazen. Öyle anlarda da hep Allah'a yalvarıyorum bana bir çıkar yol göstermesi için. Çünkü böyle bir yere varılamıyor. Ben aylardır her gün aynı acıyı çekip, aynı şeylerle başa çıkmaya çalışıyorum. Ve bu daha ne kadar böyle sürüp gidecek bilmiyorum. Nasıl yoruldum biliyor musun? Düşünmekten, özlemekten, ağlamaktan, hatırlamaktan yoruldum. Her ne yaşandıysa seninle keşke demedim hiç. Ama kadar yorgunum ki artık, pişmanlığımdan değil de katlanılamaz oluşunun verdiği acıdan tüm bunları yaşanmamış sayabilmek istiyorum bazen. Ve olur da bir gün üstesinden gelebilirsem eğer, yine iyi ki diyeceğim ben.













