Gözde oney - Kavga
Boğazıma tıkadığım heveslerin dölyatı bu taşlar, nefesizliğime bir sebep sanki boğazıma dizilmiş yumruklar. Çıkmayan bağırışımın suskunluğu sanki elimde tutuğum sigara. Bilmiyorum kaç kez öldürdüm kendimi, kaç kez ellim titreye titreye sıktım boğazımı. Ben kaç kez öldüm hatırlayamıyorum. Okadar eksik ve yorgun hissediyorum ki canım dudaklarımdan bir nefes misali içime kaçıyor. Göz kapaklarım mühebet yemiş sanki kipriklerim tarafından, gördüklerimi sevemiyor, sevdiklerimi göremyorum. Dikişi patlamış ciğerlerimin katran karası nefesizliği bu satırlarım bilmiyorum kaç asır daha hissedemyerek parçalayacağım ellerimi.
Bu bilinmezlikler kalbimde bir mezar taşı sanki. Ellerime bulaşan kimsesizliğim, yüreğimdeki yokluklarının verilmiş idamı gibi. Kafamdakilerin müzik lisesi sanki bağırışlarım. Ses tonumun içime kaçışı konuşmayı bilemeyen yanlızlığımın devrik cümleleri gibi. Dudak kıvrımlarımdaki bir gülüşe asılmış duygularım sanki bu satırlar. Salıncağı yok diye sevilmeyen kimsesiz çocuk parkı gibiyim. Bilmiyorum ben hangi çağın kayıp süliletiyim.
