#21.55

[cokgulengamzeli]

Şu koca şehirde yapayalnızım ...

[kalb-ivaveyla]

eve gittiğimde anahtarımla açıyorum kapıyı keşke diyorum pisi pisi dediğimde böyle tın tın adımlarla gelse önüme bir minnoş evire çevire bi sevsem onu sinir etsem oy

[irmaliswt]

Jangan tergesa-gesa memohon reda, nikmati saja. Sebab hujan punya durasi sendiri, dan kitapun punya durasi sendiri. ©Ir.

[ozank]

“Biz ilhamlarımızı gökten ve gâipten değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz. Bizim yolumuzu çizen; içinde yaşadığımız yurt, bağrından çıktığımız Türk milleti ve milletlerin geçmişinde binlerce felaket ve acıyı kaydeden tarihin yapraklarından çıkardığımız sonuçlardır.”

[zaruret]

yanındayım elini tutamıyorum. yanındayım. bilmiyorsun ki sana deli gibi tutkunum. kokunla yaşamak istiyorum bir ömür anlamıyorsun. anlamamazlıktan geliyorsun, anlatamıyorum. çekiniyorum. ama gerçekten o kadar özlüyorum ki seni, bir saniye görmesem deli oluyorum. bir saat görmesem divane. divanen olmuş bir meçhul gibi dolanıyorum avare. çok gülüyorum, belki sen de gülersin diye. çok ağlıyorum ama sesimi çıkarmıyorum. seni çok yaşıyorum. çok durgunsun bu ara, çok durgun oluyorum. dilim dönse sana aşkımı anlatacağım ama anlatamıyorum. sana aşık olduğumu söyleyemiyorum. söyleyemiyorum.

[pauradinonessereabbastanza]

Lettera delle 21.55

Dev'essere stato facile per te scivolare via così.

Andartene di punto in bianco, lasciando che tutto il nostro mondo crollasse, crollasse addosso a me. A te non importava e non ti importa nemmeno ora. Se mentivi, se era tutta finzione, beh, complimenti, sei stato del tutto credibile. Se è andata così, ho amato tanto il mondo in cui mi hai mentito, il modo in cui hai fatto finta di volermi davvero bene, di divertirti.

Tu non sai quanto ti ho fottutamente amato, vero?

Il mio era un amore "malato", che mi stava portando sulla brutta strada. Forse nemmeno te lo saresti meritato. Un amore che mi stava divorando dall'interno, lasciandomi senza via di fuga. Ti ho amato così tanto...    

Ma forse qualcosa non è andato secondo i tuoi piani e ti ha scombussolato tutto. Tutto il tuo bel copione, tutta la tua scenografia fatta alla perfezione.

Non permetterò a nessun altro di fare ciò che mi hai fatto tu, anche se i bei ricordi li terrò per sempre. E' così maledettamente difficile dimenticarti. Questa città ha tutto di noi, ogni posto ha un suo ricordo, anche solo un momento. E niente vuole sparire dalla mia mente, tutto rimane così incastonato dentro, come pallottole incastrate nel muro.

Ti ho lasciato finalmente andare, niente credo tornerà mai come prima.