Apr 17, 2021
insanlar için bir şeyler yapmamayı, fedakârlıkların sonucunun yalnızca pişmanlık olduğunu 24 yaşımda öğrendim. Elbette öğrenmenin yaşı yoktur ancak insanın hayatını sıfırlaması için 24 yaş çok geç bi yaş gibi geliyor bana
bundan sonrası için hayatımı planlamaya, yeniden hobim olan teknoloji sitesi açıp fırsat buldukça içerik girmeye, yeniden şiir/düşünce makaleleri yazmaya, plakçalarımı satmayıp hatta belki yeni plaklar almaya ve belki de bunlar ile içerik oluşturmaya, dc çizgi romanları alıp/okuyup ve animated seriesleri izlemeye, tumblr blogumu ajandama/günlüğüme dönüştürmeye, eski hayatımdan olan bir çok kişiyle kırmadan vedalaşmaya, bi kedi sahiplenmeye karar verdim. Yani aslında "kendim" olmaya..
