#28.01.2013

[imissyourscent]

7 dakika sonra 28 Ocak olacak ve senin kazada ölümünün ardından 4 yıl geçmiş olacak öyle mi Zeynep?..

[cagiraningizlizaafi]

Biliyor musun? Ölüm sana hiç yakışmadı...

[cagiraningizlizaafi]

Merhaba Zeynep,

Biliyorum belki tanışmıyoruz, tanışamayacağız da ama inan seni nasıl sevdiğimi bilemezsin. Sesini bir kere duymak, gözlerini bir kere görmek için neler yaparım bilemezsin. Ben anlatamayacağım kadar çok seviyorum seni. Senin artık burada olmadığını bilmek ne kadar acı geliyor biliyor musun? Yani, birisi var. Çok seviyorsun, dünyalar kadar. Sonra bir kaza oluyor ve her şeyi mahvediyor. O kişiyi gördüğün son gün oluyor. Ama ben o kadar şanssızım ki seninle arkadaş olmayı bırak tanışamadım bile. Bak, yemin ederim sana bir kere sarılabilmek için her şeyi yapardım. Uzun zamandır gözlerim dolu bir şekilde yazı yazmamıştım. Ölmüş olman saçmalık! Bence sen hala buralarda bizimle birliktesin. Şaka yapıyorsun değil mi? Kesin seni ne kadar sevdiğimizi merak ettin. Bak bence çok uzadı. Hadi dön lütfen. Seni bekliyoruz hepimiz. Aniden bırakıp gittin. Bari bir veda etseydin? Yemin ederim çok özledik. Geri dönmeyeceğini bilmek çok üzüyor bizi. Belki de Allah'ın bir meleğe ihtiyacı vardı? Orada iyi misin? Bak gerçekten çok endişeleniyoruz. Sana iyi bakıyorlar mı? Umarım orada, burada olduğundan daha iyisindir. Umarım mutlusundur. Meleğim, bak senin iyi olduğunu bilsek her şey daha güzel olacak ama içimizde hala bir endişe var. Seni çok seviyoruz tamam mı? Bizi sakın unutma. Biz de seni hiç unutmayacağız. Biz seni kaybettik ama cennet yeni bir melek kazandı...

[hazaannn]

Hala yüzüme bakabiliyordu, hayat en ummadığım anda karşılaştırıyordu bizi, gözleri gözlerime değiyordu, içim yanıyordu, içimi büyük bir nefret kaplıyordu ve onu aslında ne kadar çok özlediğimi anlıyordum.

Bir kaç saniye, bir insana neler hissettirebiliyordu, sonra geçip gidiyorduk birbirimizin yanından, iki yabancı gibi, ortak geçmişimiz vardı ama yabancıydık artık. Bu hayal kırıklığı, o an bir daha batıyordu yüreğime, öyle ya bir zamanlar ellerimiz kenetli bir şekilde yürüyen biz, nasıl bu hale gelmiştik, niye? O'nun yüzünden. Ne yazık ki artık hiç'iz, artık hiç'im...