Discover Top Posts Tagged with #28 ocak

"İnsanlar, gelmeleriyle

yalnızlıklarını dağıtanları severler.

Gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara

âşık olurlar."

Özdemir Asaf / özdeyişler

“Özdemir Asaf” anısına... (11 Haziran 1923, Ankara - 28 Ocak 1981, İstanbul) * * * 1950’lerde edebiyat matineleri pek gözdeydi, öyle ki, edebiyat matinesiz hafta geçmezdi neredeyse. Yazarlar, özellikle şairler, bir matineden bir matineye koşturur dururlardı. Bunun şiirini bile yazan Behçet Hoca (Necatigil), “Yahu,” demişti bir keresinde, “her gün sahnelere çıkıp okuyoruz. Müzeyyen Senar’ı bile geçtik.” Dinleyicinin ilgisi inanılmaz ölçüdeydi. Okul salonları, halkevleri, tiyatrolar dinleyicilerle dolup taşardı. Ayakta kalanlar bile olurdu. Dinleyiciler dedim... Aslında seyirciler demem gerekirdi belki. Çok kişi sanatçıları seyre gelirdi çünkü. Asaf Halet Çelebi’nin sahneden “Kendimi sirkte vahşi hayvan gibi hissediyorum” dediğine tanık olmuşumdur. En büyük ilgiyi ise her zaman Attilâ İlhan’la Özdemir Asaf çekerdi. Çoğunlukla sona bırakılırdı onlar. Attilâ siyah balıkçı kazağıyla sahneye çıkıp uzun atkısını arkaya fırlattığı zaman korkunç bir alkış kopardı. Tempo tutulurdu: “Pia! Pia! Pia!” Attilâ da gözlerini kısıp ufuklara bakarak başlardı “Pia”yı okumaya. Özdemir Asaf mikrofona çağrıldığında ise gülüşmeler başlardı. Bir güldürü oyuncusu gibiydi Özdemir Asaf. Uzun uzun mikrofonu ayarlar, sessizce seyircileri süzer, tam şiirini okumaya başlayacakken susar, yine seyircilere bakardı sessizce. Kahkahalar dinince aynı şeyleri yineler, sonunda “r”leri “ğ” gibi söyleyerek okurdu:

“Bütün ğenkleğ aynı hızla kiğleniyoğdu / Biğinciliği...” Seyirciler bir ağızdan tamamlardı: “... beyaza veğdileğ.” (...) - Ülkü Tamer, Özdemir Asaf’ın Şiirleri (Milliyet Gazetesi, Sanat, 15 Nisan 2001) * * * Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal. Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin, yalanlar isteyorsan yalanlar söyleyeyim, İncinirsin. Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, Lavinia. Adını gizleyeceğim Sen de bilme, Lavinia. - Özdemir Asaf, Lavinia (Çiçek Senfonisi, Toplu Şiirler) - Görsel: Hakan Arslan (Özdemir Asaf)