#akyat bundok

[jezawitha-z]

Up until now, I still couldn't believe that I conquered Mt. Ulap. ✨

Great job, self! You did well.

[jezawitha-z]

May 26, 2024 | Mt. Batulao - Nasugbu, Batangas

We made it!

Hanggang ngayon parang di parin ako makapaniwala kung paano ako nakaakyat at nakababa ng bundok na 'to despite sa weather.

First time ko mag commute pa Manila mag-isa since doon ang pickup point at dito palang nagdadalawang isip na ako kung itutuloy ko pa. I know malayo ang pickup point sa lugar ko pero pinush ko nalang din. Main plan ko talaga, Dau-Cubao terminal then mag grab or angkas/joyride nalang to Greenfield. Mabuti nalang at pinapasabay na ako ni Kuya Jarvs (nakasama ko sa prev hike) from Cubao terminal tas nag MRT papuntang Greenfield at nakatipid pa.

While naghihintay kami dun sa food truck fest, may pa live band or basta accoustic na sobrang napapa chill yung lugar at sobrang natuwa na naman ako tas andami ding food. Then after isang oras ata, biglang may fireworks sa kabila. Hindi ko alam kung yun ba yung sa pyromusical na balak ko din sana puntahan na nagbalak bumili ticket kasi 11pm pa pickup time so mahaba yung paghihintay ko. Para sana masulit yung pag cocommute ko sa Manila hahaha. Pero hindi ko na tinuloy kasi baka matraffic ako at di makabalik ng 11pm sa pickup point. Kaya nung may live band tas fireworks narin, inisip ko nalang if ma cancel man yung hike namin, okay na ako magstay muna dito. Di na rin ako uuwi ng Pampanga na malungkot.

Medyo ambon lang naman the entire night sa Manila hanggang sa pag byahe na at okay naman daw ang weather sa Batangas. Around 4:30am ata kami nag start na ng trekking at medyo umaambon lang. Bumili na ako ng raincoat at gloves sa jump off para ready na. Wala akong headlamp so nakikisingit nalang talaga ako sa mga may flashlight hanggang sa di ko namalayan nauuna na pala ako sa kanila, sumusunod na ako sa tour guide. Hahaha

Noong nasa bundok na talaga kami, as in parang zero visibility at puro fog lang nakikita tapos mahangin lang ng konte. Noong nasa kalagitnaan na, medyo kitang kita na talaga yung fog kapag titingin ka sa baba hanggang sa'min. Sobrang na amaze lang ako dahil kakaiba 'to eh, ang gandang tignan, napapa wow parin talaga ako. Hanggang sa medyo napapalakas na yung hangin dahil pataas na rin kami ng pataas sa bundok. There's a time na talagang nag stop ako sa trail dahil bangin talaga tapos parang hindi ko mabalance sarili ko sa hangin. If tutuloy ko lakad, baka malaglag na ako. So nung kumalma na yung hangin, tuloy na.

Bale may 12 peaks yung Mt. Batulao at start ata ng peak 8 or 10, andun na yung gagapang kana sa medyo mabato, paakyat na talaga, tapos puro lubid na aalalay paakyat lalo na nung malapit na sa summit. Di ko na talaga maisipang mag cellphone, mag picture/video and all dahil as in focus ako sa trail. Yung vid na umaakyat uploaded here ay galing kay beb Riana. Sya din nagpilit sakin na magpicture kami nung pababa na at naka chikahan ko sya since solo joiner din pala sya.

Around 7am or so nasa summit na kami at solid bigla yung lakas ng hangin at buhos ng ulan. Although pabugso bugso yung ulan pero yung hangin tapos sobrang foggy parin ay solid talaga. Hinintay nalang namin yung iba maka akyat tapos group picture tas bumaba na rin. Sa pagbaba doon na talaga sobrang maulan tapos ang hirap sa part ko na nagsasalamin dahil basang basa at hirap na ako makakita. Kung tatanggalin ko naman, mas lalo akong mahirapan. Hahaha. Pero push parin talaga. Sobrang dulas na nung pababa namin at dun na ako talaga nadulas sa may lubid na part.

Nag side trip lang kami sa Tagaytay for early lunch at deserve na deserve namin ng bulalo after hike. Hahahaha sobrang pawi na yung pagod. Mga 3:30pm nakabalik na ng Manila so nag book nalang ako ng grab pa Cubao terminal since umuulan na rin. Another 2+ hours byahe pa hanggang makauwi pero noong nakita ko na yung singnage na Dau terminal, hayyyy ang saya dahil sa wakas ito na. Hahahaha. Ikaw parin ang aking pahinga Pampanga after sa nakakapagod na pahinga! 😆

Sobrang thankful ako sa experience na 'to dahil sobrang nag enjoy parin ako. Yung challenges talaga kasi na akala ko di ko kaya lagpasan ay nagawa ko. Kung noong sa Benguet hike ako nasabi ko ay "Mas masakit pa pala 'to sa breakup", kahapon naman ang nasabi ko while pababa kami ay "Feeling ko after neto, parang kayang kaya ko na lagpasan lahat ng dadating na problema". ✨

[nabighanii]

Umakyat sa bundok talaga namimiss ko eh.

Yung tipong kailangan mong gumising ng sobrang aga. As in para hindi abutan ng sikat ng araw

  Yung mga struggle paakyat. Nako antarik paakyat promise, kailangan may spike yung kamay at paa mo para hindi dumulas sa mga bato. Nakakahingal as in! HAHAHAHA. Kaya kung pwedeng nagpapahinga nagpapahinga kami. Pero kailangan saglit lang dahil baka hindi nga maabutan ang sunrise! >:))

Yung tipong may makikita kayong ligaw na unggoy sa puno.  Hahahaha. De joke lang tao yan,  Gusto ko rin sana umakyat kaso baka maputol yung puno. Choss. Hahaha. Hindi naman kasi ako marunong umakyat ng puno -__- Ang saya siguro dun sa taas.

Tapos pag dating mo sa taas mawawala yung pagod mo, Kasi makikita mo na yung magandang view. Kahit na hinihingal ka nakangiti ka kasi, nakaya mong akyatin! Tapos uupo na kayo sa isang tabi, sa ilalim ng puno. Magkkwentuha, maghahanapan ng bahay at skul. Ang saya lang kasi matatanaw mo yung buong San Antonio.

Syempre pagkatapos naming umakyat ng bongga kakain kami! May dala kaming breakfast, hahahaha. Grabe yan, naalala ko talang parang hayop kaming kumain pag dating namin sa taas, sobrang nagutom kami. Hahaha. Ang sarap din kumain sa taas habang nakikita mo yung view, sobrang aliwalas.

Syempre picture picture sa mga lugar na pakamatay . Hahahaha. Yung mga malalapit sa bangin para astig! Hahaha. Eto yun moment na turuan kung sino ang magpipicture, yung tipong " Uy ikaw na kasi dali na picture kana" . Meron pa yung pinatong lang namin sa bato yung camera para lahat kami kita, Hahahaha.  

Eto pinakamasayang part eh, pababa! Hahahaha. Yung tipong, "Uy saang bato ka umapak"  "Uy saglit, pahawak neto" . "Ay puta, muntik nako dun ah" Mga ganyan maririnig mo hahaha. Kasi once na ibang bato naapakan mo patay kana! makakarating ka ng mabilisan sa baba yun nga lang sugatan na. Hahahaha. Pero para sakin hindi nakakapagod pag pababa yun nga lang talaga e delikado. 

Pagbaba naman diretso sa ilog, matatampisaw, ibabad ang mga maduduming paa sa tubig.Nagpapahinga hanggang sa abutan na ng tanghali, Hindi kami naliligo e kasi malalaki na kami. Hahaha. Hanggang babad lang ng paa at basaan ng kamay.  

Masaya yung gantong adventure! Nakakamiss sobra. Lalo na yung mga kasama ko. Grabe lang kasi ang aga naming umaalis pero pag balik namin tanghali nadin. ang sarap kasi magkwentuhan pagkatapos mong mapagod, heehee, Parang yun yung nagsisilbing pampawi ng pagod, kahit na hingal ka sa pagakyat nakukuha mo paring tumawa atsaka magbiro dahil sa mga kasama mo. Tsaka kahit na anong pagod pa yan at sugat worth it pag dating dun sa taas ng bundok, sobrang hingang maluwag pag nakita mo yung buong bayan mo. Masaya talaga, Hindi ko alam kung kelan ulit mauulit yan :)