#alfabed

[arabelledewitt]

Kinderspel:Blindemannetje

Twee dagen voor mijn ontmoeting met E krijg ik een mailtje van een nieuwe man aan het firmament. Heeft mijn profiel gezien op een van de twee dating sites, is gevallen voor de combi ‘lang, stevig en WO opgeleid’ en wil meer van me weten. PJ is helder en duidelijk. “En ja, ik ben gebonden, dus als dat een bezwaar is laat je me dat vast snel weten”.  Nieuwsgierig zoek ik naar zijn profiel, welk ok lijkt, maar verder bijzonder vaag is. Om privacyredenen. Op mijn verzoek stuurt hij mij een foto en vermeldt er nog bij dat afspreken met hem een gedoetje kan zijn, vanwege de beperkte tijd.  Gelukkig is hij op voorhand heel realistisch.  Ik zie een heel lange man in vervaarlijke pose: staand met boven zijn hoofd een flinke bijl gevat in twee handen. Hij staat op het punt een knots van een houtblok te doorklieven. Zijn gezicht is half verborgen achter zijn blonde lokken.  Ik lach en mail hem “Je hebt wel een heel verleidelijke foto gestuurd! Moet ik nou heel hard wegrennen? Was je aan 't oefenen voor je rol in "the Shining", tossing the caber, fielrejeppen of had je eindelijk een kapvergunning en heb je Nuon wegens moverende redenen opgezegd?!“  Ik zeg PJ dat ik niet hou van ellenlange mails voordat er gesproken wordt. Met mijn ervaring met lang mailen met E in het achterhoofd heb ik geen zin in verwachtingen kweken, gebaseerd op op hol geslagen fantasieën. Gelukkig denkt hij er hetzelfde over en nog geen week later bellen we met elkaar, mijn anti climax met E nog vers in het lijf.  Twee en half uur lang praten we honderduit over van alles en nog wat. Er blijken veel raakvlakken qua achtergrond, studie, levenshouding en werk. Mijn werkgever is zelfs klant van hem, dus we gekscheren al over zakelijke lunches.  De klik die ik met E had vanaf het begin was een emotionele; met PJ is het vooral een vriendschappelijke en relaxte. Alsof we beide lid van hetzelfde dispuut van Minerva waren.  Nu het eerste telefonische contact zo prettig is verlopen, zijn we naar elkaar toe ook een stuk opener qua seksuele ervaringen en seksuele verwachtingen. We zijn beide assertief en ondernemend en vertellen in hoeverre dat doorwerkt in onze seksuele stijl.  Dan vertel ik hem dat ik het prettig vind om van rol te wisselen en een passieve houding op zijn tijd, vooraf afgesproken, ook kan waarderen.  Ik vertel hem van mijn recente geblinddoekte ervaring, zonder te vertellen van de abominabele afloop. Benadruk de sensuele, zintuiglijke en controle aspecten ervan. En hoe ik dat heb ervaren als ‘gewezen’ controlfreak.  PJ wil mij best blinddoeken, maar ik stel hem precies mijn ervaring voor.  Ik wil PJ blinddoeken bij onze eerste ontmoeting.  “Ga er maar vast over nadenken”, mail ik hem.  Terwijl ik op verzenden druk, vraag ik me af waarom ik hem juist zo’n voorstel doe.  Daar ga ik maar eens over nadenken. 

[arabelledewitt]

Koorts

Binnen een week nadat E is weggerend, staat hij weer voor mijn deur. Ook dit keer ben ik niet thuis, en nu komt hij niet voorbij de gezamenlijke entree. De buurvrouw die eerder voor hem open deed, is niet thuis en daardoor ligt mijn eigen sleutel onaangeroerd onder de rozemarijnstruik.  Ik ben gewoon aan het werk, en lees ’s avonds pas dat hij bij me aan de deur was.  E heeft zich vastgezet als een virus in mijn lijf. Uit zich op de meest onverwachte momenten als een heftige koorts.  Sprakeloos, ijlend, dolend, verlangend, slaapverliezend.  Dat en nog meer. Ik moet hem gewoon uitzieken.  Bij koorts moet je niet eten, zei mijn oma altijd.  Dat betekent dat ik niets, maar dan ook niets van hem moet horen, lezen of zien.  Te laat. Mijn maag krimpt ineen als ik mijn email open.  ‘Je was niet thuis; ik heb een berichtje voor je achtergelaten op een stukje reclamefolder bij gebrek aan papier’, lees ik.  K*t, ik lees geen reclamefolders. Die gaan linea recta de gezamenlijke papiercontainer in.  Koortsig ren ik de galerij af, de lift in en uit en weer in met mijn vangst.  Eenmaal binnen in de woonkamer stort ik de grote kliko leeg op mijn parket en begin naarstig met het schiften van papier.  Met de precisie van een forensisch arts ontleed ik elk stukje, op zoek naar onomstotelijk bewijs.  Hebbes! Ik herken E’s handschrift gelijk.  Mijn maag herstelt zich, zo ook mijn hartslag.  Temperatuur blijft onverminderd hoog.  Snel gooi ik alle papierrommel terug in de bak, sleep hem terug de lift in en plaats hem weer in de hal.  De forensisch arts in mij keurt de omgeving. Alles lijkt onveranderd.  De verandering in mijn lijf en geest daarentegen.  Jubelstemming, Himmelhoch jauchzend.  Dat E op een normale werkdag is langsgekomen doet er niet toe. Past bij zijn aantrekken en afstoten gedrag. Nu kan hij weer vinden dat ik te weinig moeite voor hem doe, hij maakt toch immers aanstalten?  Tevreden mail ik hem dat ik zijn berichtjes gevonden heb, en vraag hem wanneer hij komt om het af te maken.  Dan wordt het stil. Van zijn kant, maar ook van mijn kant.  Het papier incident blijkt een perfecte virusscanner en -doder.  Deze coup de foudre had ik juist nodig om in te zien, dat het mooi geweest is.  Dat het niets geweest is.  De honger stilde zichzelf met uithongeren.  De koorts zakt en zakt en is gezakt.  Virus E is overwonnen.  Ik krijg weer kleur in mijn gezicht en kan verder met mijn letterbak. 

[arabelledewitt]

Jeudi sans frontière

Donderdag, ja!  Laat het vandaag maar gebeuren, maar komen. Donar's dag. Bliksem is niets anders dan ontlading van electriciteit; elementaire deeltjes dus.  En ik wil ontladen, jij wil dat. Donder en bliksem, samengaan. Stortbuien, Aantrekkingskracht, Opladen, Schoonspoelen, Knetteren, Vloeken, Gillen, Aarden, Wegspoelen, Flitsen, Contact, Drinken, Vlammen, Gronden, Grillen, Smelten, Thrillen, Ontladen, Chillen, Dreunen, Kreunen, Stillen.............. 

[arabelledewitt]

Senses working overtime

Het is een maandagochtend en ik ben aan het stofzuigen als ik de deurbel hoor. Nietsvermoedend loop ik naar de intercom en vraag wie er is. Geen reactie.  In een split second prikken mijn tepels door mijn blouse. De tinteling van mijn tepels stuurt één gedachte: E?  Nog geen gehoor, dus ik hang de foon terug. Mijn tepels trekken zich terug en ik ga door met stofzuigen. Na een paar minuten gaat weer de intercom. Weer pak ik op, weer geen gehoor. Belletjetrekkers, schiet door mijn hoofd.  Nog eenmaal gaat de bel. Ik pak geïrriteerd op. Ben ook jong geweest, denk ik verder.  Het stof in de gang verdwijnt vlot in de stofzuiger, evenals de gedachte aan E.  Inmiddels is de woonkamer aan de beurt als mijn telefoon over gaat. Ik neem op en de verbinding is verbroken. Dan na een minuut weer de telefoon.  Bij opname hoor ik een verstikt “Ik kan het niet” en weer wordt de verbinding verbroken.  E! Verdomme!  Als een ijsbeer been ik rond, wachtend op hernieuwd contact.  Onrust vult mijn lijf. Geen enkele sensuele sensatie, alleen onrust.  Ja!  “E, niet ophangen, blijf potdomme aan de lijn”.  Ik klink meer dwingend dan smekend.  Het blijft stil. Lang genoeg voor mij om door te gaan met vragen. “Waar ben je? Sta je voor mijn deur?"  Eindelijk hoor ik zijn vertrouwde stem, gekweld door emotie.  “Ik ben vlak bij je, ik wil je, maar ik kan het niet”.  “E, alsjeblieft kom naar boven, terg jezelf niet langer”.  Ons gesprek wordt zeer emotioneel, maar mijn overredingskracht krijgt na een tijdje de overhand.  “Ik doe niets wat jij niet wil, kom alleen boven voor een kus.  Haal die lading er af. Je maakt jezelf gek in je hoofd.  Ik beloof je, ik doe niets wat jij niet wil. Ik zal alleen reageren op jou, bij jou elk initiatief laten.”  Ik krijg drie minuten om me snel op te frissen, me om te kleden en mijn blinddoek om te doen. 

[arabelledewitt]

Relationele Database

Extract uit mail, gestuurd aan E, de dag nadat hij in mijn huis is geweest zonder dat ik er was.  "  Ik wil een beetje controle terug, merk ik.  Ik vind het echt geweldig dat je hier geweest bent, maar hou er een onvoorzien katterig gevoel aan over. Probeer een beetje mijn gevoel te plaatsen, maar ik heb last van het feit dat ik je nog steeds niet gezien en ervaren heb. En nu je zo dichtbij geweest bent (potdorie 3e x), baal ik dat ik er niet was gisteren. Maar het kwam nooit in mijn hoofd op hier te zijn gisteren, o.a. omdat jij de spontane actie wil; dus wil je niet overvallen met mijn persona. Terwijl in hindsight (zeg jij het maar) dat misschien wel is wat jij wou? Had jij een date gisteren en kom ik niet opdagen. En spookt het door mijn hoofd, dat jij in mijn huis geweest bent, terwijl ik me nu afvraag (bang ben) of ik me wel aangetrokken tot je zal voelen; en dan heb ik het al zo ver laten komen en hoe moet dat dan, als dat zo is...... En of je bent wie je zegt te zijn, enz....  Brrrr en wanneer ik die angstgevoelens gepareerd heb, denk ik alleen maar aan ons fijne contact dat er is, en wat me dat vertelt en wil ik alleen maar nog meer dat ik je zie en mag beminnen en dat jij mij zal beminnen. En dat moet dan bij voorkeur ook vooral in MIJN tijd!  En nu ik me zo katterig voel, wil ik dat met je bespreken, en dat kan niet- jawel via mail, en moet ik wachten todat jij dit leest en besluit om terug te mailen. Voelt niet prettig.  En baal ik dat je gisteren bijna een uur met me aan de telefoon bent, dat ik wel kan luisteren, maar niet alles kan zeggen omdat ik me niet echt kon afzonderen op mijn werk en zodoende te veel ruis had om adequaat op jouw gevoel in te gaan. Sorry!  Een literaire klaagzang!  En een warboel qua gevoel, die ik eigenlijk niet wil.  Jawel, ik wil sex en diepgang en een minnaar voor meer dan 1x. En ik wil alleen een minnaar en geen man omdat een vaste relatie mij voor mijn gevoel te veel energie kost. Maar dit hele voorspel van aantrekken en verleiden tussen ons, kost mij ook nogal wat.  Ik had het me een stuk simpeler voorgesteld. Mailcontact, afspreken voor koffie, wel/geen klik. Dan nieuwe afspraak en hup: seksen (sorry voor de korte route).  Easy, no strings attached en bevalt het dan nemen we een strippenkaart.  En wat ik nu heb, voel met jou, valt niet goed te beschrijven. Het raakt me immens en met een ongekende diepgang. Ik verleg mijn grenzen en wij zijn nog steeds mindfucks van elkaar. Moeten we die bubble niet gewoon doorbreken? Gaan voor het contact?  Als jij tegen me zegt, dat je me wil nemen op mijn witte stoel....... Ik zit erin, kijk er naar - en associeer het alleen daar nog mee en de vraag wanneer?  Het is één ding om een fantasie voor te stellen, zoals ik beschreef dat ik bij jou thuis kwam en dat vervolgens meerdere malen in je hoofd af te spelen, verder te fantaseren, in te kleuren enzovoort. Maar ik ben nimmer bij je geweest en weet niet hoe en waar je woont.  Het is een heel andere fantasie - want realiteit - te weten dat jij in mijn huis geweest bent, en ik kan er niks mee.  Hoe is dat voor jou? Ervaar jij dat ook zo, vanuit jouw perspectief? Heb jij de fantasie uitgevoerd en niet kunnen vervolgen..  Oh, fuck!  .............  Voor maandag! Ik leg de sleutel onder de mat. Ik zeg mijn afspraken af. Kom je langs en ben ik er niet, dan ben ik nooit verder dan 10 minuten verwijderd.  Kom je niet, dan .............................. Tsja.  " 

[arabelledewitt]

Op een haar na gevild.

Het is Cup a Soup tijd, als P aanbelt. Ik heb zeker een opkikker nodig na het echec van vanochtend. Ik besluit E even in de backroom van mijn brein terug te stoppen en me te focussen op het hier en nu. Op P, op onze seks date, op seksuele ontlading.

Ik vind het best vreemd om zo doelgericht bezig te zijn. Het moeilijkst vind ik het vast houden van het momentum van het verleidingspel. Alle multimedia ten spijt, de doorlooptijd van ‘contact naar contract’ is altijd langer dan een random opgepikte meneer tijdens het stappen. “Keep the fire burning”. Ja, hoe?!

P en ik hebben veel gesmst. Ook werd ik op de hoogte gesteld van zijn swingfeesten.

Door mijn intensiverende contact met E en opstartende contacten met anderen, is het mij ontgaan dat de laatste week ons digitaal verkeer geminimaliseerd is. Of merkte ik het niet doordat mijn interesse in hem tanende is?

Hoe verwelkom je een seks date in je huis? Nou gewoon. Je nodigt hem uit om te gaan zitten en biedt hem wat te drinken aan. No big deal.

 P zit tegenover me aan de eettafel achter een cola. Ik bemerk enige reserve bij hem. De player ‘kwaliteiten’ zijn verschrompeld tot de grootte van .. Ik ga het nog uitvinden.

“Hoe is het met je”, open ik. “Heb je nog spannende dingen beleefd?”

“Nee, ik heb niet  zoveel ondernomen”. Verrassend voor een ‘wichelroedeloper’.

“Dat verrast me, hoe dat zo?“

“Tsja, hoe zal ik het zeggen, mompelt P, ik uh, scheer mezelf van onderen en nu….”

Ik knik bemoedigend, onderwijl racet mijn hoofd….

“Je hebt een ingegroeide haar! En daar heb je aan gepulkt?!”

“Ja”, klinkt het dof.

Ik kijk nogmaals bemoedigend en lig van binnen in een deuk. Nee hè!

P heeft alle seksuele activiteiten stil gelegd omwille van een pukkel ergens op zijn lid.

“Nou, laat me dat zo dan maar zien, maak je niet druk”. Ik klink nog niet empathisch genoeg.

We zijn verplaatst naar de bank en onze tongen vinden elkaar. P zoent lekker, dus daar kan ik me goed in verliezen. Al snel duwt P me achterover, knielt voor me en brengt zonder pardon een paar vingers bij me naar binnen. Hmm, ik had hem nog zo gezegd, dat ik dat niet echt lekker vind.

Zijn platte geilheid die van elk mailtje en sms-je afdroop vertaalt zich in dezelfde benadering en behandeling van mij. Hoe kan ik dan fijnzinnigheid verwachten? Ik voel het nog even aan.

Dan staat hij op en kleedt zich uit op zijn T-shirt na. Thank god, de sokken zijn wel uit.

Voor me staat een 49 jarige [op de site 45!] goed uitziende vent met één gebrek. Een rode pukkel halverwege zijn pik. En die ENORM grote pukkel, diameter2 mm, zorgt voor een zielig, lulvormig aanhangsel. Niks geen fier, bonkend zwaard dat mij in tweeën zal spiezen.

Mijn toch niet misselijke loodgieter kwaliteiten ten spijt: ik kan er geen punt aan zuigen.

P is tijdelijk? impotent en ik heb geen zin om hem te voorzien van mijn gekoesterde cialis pil. Wat volgt is een soort van begrip van mijn kant, moedig mijn vrouwelijke, verzorgende kant aan. Ik probeer hem op zijn gemak te stellen, wat lukt. P probeert zijn erotisch falen te verklaren, te verhalen op mij. Ach, ego! Ofschoon we al 2 eerder geklede [ik ben nog steeds gekleed] ontmoetingen hadden, waarin we elkaar flink betast hebben, vindt P mij nu opeens erg assertief en dominant. Hoezo, omdat ik hem zoen? “Kom jij dan alleen dooie dozen tegen”, vraag ik hem op mijn platst.

Ego bashing, kom maar op. Ik kan wel tegen een stootje. P voelt zich weer een beetje vent, maar blijft impotent.

“Kom, we gaan naar je slaapkamer en ik zal je eens lekker verwennen”, en trekt me mee. In mijn slaapkamer draai ik me om en zeg “Kappen nu, dit is veel te geforceerd. Jij hebt hier geen zin in en ik al helemaal niet”.

 ‘Vind je het niet erg dan”.

Ik laat P uit.

Binnen 5 minuten heb ik alle sporen van P gewist van mijn foon, laptop, geheugen.

Exit, einde oefening.

Maandag, waandag.

2 mislukte dates. Wat een begin!

[arabelledewitt]

Maandag

In tegenstelling tot het contact met P, is telefonisch contact met E altijd geïnitieerd vanuit hem en op vaste dagen. Ik vind dit eigenlijk best lastig, maar leg me er bij neer. Het onvoorspelbare heeft ook wel wat. Op maan- en donderdagen hoor ik van hem. Maandag is wat mij betreft mijn enige vrijdag waarop ik afspraken kan plannen. Om werkschema’s om te gooien vind ik wel erg ver gaan, maar hij weet wel mijn schema om op af te stemmen.

Als E ‘s avonds leest dat ik die bewuste donderdag [zie 1st impressions] toch vroeg het pand verliet, begrijpt hij niet dat ik hem niet kon zien.

We zijn aan ‘t mailen, terwijl hij zich in dezelfde kamer bevindt als zijn vrouw. Dit windt hem duidelijk op en ik maak hier handig gebruik van. Ik stuur hem een sexy foto en verbindt het aan een opdracht die hij terplekke uitvoert. E is overstag. Vanaf dat moment is zijn begeerte nog heftiger. En lonkt eindelijk de 1e koffie date op maandag.

Het is begin februari en ik ben alvast begonnen met een vroege voorjaarsschoonmaak. Mijn huis is nog nooit zo opgeruimd en schoon geweest; het beddengoed wordt elke ochtend gelucht en wekelijks verschoond.

Ik zelf geef een fortuin uit aan sexy lingerie, nieuw arsenaal speeltjes, body crème van mijn parfum, knip en kleur beurten en zorg dat ik zelf door een ringetje te halen ben. Het enige dat ik niet doe is op dieet gaan, maar dit vind ik eindelijk gezond van mezelf. Dat moet ik vooral voor mezelf doen, en dat hoeft nog even niet ;-).

E doet mij een voorstel. Hij wil mij graag blinddoeken bij onze eerste ontmoeting, zonder dat ik hem vooraf zie. Dus niks geen koffie vooraf. Hij heeft zoiets zelf ooit ervaren en vindt dat je dit maar één keer zo kunt beleven. Er komt niets in de buurt. Hoe langer ik hierover na denk, hoe ultiemer ik dit vind. Door het contact wat we inmiddels in een kleine maand per mail en telefoon hebben opgebouwd, voelt dit goed. Uiteraard stel ik vooraf een aantal cruciale vragen en basis regels vast. Als deze allemaal bevredigend beantwoord worden, ben ik verkocht en wil ik niets meer anders. Ik hoef hem niet meer eerst te zien. Het vertrouwen dat ik hierdoor geef aan E, resulteert bij hem in een diepere verbintenis. En uitspraken zoals “Waarom ben ik je 8 jaar geleden niet tegengekomen”. Die ik dan pareer met “Toen was ik nog gelukkig getrouwd”. Of als ik refereer aan de film 9,5 weeks wil E wel 9,5 weken de seksuele wereld met mij verkennen, terwijl ik de filmduur in gedachten heb. Ik voel me gevleid, maar we moeten elkaar nog steeds ontmoeten, dus ik probeer mijn fantasie vooral voeten te geven en geen vleugels. Maar de maandag staat!

In de ochtend, want ’s middags zie ik P.

Maandag, waandag. Ik log in rond 8 uur op mijn laptop en lees E’s bericht. Hij twijfelt.

Hij belt om 9 uur, onze afspraaktijd. Zijn stem switcht van verlangen naar twijfel naar wanhoop naar verlangen. “Ik wil nu naar je toekomen, maar ik twijfel”. Ik neem het besluit. Voor mij geldt nog altijd:  bij twijfel niet doen en zeg hem dat ook. Ik wil E, maar wel frank en vrij van geest.

“Heb je er op gerekend?” Ja natuurlijk! Met een excuus van E en een knoop in mijn maag hang ik op. Weg fantasie! Ik voel me klote.

Als ik om 1 uur mijn zangles verlaat, heb ik 3 ingesproken berichtjes op mijn voice mail van E. En prompt belt hij weer. Een half uur lang verontschuldigt hij zich en er volgt een heel persoonlijk gesprek. E wil meer met mij dan alleen seksen. Hij wil me ook gewoon leren kennen, met me uit, de hele rataplan. Het voelt voor hem dat als hij iets met mij begint, zijn huwelijk voorbij is.

Ik kan hier niets zinnigs op zeggen. Snap niet waarom hij het niet los kan zien van elkaar. Waarom dan die verlangens? Ik voel er niks voor om zijn proces in te stappen. Die moet hij echt alleen doorlopen. Waarom slecht hij die barrière niet met een escort?

Als ik verward van het emotionele gesprek thuis kom en mijn laptop opstart, lees ik een email van E. Hij is al bij mij in het appartementen blok geweest. Op het moment net na enen, toen we elkaar spraken, stond hij op de galerij en keek hij in mijn slaapkamer. Damn, waarom niks gezegd? Dan was ik naar huis gevlogen! Nu lees ik “Waar was je nou?”.

E heeft er een handje van om issues bij mij neer te leggen, dat ik hem dus eigenlijk niet wil zien. Dat ik niet genoeg moeite voor hem doe. Het aantrekken en afstoot gedrag zit er duidelijk bij hem in. Of liever op deze manier vergoelijkt hij zijn eigen getwist.

Het is duidelijk, E had het ook gezegd: het moet spontaan gebeuren, niet vooraf gesproken want dan kan hij de druk niet aan.

Wordt er nog wel rekening met mij gehouden?

Ik heb geen tijd om hier te lang bij stil te staan. Over een uur meldt P zich bij me.

[arabelledewitt]

First Impressions

Nu lopen de contacten tussen mij en P en mij en E gelijk op. Het contrast tussen hen kan echter niet groter zijn. Met P sms ik vooral en kunnen Hentai liefhebbers nog wat van ons leren. Als ik P ook maar hint om expliciete foto’s word ik op mijn wenken bediend. In return wil hij wel een beavershot. “Leuk om te koppelen aan jouw telefoonnummer”, vindt P. Wanneer ik met mijn smartphone een lucky shot neem en het resultaat beoordeel, val ik hard ter aarde.

Hoe gek maak ik mezelf? Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt dit te delen. En dat heeft niets te maken met de kwaliteit van het product, noch de opname. Ik bevind me op een hellend vlak constateer ik en weet niet of ik blij ben met mezelf.

Ik zit op mijn werk als ik een sms krijg van P. “Heb je zin om vanmiddag elkaar ff te zien voor een kop koffie?" Ik spreek 3 uur met hem af. Kan ik vroeg weg van ’t werk.

Het is ook donderdag, een dag dat E alle ruimte heeft voor golf of lunchafspraken en ook de dag dat hij belt en dat we mailen.

Even voor drieën word ik onverwacht gebeld door E. Hij loopt over straat en is in de buurt van mijn werk. “Kom even naar buiten voor een zoen, dan zien we elkaar”

Maar ik zit klem, heb net afgesproken met P. E weet nog niet van P, andersom wel omdat ik ’s nachts vanaf mijn smartphone een mailtje bedoeld voor E naar P stuurde. P kon daar wel om lachen. Wat wil je: hij houdt ook al jarenlang meerdere ballen omhoog.

Ik zeg E dat ik niet weg kan van ’t werk en dat ik hem graag maandag, de dag dat ik en hij alle tijd hebben hem wil zien. Het contact tussen ons is nog niet zodanig dat ik hem voortrek boven P. Het is meer een kwestie van first come first served.

P en ik zitten samen achteraf in het grand café. Het is nog steeds een foute vent, maar wie ben ik om te oordelen? We drinken een cola. P friemelt met zijn handen in mijn decolleté, een reactie uitlokkend die achterwege blijft.

P komt ter zake en noemt een aantal data voor onze seks date. Waar die plaats moet vinden, hoe laat enz. En als hij eerder moet vertrekken omdat het mij niet uitkomt en zijn shift begint later, dan gaat hij wel even naar zijn caravan. Damn, waar laat ik me mee in? How romantic, not! Mismatch.

Toch hoor ik mezelf een afspraak maken bij me thuis. Laten we het maar op experimenteerlust houden.

Als we samen weglopen vinden onze tongen elkaar en schurken we flink tegen elkaar aan. “Ja, er gebeurt wat beneden”, zegt P. Ik loop richting de bus en P biedt aan om me thuis af te zetten. “Kijk, dat is mijn auto” zegt hij trots met de bravoure van een 5 jarig jochie dat net een Tonka auto heeft gekregen.

Sorry P, cars don’t make the man. Not where I come from. Zijn zwart metallic met leer bekleedde vierwieler -het merk is niet eens blijven hangen- kan mij niet bekoren. En eerlijk gezegd, hij ook niet.