#anagnostakis

[opisthelkousa]

I

Μες στην κλειστή μοναξιά μου

Έσφιξα τη ζεστή παιδική σου άγνοια

Στην αγνή παρουσία σου καθρέφτισα τη χαμένη ψυχή μου.

Εμείς αγαπήσαμε. Εμείς προσευχόμαστε πάντοτε. Εμείς

Μοιραστήκαμε το ψωμί και τον κόπο μας

Κι εγώ μέσα σε σένα και σ’ όλους.

II

Ίσκιοι βουβοί αραγμένοι στη σκάλα

Μάτια θολά που κράτησαν εικόνες θαλασσινές

Κύματα με τη γλυκιάν αγωνία στην κάτασπρη ράχη

Γυμνός κυλίστηκα μέσα στην άμμο μα δεν υποτάχτηκα

Και δεν αγάπησα μόνον εσένα που τόσο με κράτησες

Όπως αγάπησα τα ναυαγισμένα καράβια με τα τραγικά ονόματα

Τους μακρινούς φάρους, τα φώτα ενός απίθανου ορίζοντα

Τις νύχτες που γύρευα μόνος να βρω το χαμένο εαυτό μου

Τις νύχτες που μόνος γυρνούσα χωρίς κανείς να με νιώσει

Τις νύχτες που σκότωσα μέσα μου κάθε παλιά μου αυταπάτη.

III

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα

Κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ

Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά

Κάμε να σ’ ανταμώσω, κάποτε, φάσμα χαμένο του πόθου μου

Κι εγώ ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ κρατώντας

Ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.

(Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς

Να γνωρίζω κανένανε κι ούτε

Κανένας με γνώριζε).

IV

Κάτω απ’ τα ρούχα μου δε χτυπά πια η παιδική μου καρδιά

Λησμόνησα την αγάπη που ’ναι μόνο αγάπη

Μερόνυχτα να τριγυρνώ χωρίς να σε βρίσκω μπροστά μου

Ορίζοντα λευκέ της αστραπής και του όνειρου

Ένιωσα το στήθος μου να σπάζει στη φυγή σου

Ψυχή της αγάπης μου αλήτισσα

Λεπίδι του πόθου μου αδυσώπητο

Νικήτρα μονάχη της σκέψης μου.

V

Χαρά, Χαρά, ζεστή αγαπημένη

Τραγούδι αστείρευτο σε χείλια χιμαιρικά

Στα γυμνά μου μπράτσα το είδωλό σου συντρίβω

Χαρά μακρινή, σαν τη θάλασσα ατέλειωτη

Κουρέλι ακριβό της πικρής αναζήτησης

Άσε να φτύσω το φαρμάκι της ψεύτρας σου ύπαρξης

Άσε να οραματιστώ τις νεκρές αναμνήσεις μου

(Ανελέητο κύμα της νιότης μου).

Ω ψυχή την αγωνία ερωτευμένη!

[greekliterature]

Κάθε πρωί...

Κάθε πρωί

Καταργούμε τα όνειρα

Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια

Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο

Κάθε πρωί χαιρετάμε τους χτεσινούς φίλους

Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες

-Ήχοι, καπνοί, πεθαμένα φιλιά.

(Ασήμαντες

Απαριθμήσεις

-Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.

Μα πού τελειώνει η μοναξιά;)

[Μανόλης Αναγνωστάκης]

[37do5bu]

LOVE IS FEAR /H αγάπη είναι ο φόβος (2017)

[rhythmicartbeat-blog]

LOVE IS FEAR /H αγάπη είναι ο φόβος (2017)

I’m fascinated by the way everything is made up with simple shapes that brush onto and off of screen. I love the fluidity of it, and it makes for compelling transitions between subject matter. 

[meatizmurder]

-Δεν Βγαίνω Ωραίες Φωτογραφίες-

Ποίημα | Μανόλης Αναγνωστάκης - Κι Ήθελε Ακόμη… (διαβάζει ο ίδιος) Μουσική | Στέρεο Νόβα - ΚΟΝΤΑΚ

[tiredofplayin]

Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά και θα 'ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου παλιέ μου φίλε Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη, πικραμένη σου μνήμη Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας, ή ένα πλοίο, μακρινό κι απροσδόκητο θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας και τα όνειρά μας Κι ίσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περισσότερο από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου παλιέ μου φίλε [Περιμένοντας την Άνοιξη, να τη ζήσουμε μαζί] #Anagnostakis #poetry #hope #latergram #Athens #Maroussi #spring #covid19 (στην τοποθεσία Πλατεια Κασταλιας Μαρουσι) https://www.instagram.com/p/B-B50MFJdr5/?igshid=f2w3yke9cyj5

[elladastinkardiamou]

Manolis Anagnostakis, ‘Thessaloniki, Days of 1969 A.D’ (1970)

In Egyptou Street -first turning rightThere now stands the Transaction Bank Building Tourist agencies and emigration bureaus And kids can no longer play with all the traffic passing In any case the kids have grown, the times you knew have passed They now no longer laugh, whisper secrets, share trust, Those that survived, that is, as grave illnesses have appeared since then Floods, deluges, earthquakes, armoured soldiers; They remember their fathers? words: you’ll experience better days It’s of no importance in the end if they didn’t experience them, they repeat the lesson to their own children Always hoping that the chain will one day break Perhaps with their children?s children or the children of their children’s children. For the time being, in the old street as was said, there stands the Transactions Bank -I transact, you transact, he transactsTourist agencies and emigration bureaus -we emigrate, you emigrate, they emigrateWherever I travel Greece wounds me, as the Poet said Greece with its lovely islands, lovely offices, lovely churches

Greece of the Greeks.

from The Target (1970), trans. David Conolly ----- Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ. Στην οδό Αιγύπτου-πρώτη πάροδος δεξιά- Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως. Και τα παιδάκια  δεν μπορούνε πια να παίζουνε από τα τόσα τροχοφόρα που περνούνε. Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε       Τώρα πια δε γελούν, δεν ψιθυρίζουν  μυστικά, δεν εμπιστεύονται, Όσα επιζήσαν, εννοείται, γιατί ήρθανε βαριές αρρώστιες από τότε Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιώτες, Θυμούνται τα λόγια του πατέρα: εσύ θα γνωρίσεις καλύτερες μέρες Δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνώρισαν, λένε το μάθημα                 οι ίδιοι στα παιδιά τους Ελπίζοντας πάντοτε πως κάποτε θα σταματήσει η αλυσίδα Ίσως στα παιδιά των παιδιών τους ή στα παιδιά των παιδιών των παιδιών τους. Προς το παρόν, στον παλιό δρόμο που λέγαμε, υψώνεται η Τράπεζα Συναλλαγών -εγώ συναλλάσσομαι, εσύ συναλλάσσεσαι αυτός συναλλάσσεται-           Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως -εμείς μεταναστεύουμε, εσείς μεταναστεύετε, αυτοί μεταναστεύουν- Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, έλεγε κι ο Ποιητής Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές  Η Ελλάς των Ελλήνων. https://youtu.be/nlaCdZc3u90

[timoisyndouloisin]

Η απόφαση

Manolis Anagnostakis

LA DECISIONE Siete pro o contro? Rispondete, almeno con un sì o con un no. Dovete averci pensato al problema, credo vi debba aver tormentato. Tutto tormenta nella vita, figli, donne, insetti, erbe moleste, ore perdute, passioni difficili, denti cariati, films mediocri. Anche questo deve avervi sicuramente tormentato. Parlate dunque con responsabilità. Almeno un sì o un no. A voi tocca decidere. Non vi chiediamo, è chiaro, di abbandonare le vostre occupazioni, di interrompere la vostra vita, i vostri giornali preferiti, le discussioni dal barbiere, le domeniche alla partita. Una parola sola. Forza dunque: Siete pro o contro? Pensateci bene. Io sto ad aspettare

traduz. Mario Vitti (Nuovi Argomenti, 1971)

Η απόφαση

Είστε υπέρ ή κατά; Έστω απαντήστε μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι. Το έχετε το πρόβλημα σκεφτεί Πιστεύω ασφαλώς πως σας βασάνισε Τα πάντα βασανίζουν στη ζωή Παιδιά γυναίκες έντομα Βλαβερά φυτά χαμένες ώρες Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια Μέτρια φιλμ. Κι αυτό σας βασάνισε ασφαλώς. Μιλάτε υπεύθυνα λοιπόν. Έστω με ναι ή όχι. Σ’ εσάς ανήκει η απόφαση. Δε σας ζητούμε φυσικά να πάψετε Τις ασχολίες σας να διακόψτε τη ζωή σας Τις προσφιλείς εφημερίδες σας τις συζητήσεις Στο κουρείο τις Κυριακές σας στα γήπεδα. Μια λέξη μόνο. Εμπρός λοιπόν: Είστε υπέρ ή κατά; Σκεφθείτε το καλά. Θα περιμένω.