#anna borowicz

[zycietohistoriaktoratrwa]

Nie, nie płaczę. Ale bardzo chce mi się płakać. Czasem jest naprawdę ciężko. Chociaż nikt nie mówił, że będzie łatwo.

Anna Borowicz “My”

[aa-moglo-byc-tak-pieknie]

Czasem wydaje mi się, że jestem jak dzikie zwierzątko, które płoszy się, gdy ktoś chce się do niego zbliżyć. Jak mały kotek, który zaczepia cię, a jak chcesz go pogłaskać, ucieka, miaucząc przeraźliwie. W końcu jednak daje się oswoić. Trzeba mieć tylko cierpliwość i odpowiednie podejście.

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Przecież ja wcale nie pragnę tak wiele! Odrobiny samodzielności, trochę uwagi i pół kilo wolności.

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Jestem sama i bardzo boję się tej samotności.

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Problem jest, jak chcesz, żeby był.

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Łatwiej mówić nie niż tak. Łatwiej negować, odrzucać, ranić, niż być dobrym. Niełatwo być złym, będąc dobrym.

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Brakuje mi wolności. Nie mogę oddychać. I czuję, jak coś we mnie umiera. Dlatego założyłam sobie pewne cele i skrupulatnie dążę do ich osiągnięcia. Czy się uda? Mam nadzieję, że tak

Anna Borowicz “My”

[zycietohistoriaktoratrwa]

Największym grzechem kobiet jest ich wygląd.

Anna Borowicz “My”