I have this friend, and I swear, paulit ulit na lang yung problema niya, and nakakapagod na. Pero I know how it feels when no one wants to listen to you, and I swear, the feeling wasn’t good. So, I’m trying to listen to her every day, even if sometimes it already repeats and repeats. Tapos kanina, nag-open up siya sa isa sa mga teachers namin. And sabi ni Sir Max, go lang daw. Ipaglaban daw kahit ang kalaban ay magulang, at dapat daw maging matatag. Kung totoo daw ang nararamdaman, wag daw matakot na ipaglaban hanggang huli, para mapatunyan na totoo.
In the end, yes, tama naman, Sir. Tama naman ‘yung punto mo about the case, kasi kung tama yung relationship nila, then I probably would tell the same, even it would break some of my principles. But, Sir, no. You don’t see what’s inside the whole package without opening it. You only had a glance, I know most of what’s inside.
Sir, no. Sir. Hindi po ako pumapayag na dapat nilang ipaglaban ang isang relasyon na natututo na silang magsinungaling at mukhang magpapalamon pa sa tawag ng laman.
Sir, no. Sir. Hindi po ako pumapayag na ipaglaban nila ang isang relasyon na sa simula pa lamang ay nilihim na at ang isang relasyon na nagbibigay lamang ng kasiraan at hindi kasiyahan.
Sir, no. Sir. Hindi po ako pumapayag na idefy ng kaibigan ko ang mga magulang niya at mga kapatid niya dahil iyon ang nagpapaaral sa kaniya at ang mga taong iyon ang bumubuhay sa kaniya.
Sir, the guy is just merely 14 years old. My friend is 16. Anong magagawa nila kung sakaling magpalamon sila sa dinidikta ng mundo dahil sa mga pagbabagong hindi natin mapipigilan? Her parents don’t want the guy for her because he kissed her in her room! And what could have happened if they didn’t stop?! And now you’re going to tell me that they SHOULD fight for what they feel?
Are you fucking kidding me, Sir? Sorry for the curse word, but when am I going to laugh?